เธอทำงานอยู่ในห้าง...ที่ จ. นครสวรรค์...อยู่ในช่วงโทร ฯ ฟรี

           เหตุบังเอิญแท้ ๆ เราจึงพบกันทางสาย... เมื่อเวลา ประมาณ 10.35 น.ของวันนี้... มีโทรศัพท์เข้ามาในเครื่องผม...พอรับสายรู้ว่าเป็นเสียงผู้หญิง...

           หลังจากคุยกันจับใจความได้ว่า...เมื่อคืนราว 3 ทุ่ม เธอได้รับโทรศัพท์สาย.1 ...ซึ่งเป็นเบอร์ของผม วันนี้เธอจึงโทรมาเช็กดูว่าเป็นเบอร์ของใคร...ผมตอบว่าเป็นเบอร์ของผม...แต่ผมไม่ได้โทรและไม่มีใครใช้เครื่องนี้เพราะมันอยู่กับผม...

               ผมก็เลยชวนคุยว่า...ได้ความว่า... เธอทำงานอยู่ในห้าง...ที่ จ. นครสวรรค์ อยู่ในช่วงโทรฟรี...ที่บ้านน้ำท่วมมาได้ 1 เดือนแล้ว...เธอถามกลับว่าผมอยู่ที่ไหน...ทำงานอะไร...หาดใหญ่น่ากลัวมั๊ย...

              ผมก็อธิบายไปเรี่อย ๆ...แล้วเธอก็บอกว่า...เมืองนครสวรรค์น่าอยู่...ชวนผมทั้ง ๆที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน...ให้ไปเที่ยวบ้านเธอ...เธอถามเรื่องผมว่างที่จะคุยต่อมั๊ย...การบริหารเวลาเป็นอย่างไร...

                 ผมเลยอธิบายเกี่ยวกับเรื่องเวลา โดยยกประเด็น นิทานกระต่ายกับเต่าวิ่งแข่งกันและเต่าเป็นฝ่ายชนะ...ดังที่ผมเคยบันทึกไว้ใน gotoknow แล้ว และถามเธอว่า รู้จัก gotoknow มั๊ย...

                   ผมเลยอธิบายให้เธอฟังพอสมควร...แล้วก็อำลา...เราคุยกันทั้ง ๆที่ไม่เคยรู้จักหน้าตา...เพียงได้ยินแต่เสียง...จนเวลา 11. 00 โมง ครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ

                  สิ่งที่ผมสงสัยคือ...เพราะเหตุใดเบอร์โทรของผมจึงไปปรากฎอยู่หน้าจอของเธอ...ทั้ง ๆที่ผมไม่ได้โทรครับ...ท่านผู้ใดพอมีความรู้เรื่องนี้...โปรดกรุณาเล่าให้ผมฟังหน่อยได้มั๊ยครับ... ขอบคุณล่วงหน้าครับ...