งานประจำ..ทำโรงเรียนให้เป็นปัจจุบัน


โรงเรียนขนาดเล็ก จะจิ๋วแต่แจ๋ว ไม่ได้เลย ถ้าไม่ทำโรงเรียนให้เป็นปัจจุบัน

      ผู้เขียนคุยกับ "คุณมะเดื่อ" เพื่อนครูที่ผู้เขียนให้ความเคารพ ถึงเรื่องราวใน

โรงเรียน ว่าตลอดปิดเทอมมีความสะอาดเอี่ยม เหมือนปิดเสาร์อาทิตย์ ด้วยฝีมือและ

ความใส่ใจของครูเวร และคณะครูที่มาเตรียมการ ๓ วัน ก็ช่วยกันคนละไม้ละมือ พอ

เปิดเรียน ๑๖ พฤษภาคม นักเรียนก็เรียนได้เลย


      อีกท่านหนึ่งที่มาความสำคัญ คือ รปภ.(ยาม) ของโรงเรียน    ชื่อ 

ยามกร่าง กรับทอง อายุ ๖๕ ปี มีสุขภาพแข็งแรง อาชีพทำนาปลูกอ้อย ฐานะ

เศรษฐกิจครอบครัวดี มีลูกหลานมากมาย รักและเสียสละเพื่อโรงเรียนของชุมชน อยาก

เห็นโรงเรียนมีความความสะอาด ร่มรื่นและปลอดภัย


      ผู้เขียนติดต่อ ยามกร่าง ให้มานอนที่โรงเรียนตั้งแต่ปี ๒๕๔๙ เนื่องจากโรงเรียน

ไม่มีภารโรง และขณะนั้นมีการลักขโมยบ่อยมาก โดยให้ค่าตอบแทน ๒,๐๐๐ บาท 

ตอนหลังเพิ่มให้ ๒,๒๐๐ - ๒,๔๐๐ ตามลำดับ ผู้เขียนจ่ายเงินส่วนตัวให้ ๒,๐๐๐ บาท

ตลอดมา ที่เหลือคุณครู ๔ คนช่วยกันออก

      คำนวณเงินที่ผู้เขียนจ่ายค่าตอบแทนความมีน้ำใจของยามกร่างไปแล้ว นับถึงสิ้น

เดือนเมษายน ๒๕๕๖ เป็นเงินทั้งสิ้น ๑๖๐,๐๐๐ บาท แต่คุ้มค่ามาก โรงเรียนมี

ภูมิคุ้มกันที่ดี ผอ.ได้ใจชาวบ้าน ยามกร่างปฏิบัติหน้าที่เกินเงินเดือน เช้าตื่นขึ้นมา 

จะเก็บกวาดอาคาร กวาดใบไม้บนถนน  เปิดประตูหน้าต่าง  ดูแลความเรียบร้อย ก่อน

กลับบ้าน เป็นเช่นนี้เกือบเจ็ดปีที่บ้านหนองผือ ก็ช่วยให้ผู้เขียนนอนหลับสบายคลาย

กังวล เพราะมียามกร่าง นอนเวรที่โรงเรียน


      เมื่องานอาคารสถานที่เบาใจ ก็หันมาดูวิชาการงานการเรียนการสอน ดูที่ ป.๓ NT 

และ ป.๖ Onet  ปีการศึกษา ๒๕๕๕ ที่ผ่านมา สพฐ.และสทศ. ปรับรูปแบบและเนื้อหา

การสอบระดับชาติ ทำให้ผลสัมฤทธิ์ที่ทำท่าว่าจะดี ต้องสะดุดลง แต่ยังโชคดีที่

โรงเรียนเตรียมการแต่เนิ่นๆ ด้วยการสอนแบบเข้ม ทำให้ผล NT ออกมากลางๆค่อน

ข้างดี Onet ป.๖  ทั้งเขตฯมี ๙๓ โรงเรียน บ้านหนองผือ อยู่อันดับที่ ๓๒  ถ้าจัดอันดับ

ในโรงเรียนเล็กด้วยกันทั้งหมด ๔๔ โรงเรียน บ้านหนองผืออยู่อันดับที่ ๑๔  ทำให้มี

เสียงฮือฮากล่าวขานจากศึกษานิเทศก์พอสมควร ว่าเราทำได้ทั้งที่ไม่มีครูท่านใดจบ

วิชาเอกหลักๆเลยแม้แต่คนเดียว ที่สำคัญ มี ๒ วิชา คือ วิทยาศาสตร์และภาษา

อังกฤษ คะแนนสูงกว่าระดับประเทศ ติดท๊อปเท็นของเขตด้วย


      คงเป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะนำไปคุยโม้โอ้อวดใดๆ ได้แต่คุยและสรุปในที่ประชุมครู 

ทั้งหมดทั้งมวลเกิดขึ้นจากครูประจำชั้น และนักเรียนให้ความร่วมมือ รวมทั้งครูทุกคน 

ให้ความใส่ใจ ให้ความสำคัญกับแนวทางบริหารจัดการของผอ.ที่ต้องการทำ

โรงเรียนให้เป็นปัจจุบัน ทั้งงานวิชาการ งานข้อมูลสารสนเทศและสิ่งแวดล้อม พอ

ทำได้ลงตัว ทุกอย่างก็เชื่อมโยงกันหมด


      ผู้เขียนจึงบอกครูว่า ปีนี้ ขอเหมือนเดิมนะ ครูทำหน้าที่และรับผิดชอบห้องเรียน

ของตนให้ดีที่สุด(ครูคนหนึ่งสอน ๒ ชั้น)เป็นครูใหญ่ประจำห้อง  มีสิ่งใดจะให้ผอ.ช่วย

บอกทันที อย่าเก็บปัญหาไว้ จะได้แก้ไขทัน บรรยากาศชั้นเรียนและธุรการข้อมูลประจำ

ห้องต้องพร้อม หมั่นทบทวนสะสาง ไม่ต้องคิดแบบบันทึกมากเรื่องมากความ ทำที่มี

อยู่ให้สม่ำเสมอและต่อเนื่อง ใส่ใจในการใช้สื่อ ใช้เครื่องมือประเมินผลจะดีกว่า 

แผนการเรียนรู้ก็ไม่ต้องทำทุกวิชา มีโอกาสก็พานักเรียนออกไปนอกห้องบ้าง


      สิ่งใดที่ครูเห็นว่าดี ทำแล้วเกิดประโยชน์กับเด็กและองค์กร ทำเลย ไม่ต้องเกรงใจ 

บางเรื่องไม่ต้องเขียนโครงการรออนุมัติ รอคำสั่ง เจอผอ.คุยได้เลยหรือหารือกันในที่

ประชุม จะได้ช่วยกันร่วมคิดร่วมทำ อย่ากลัวว่าพูดแล้วจะเหนื่อยหรือสิ้นเปลือง ผอ.ไม่

ปล่อยให้ทำคนเดียวแน่ และอย่าให้จำนวนครูจำนวนเด็ก และงบประมาณ มาเป็น

ข้ออ้าง เป็นข้อจำกัดในการพัฒนาอย่างเด็ดขาด ตราบใดที่ผอ.ยังมีเงินเดือน

และยังอยู่โรงเรียนเล็กๆแบบนี้


      ท้ายสุด ขณะที่ก้าวไปข้างหน้า อย่าลืมบทเรียนในปีที่ผ่านมา วิเคราะห์หาจุดที่ต้อง

ปรับปรุงแก้ไข โรงเรียนเล็กๆจะย่ำเท้าอยู่กับที่ไม่ได้แล้ว และแน่นอน จะจิ๋วแต่แจ๋ว ไม่

ได้เลย ถ้าเราไม่ทำโรงเรียนให้เป็นปัจจุบัน


                                                                              


 

  

  


 




ขอบคุณเพลงประกอบจาก You Tube


หมายเลขบันทึก: 536362เขียนเมื่อ 18 พฤษภาคม 2013 19:27 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 กันยายน 2013 21:27 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (18)

เขตฯ ชวนครูอิงไปดูงานที่โรงเรียนใหญ่และโด่งดังที่พระนคร  แต่ครูอิงปฏิเสธ ขออยู่กับเด็กดีกว่า แต่ถ้าเขตเปลียนใจ พาครูอิงไปดูงานที่ โรงเรียนบ้านหนองผือ เมืองกาญจน์หล่ะก็ ครูอิงรีบตอบตกลงแน่นอนค่ะ คิดยังไง ให้ไปดูงานโรงเรียนใหญ่ระดับช้าง เพื่อนำมาใช้กับโรงเรียนเล็ก ๆ เด็กแค่ 86 คน คิดได้ไงไม่รู้




ครูคือผู้สร้าง.....ครูคือผู้ให้....เหนื่อยกาย  แต่ใจ...สุขสันต์  

มาให้กำลังใจจ้ะ...นักสู้ครูไทย หัวใจ ผอ.


................ใช้เครื่องมือประเมินผล.... เครื่องมือดี....ผลลัพธ์ดีแน่นอน ค่ะ ท่านผอ.ชยันต์


          


มาให้กำลังใจ ครูวิชาชีพ  ที่มิใช่เป็นเพียงวิชาชีพครู สุดยอดครับท่าน ผอ. ได้ใจชลัญไปเต็มๆ  

จริงครับ พี่อิง ที่เขตก็เหมือนกัน ระยะหลังเขตจะพาไปดูแต่โรงเรียนใหญ่ๆ

เหมือนว่าถ้ามาดูอะไรเล็กๆ มันจะเสียเหลี่ยมยังนั้นแหละ

แต่คณะครูเขาก็คิดเองได้ หลายโรงเรียนก็อยากมาเที่ยวที่หนองผือ

เพราะเขารู้ว่ามาแล้ว กลับไปไม่หนักแน่ เพราะเราจะบอกจุดที่จะต้องพัฒนา

ทำแบบง่ายๆ ไม่เพิ่มภาระงาน ครับ


 

ผมจะชวนเพื่อนครู เครือข่ายโรงเรียนขนาดเล็ก ไปชื่นชมโรงเรียนบ้านหนองผือ ในอนาคตอันใกล้นี้ครับ

มีคำ 3 คำ ที่ผมชอบมากคือ "ไปดู" "ไปอยู่" "ไปให้" ซึ่งจำนำไปสู่ "ในหัว" "ในตัว" และ "ในใจ"

"ไปดู" หมายถึงไปศึกษาดูงาน จะไปไกล ไปใกล้ ไปโรงเรียนเล็ก ไปโรงเรียนใหญ่ สุดแล้วแต่......  ผลลัพธ์คืออาจเป็นรู้เข้าใจ เห็นตัวอย่าง ตลอดถึง "ปิ๊ง" ขึ้นมาได้ "ในหัว" ..... ความจริงการอ่าน รับรู้ ดู ผ่านอินเตอร์เน็ตก็เกิดสิ่งดี "ในหัว" เช่นกัน

"ไปอยู่" หมายถึงการลงมือทำ ลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง สิ่งนี้การศึกษาดูงานไม่อาจสามารถทำได้ หรือแม้จะจัดเชิงปฏิบัติการก็ยากจะทำได้ดี เพราะไม่ใช่สถานการณ์จริง สุดท้าย ต้องกับ "มาอยู่" ในโรงเรียนของตน นั่นคือ ต้องการมาลงมือปฏิบัติ คิดเอง ทำเอง แก้ปัญหาเอง ถึงจะบรรลุความสำเร็จได้ ...... ดังนั้นการ "ไปอยู่" ทำได้ยาก การ "มาอยู่" เป็นสิ่งจำเป็นที่สุด.....สิ่งนี้เท่านั้นที่จะทำให้เกิดความรู้และทักษะฯ ขึ้น "ในตัว" ของเรา

"ไปให้" คนที่ผ่าน "ไปอยู่" หรือ "มาอยู่" เท่านั้น ที่ผมคิดว่า สมควรที่จเหมาะสมกับการ "ไปให้" คือ การเอาประสบการณ์ ความสำเร็จ สิ่งดีๆ มาแลกเปลี่ยน แบ่งปันให้คนอื่น เพราะคนที่ลงมือคิดลงมือทำเท่านั้นที่จะเป็นผู้ที่จะสามารถเรียนรู้แบบรู้จริง (Mastery Learning) ตามที่ ศ.นพ.วิจารณ์ ได้เรียบเรียงไว้ 

ผมคิดว่า ท่าน ผอ. เหมาะสมมากแล้วที่จะ "ไปให้" คนอื่นๆ เพื่อประโยชน์ต่อเยาวชนของชาติต่อไปครับ

ขอแสดงความเคารพอย่างสูง และนับถือในความพยายามอุตสาหะ


เก่งมากคะผอแห่งโรงเรียนบ้านหนองผือให้รางวัลดีเด่นเลยค่ะ

ขอบคุณครับ คุณมะเดื่อ

นักสู้ครูไทย....ต้องอดทนต่อไปใช่ไหม

พี่หมอเปิ้ล ..เปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ให้คุณลูก ได้สวยงามจริงๆ

ชลัญธร...คนที่ได้ใจชลัญเต็มๆ น่าจะเป็นคุณพ่อน้องหมวยนะจ๊ะ อิอิอิ

ขอขอบคุณ ท่านศน.สมาน ที่จะมาช่วยแนะนำการทำงานให้ผม

ขอบคุณท่านอาจารย์ฤทธิไกร ต้นแบบความพอเพียงของผม

ขอบคุณ คุณนิตยา สาวห้างนักสู้ชีวิตอีกคน

มาเป็นกำลัใจครับท่านผอ.

ชอบเพลง ไมค์ ภิรมย์พร ครับ...

มาคารวะให้กับความมุ่งมั่นทุ่มเทที่อาจารย์มีให้กับโรงเรียน เชื่อว่านี่คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่จะได้เป็นประจักษ์พยานให้คนทั่วไปได้รู้ว่า ทุกอย่างเป็นไปได้ หากมีผู้นำที่ดี

"อย่าให้จำนวนครูจำนวนเด็ก และงบประมาณ มาเป็นข้ออ้าง เป็นข้อจำกัดในการพัฒนาอย่างเด็ดขาด ตราบใดที่ผอ.ยังมีเงินเดือนและยังอยู่โรงเรียนเล็กๆแบบนี้" ถ้ามีผู้นำ ผู้บริหารแบบอาจารย์ รร.เล็กๆคงไม่ถูกยุบแน่นอนค่ะ

สวัสดีค่ะท่านผอ.ชยันต์ ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจนะคะ...

 ขอบคุณ คุณพ.มากๆเลย

คอเดียวกันเลย   ลูกทุ่งเหมือนกัน

ขอขอบคุณ คุณโอ๋

และkunrapee

เปิดเทอมใหม่ ผมเหนื่อยจัง

ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับกำลังใจ นะครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี