ปกติจะกินมื้อเดียว  แต่เย็นนี้รู้สึกหิวผิดปกติดเลยไปคว้ามันมาปิ๊งกิน  ซื้อไว้นานแล้ว จากริมถนนแถววังน้ำเขียว  หลายเดือน จนรากมันงอก

๑.  มันอ้อน (ลูกรีๆ ขนาดไข่เป็ด) ผิวหยาบๆ ขรุขระ  มีขนแข็ง แม่ค้าว่าหัวมันคือมันมือเสือ (ใหญ่)  แต่มันอ้อนเป็นหัวอากาศ ...ไม่รู้จะเชื่อดีไหม  เพราะบางคนก็ว่ามันอยู่ใต้ดิน  วันนี้บางคนก็เรียกมันฝรั่งว่ามันอ้อนก็มี

๒.  มันพร้าว (หัวกลมๆ เท่าหัวเข่า)  ผิวน้ำตาลเข้มเทา  คล้ายหัวมะพร้าวปอกเปลือก

๓.  มันเลือด หัวใหญ่มาก ขนาดลูกบอลบีบแบนครึ่งหนึ่ง  (บางหัวเท่าลูกบาส บีบแบน)  เปลือกในมันแดง คล้ายเลือด หัวใหญ่สามารถหนักได้ถึง ๒๐ โล

ถ่ายรูปไว้หมดแล้ว แต่ขี้เกียจอัพโหลด

วันนี้ขอมันอ้อน ๒ หัว  มันพร้าว ๑ หัวเล็ก  เอามันพร้าวมาผ่าสาม  แล้วเอาไปปิ๊ง ๗ นาที 

อร่อยมากๆ 

มันอ้อน หอมเหนียวนุ่มหวานนิดๆ 

มันพร้าว หอมร่วนหวานนิดๆ

วิธีกินคือหั่นเป็นแว่นๆ หนาประมาณ ๑.๕ ซม. แล้วเอามีดพับปอกเปลือกแว่น (ง่ายมาก) แล้วเอามือจับเข้าปาก  อร่อยจนขาดสติ  กินเพลินจนจุก เสร็จแล้วก็มาโพสต์แจ้งกันเนี่ย

รัฐบาลไทยมีหัวหน่อย เอาไปปลูกแทนข้าว  รวยตายเลย ส่งขายให้ฝรั่งกินกับสเต็กก็ได้ มันฝรั่งชิดซ้ายหลายตลบ  ผมเขียนเรื่องนี้ไว้มากแล้ว

...คนถางทาง (๑๑ เมย ๒๕๕๖)