ความสุขที่เก็บไว้เหมือนเมล็ดพันธุ์ ความสุขที่แบ่งปันเหมือนดอกไม้ ~นิรนาม

Happiness held is the seed
Happiness shared is the flower
~unknown



...

ความสุข - ความรู้สึกในด้านบวกที่เราปราถนาที่จะมี และอยากให้คนที่เรารักได้เป็นเจ้าของด้วยเช่นกัน เป็นคำพูดติดปากที่เรามักใช้อวยพรให้คนอื่นได้มีอยู่เสมอ คงมีไม่มากคนที่รู้สึกเป็นกลางๆ ไม่สุข ไม่ทุกข์ ได้ตลอดเวลา

บางคนอาจรู้สึกว่าความสุขนั้นหาได้ยาก ต้องพึ่งพาหลายต่อหลายสิ่ง ขึ้นอยู่กับคนหลายคน ต้องรอหลายปัจจัยจนกว่าจะได้มาครอบครอง หรือต้องแลกมันมาด้วยราคาแสนแพง

บางคนอาจมีความสุขมากมาย เพราะความสุขสำหรับเขาหาได้ง่าย พบได้บ่อย เกิดขึ้นโดยไม่ต้องซื้อหาด้วยเงินตรามากมายใด

ทว่าเราต่างรู้ดีว่าน้อยคนที่จะมีความสุขจริงๆ ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน ตลอดเจ็ดวันต่อสัปดาห์ ซ้ำไปซ้ำมา เพราะเราเองก็ไม่ใช่โรงงานผลิตความสุขที่มีประสิทธิภาพยอดเยี่ยมตลอดเวลา 

ทุกชีวิตต่างก็มีหลากหลายรสชาติ สุขและเศร้าเคล้ากันไปขึ้นอยู่กับว่าเราจะเอาใจไปผูกกับช่วงขณะใดในความรู้สึก ในความทุกข์ก็มีความสุข, ในการคิดจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง เราก็อาจต้องทนต่อการเจ็บปวด, หัวใจที่พองโตไปด้วยความรักก็มักมีความรู้สึกหวั่นไหวแอบแฝงอยู่ด้วยเสมอ ฯ หลายความรู้สึกมักจะซ่อนตัวอยู่ในที่เดียวกัน เหมือนกับหลายๆ คำในภาษาอังกฤษ เช่น มี hell ใน hello, มี good ใน goodbye, มี lie ใน believe, มี over ใน lover, มี end ใน friend, มี ex ใน next, มี if ใน life เป็นต้น 

แต่กระนั้นในยามที่ความสุขเกิดขึ้น เราต่างก็อยากแบ่งปันความสุขที่มีนั้น ให้คนที่เรารัก คนที่เรารู้จักและไม่รู้จัก ให้เขาได้รู้สึกดีเนื่องจากความสุขที่เรามี และอย่างน้อยที่สุดก่อนเราจะให้ความสุขกับใคร เราเองก็คงต้องมีสต็อกเก็บไว้เองอยู่บ้าง

ชีวิตอันเป็นปกติสุขของฉันก็วนเวียนไปมาระหว่างช่วงเวลาของการสุขมากกับสุขน้อยตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเช่นกัน วันหยุดเสาร์อาทิตย์จึงถูกใช้อย่างเรียบง่ายเพื่อปรับสมดุลให้กราฟชีวิต สายๆ ของวันอาทิตย์ในระหว่างที่ไปนั่งรอคนข้างกายไปตีกลอ์ฟกับเพื่อนๆ ที่ซัมบาวังคันทรี่คลับ ฉันก็อ่านหนังสือนิทานธรรมะ ตอนสอนใจให้เป็นสุข ของท่านชุติปัญโญจบไป เป็นการกักตุนความสงบสุขภายในได้เป็นอย่างดี

ยามเย็นๆ เราจึงชวนกันไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน Sembawang Park เป็นสวนสาธารณะติดชายทะเลที่บรรยากาศดีมากที่หนึ่งในสิงคโปร์ เราเดินไปตามทางเดินในสวนซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยมากมาย สีเขียวของสวนถูกแต่งแต้มด้วยสีสดใสของไม้ดอกในหน้าร้อน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกันเกราโชยมาแสนชื่นใจเหลือเกิน ฉันอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นดอกกันเกราบานสะพรั่งเร็วกว่าปกติ นอกจากนี้ดอกตาเบบูญ่าสีขาว สีชมพูอ่อน และชมพูเข้มก็กำลังร่วงหล่น นอกจากนี้ดอกคูนสีเหลืองสดใสก็กำลังเบ่งบาน สีเหลืองเย็น ทำให้ความร้อนอบอ้าวนั้นรู้สึกลดคลายลงไม่น้อย 

เราชวนกันไปนั่งบนสนามหญ้าใต้ต้นโพธิ์ต้นใหญ่ในสวนสาธารณะ เพื่อฟังเสียงใบไม้ลู่ลม ฉันรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน เคยผ่านตางานเขียนของใครคนหนึ่งบอกว่า "หากตั้งใจฟังเสียงของต้นสนในยามไม่มีลมพัด แล้วคุณจะค้นพบตัวเอง" แต่เพราะแรงลมที่ทำให้ต้นโพธิ์ที่ไหวเอน เย็นสบายฉันเองเกือบงีบหลับไปด้วยซ้ำ เด็กๆ กลุ่มหนึ่งปั่นจักรยานบนทางเดินใกล้บริเวณด้วยความเร็วสูง พร้อมตีกระดิ่งและตะโกนส่งสัญญาณให้ผู้คนแถบนั้นหลีกทางให้อย่างสนุกสนาน "ผมก็เคยทำแบบนี้...สนุกมาก" คนข้างกายเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มระลึกถึงความหลังอันแสนสุข

ผู้คนค่อนข้างหนาตาในสวนสาธารณะยามบ่ายของวันอาทิตย์ หลายคนออกมาวิ่งออกกำลังกาย บ้างก็มาเดินเล่นกับครอบครัว บ้างก็พาสุนัขออกมาเดิน บ้างก็มาชมนกชมไม้ ที่สวนแห่งนี้มีนกให้ดูชมหลายต่อหลายชนิดด้วยกัน ตอนเช้าๆ และตอนเย็นๆ เราจะเห็นนกหลายชนิดบินกลับไปมาระหว่างสองฟากฝั่งของเกาะระหว่างสิงคโปร์กับมาเลเซียทุกวันโดยไม่ต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและไม่ต้องใช้พาสปอร์ต

เราออกเดินผ่านบริเวณที่ผู้คนกำลังมีบาร์บีคิวกันอย่างรื่นเริง ตามทางเดินออกไปสู่ชายหาด ไกลออกไปในฝั่งตรงข้ามคือชายหาดของยะโฮร์บารู มาเลเซีย ด้านซ้ายของหาดไกลออกไปสักครึ่งกิโลเป็นบริเวณอู่ต่อเรือของอันเลื่องชื่อของสิงคโปร์ มีเรือลำใหญ่จอดรอการบริการอยู่หลายลำ ใกล้ๆ ทางเดินริมหาดมีสะพานยาวยื่นออกไปในทะเล มีคนมาตกปลาตกปูกันหลายคนอยู่บนสะพาน หลายๆ ครอบครัวกำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ฉันยืนมองคุณยายผมขาววัยประมาณหกสิบเล่นน้ำทะเลกับหลานวัยไม่เกินเจ็ดขวบอย่างน่าเอ็นดู พ่อลูกคู่หนึ่งกำลังให้โอกาสเจ้าตูบเล่นน้ำอย่างเมามัน จนฉันรู้สึกว่าได้เห็นหมายิ้มจริงๆ

เราเดินเลียบชายหาดไปเรื่อยๆ ในวันที่น้ำทะเลลดลงพอสมควร น้ำไม่ใสเหมือนที่เคยเป็นในบางวัน ชายหาดก็ไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่ มีก้อนหิน ขยะและโคลนเผยตัวให้เห็นเป็นระยะๆ จะว่าไปชายหาดในเมืองไทยที่เคยเห็นสวยกว่าที่นี่มากมายนัก แต่ที่นี่ก็ให้ความรู้สึกที่ดีมากมายโดยเฉพาะสำหรับคนที่เดินข้างๆ ฉันฟังคนข้างกายคุยถึงวีรกรรมการผจญภัยในวัยเด็กของเขาในบริเวณแถบนี้อย่างตื่นเต้นขณะเดินไปบนหาดทราย เขาเกิดที่นี่ โตขึ้นมาจาการเล่นน้ำทะเลที่หาดแห่งนี้ ดังนั้นหาดเล็กๆ นี้จึงเก็บความทรงจำที่เต็มไปด้วยความสุขมากมายของเขาไว้

ภายใต้ดินทรายและโคลนตามชายหาดมีชีวิตเล็กๆ มากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในที่แห่งนี้ ฉันตื่นเต้นไปกับปลาดาว ปูเสฉวน ปูดอกไม้ ปลาต่างๆ ตลอดจนประการังหลายชนิด ครอบครัวชาวมาเลย์หลายครอบครัวกำลังหาโอกาสในช่วงน้ำลดหาปลาและปู ในบริเวณนั้น เพื่อใช้เป็นอาหาร เด็กๆ ฝึกการเป็นชาวประมงจากผู้ปกครองด้วยความสนุกสนาน

ชีวิตของคนเมืองที่ยังพอมีช่วงขณะของความสุข สงบ เงียบ เรียบง่าย...



ถึงเวลาที่จะแบ่งปันความสุขที่มีก่อนจบวันธรรมดาที่งดงาม เมื่อฉันเห็นครอบครัวชาวแขกครอบครัวหนึ่งกำลังโพสท่าถ่ายรูปกัน พ่อและแม่ต่างเปลี่ยนกันเป็นตากล้อง เพื่อจะได้ถ่ายรูปกับลูกสาววัยประมาณสี่ขวบ ฉันเถลไถลเดินเข้าไปใกล้ๆ อย่างจงใจ เมื่อได้โอกาสจึงเข้าไปถามอย่างตั้งใจว่าจะให้ช่วยถ่ายรูปครอบครัวให้ไหม เขายิ้มอย่างถูกใจ พร้อมยื่นกล้องถ่ายรูป Nikon ให้ พร้อมสอนวิธีถ่ายรูปให้แล้ววิ่งไปที่ก้อนหินใหญ่ในน้ำที่ลูกและภรรยารออยู่

ฉันส่งกล้องคืนให้เขาพร้อมเดินถอยหลังออกมาอย่างเงียบๆ ขณะที่ทั้งสามพ่อแม่ลูกกำลังดูรูปของครอบครัวอยู่

ชีวิตธรรมดาๆ ของฉันที่เก็บตักตุนความสุขได้ค่อนข้างง่าย แต่ไม่ค่อยได้มีโอกาสทำอะไรยิ่งใหญ่ให้ใครต่อใคร แค่ได้ทำให้ครอบครัวหนึ่งมีรอยยิ้มพร้อมๆ กันของผ่านจอมอนิเตอร์ของกล้อง ฉันก็มีความสุขมากมายแล้ว

ความสุขของฉันที่เกิดในช่วงวันหยุดไม่ต้องลงทุนมากมาย และก็ไม่ได้ลงแรงมากมายในการมอบออกไปเช่นกัน

ความสุขที่เก็บไว้เหมือนเมล็ดพันธุ์
ความสุขที่แบ่งปันเหมือนดอกไม้
~นิรนาม

แล้วคุณล่ะคะ ความสุขของคุณเป็นดังเมล็ดพันธุ์หรือดอกไม้?

นำรูปบรรยากาศของสวนสาธารณะชายทะเลใกล้บ้าน Sembawang Park มาฝาก หวังว่าสีเขียวและน้ำทะเล คงช่วยคลายร้อนได้บ้างนะคะ

...


..


..


..


...


..


..


..


..


..


..


..


..


..

ฮิเดโกะ - คู่กรรม ost