</embed>

สันเพชร์ อรรถมี ประพันธ์/ขับร้อง/ดนตรี/MV. 

วัดป่าเจริญราช ลำลูกกา ปทุมธานี 2553

มาหนอ...มาเถิดหนอ  อย่ามัวรอให้สังขารร่วงโรย

เมื่อวันนั้นต้องโอดโอย กว่าจะรู้เกือบจะสายเกินไป

เมื่อวันนี้ยังมีเรียวแรง พลังชีวิตยังมีมากมาย

แบ่งเวลาฝึกกรรมฐานปฏิบัติธรรม

ในชีวิตคนเราทุกคน ล้วนเวียนวนทุกข์ทนวุ่นวาย

ถึงที่ตายวันใดใครเลยจะรู้

เดินหนอ  เดินเข้าวัดหนอ อย่ามัวรอให้ลูกหลานพยุงไป

เมื่อวันนั้นอาจจะสาย ตาไม่เห็น หูไม่ยิน กายไม่สนอง

ลำบากนัก กิน  เดิน  นั่งนอน  พระท่านสอนให้ปฏิบัติ

มันช่างขัดมันช่างสนแสนแทรมาน 

อยาจะย้อนเวลาหวนคืนแต่ก็ฝืนความจริงไม่ได้

บทสุดท้ายความตายมาเยี่ยมมาเยือน

ซ้ำ....

อย่ารอให้สายเกินไป