เมื่อเด็ก ๆ อยากมีของเล่นเหมือนเช่นเด็กในเมือง ที่มีให้เลือกมากมาย และแปลกหูแปลกตาสำหรับเด็ก ๆ บนดอย แน่นอนว่าเด็ก ๆ อยากได้ อยากมี อยากเล่น แต่ด้วยข้อจำกัดของตนเองที่ไม่สามารถนำมาเป็นของตนเองได้ รอเพียงแต่โอกาสที่จะได้รับจากผู้ใจดี...หลายครั้งที่ได้รับบริจาคมา เด็ก ๆ ต่างก็เล่นอย่างสนุกสนาน แบ่งกันเล่น เล่นแล้วเล่นอีกอย่างจนมันพังไป...

วันหนึ่งพี่สาวใจดีในหมู่บ้าน ซึ่งเป็นแกนนำเยาวชนได้ชวนเด็ก ๆ รวมกลุ่มกันทำกิจกรรม โดยเริ่มต้นจากการเก็บขยะในหมู่บ้าน ขยะที่ได้ก็นำมาแยก ชิ้นไหนที่พอมีมูลค่าก็เก็บไว้เพื่อขายเป็นของเก่าได้เงินมาสะสมไว้ ส่วนชิ้นไหนที่พอจะมีประโยชน์ก็นำมาตกแต่งห้องเรียนในหมู่บ้านที่พวกเขาเข้ามาทำกิจกรรมอยู่เสมอ และแล้วเด็ก ๆ ก็เกิดความคิดดี ๆ มาช่วยกันทำของเล่น เอาไว้เล่นในห้องหลังจากเลิกเรียนแล้ว นั่นก็คือ "รถยนต์จากไม้และขวดพลาสติก" ซึ่งเด็ก ๆ ได้ลงมือทำกันเอง โดยนำเศษรองเท้า ฝาขวด และเศษไม้มาทำเป็นส่วนของล้อรถด้วย วิธีเล่นคือ พูกเชือกไว้ที่รถแล้วลาก  แต่ทุกคนก็ภูมิใจกับผลงานตนเอง และมีความสุขกับของเล่น แม้จะพังไปเท่าไรก็สามารถทำใหม่ได้อีก