นักวิชาคือสมองของประเทศ

ถ้าทุเรศประเทศจะเหลือหรือ

............................

คุณเคยไปร่วมประชุมวิชาการไทยบ่อย ๆ  เหมือนผมไหม  ถ้าใช่ วันนี้คงไม่เห็นหน้าผมหร็อก  เพราะผมเบื่ออิ๊บอ๋าย  จึงสละสิทธิ์ ถอนตัว  ไม่ไปมานานสิบปีกว่าแล้ว  เพราะเห็นมีแต่  ศ.ดร. แก่ๆ  นายแพทย์  นายพล   มาพูดนำงาน (key note speaker)

หน้าเดิมๆ  มีกันอยู่สี่ซ้าห้าคน  เชิญกันเข้าไป  คงเพราะประเทศไทยเรามันขัดสนจนปัญญากันจริง ๆ 

และไม่ผิดหวัง....ท่านคีย์ทุกคนชี้นำไปในทางเดียวกัน วนเวียน ซ้ำซาก น่าเบื่อยิ่งกว่า สส.ปราศัยในสภา  กล่าวคือ  ไทยเราต้องสู่สากล  ต้องเน้นเรียนภาษาอังกฤษ  ต้องถือกระเป๋าเดินตาม โล”ภา”ภิวัตน์  

คนแก่ที่มีความคิดฉีกๆ  อย่าง   ปราโมทย์  นาครทรรพ  สุลักษณ์ ศิวรักษ์  จำลอง ศรีเมือง  เตือนใจ ดีเทศน์  ที่นอกกรอบ  ไม่กุมหำตามฝรั่ง  ไม่รวย ไม่ดัง แต่มีปัญญาสูง  เชิญมาพูดให้ฟังบ้างได้ไหม  อย่างน้อยพอสลับฉากทางปัญญาที่แสนซ้ำซากจำเจและน่าเบื่อ   

...คนถางทาง (๖.๕.๕๖)