โลกและชีวิต (110) : โลกร้อน

โลกร้อน
ปลูกต้นไม้ช้าไป
กระนั้นหรือ

...

เปลวแดดเต้นระยิบระยับ
เสียดเย้ย
ความโง่เขลาของมนุษย์



สายลมพวยพัดอย่างสมถะ
บอกย้ำอย่างเงียบ เงียบว่า -
โลกร้อนแต่ยังไม่แตกสลาย

...

สายน้ำทำตัวแห้งขอด
ประท้วง
ความละโมบของมนุษย์



...

ใบไม้ย่อยสลายกลางอากาศ
ประท้วงความละโมบของมนุษย์

...

ต้นไม้ใหญ่หลายต้นจากท้องทุ่งและป่าโคก
ถูกขนยายเข้าตัวเมือง
และตรอมใจตายในที่สุด




ดวงตะวัน
เจ็บปวดกับชะตากรรมของมนุษย์

...

ปลาช่อนหลายตัว
สำลักสารพิษ
ที่ฝังแน่นในโคลนตมท่ามสายลมร้อน

...

หลังคาสังกะสีของเถียงนา 
โดนเปลวแดด ฆาตกรรมอย่างไร้เยื่อใย


...


มนุษย์
เขินอายที่จะสบตา
กับแสงแดด




หมายเหตุ
ภาพจากค่ายสาธารปัญญาชน
กลุ่มนิสิตพรรคพลังสังคม
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

เห็นภาพบรรยากาศแล้ว พลอยทำให้ใจผมรู้สึกแห้งเหี่ยวตามไปด้วยเลยนะครับ

เขียนเมื่อ 

ในภาพที่บ่งบอกถึงความแห้งเหี่ยว...แห้งแล้ง....หวังว่า..นอกภาพคงมี "ดอกคูณ" บานเหลืองเรืองรองสะพรั่งนะครับ

ในความแห้งแล้งของป่า ยังมีไม้สีเขียวยืนหยัด

ในความขุ่นของน้ำในบ่อ ยังมีแววตาสดใสของเด็ก

ในความร้อนแสบผิวกาย ยังมีความน่ารักของสรรพสัตว์

ในแสงที่แรงกล้าของดวงตะวัน ก็ยังมีเงาของความงามนุ่มนวลเหลืออยู่

แต่ไม่รู้จะอีกนานเท่าใดนะคะ


เขียนเมื่อ 

สบายดีไหม สหายเอ๋ย ;)...

เขียนเมื่อ 

เข้ามาอ่านและเห็นความเป็นไปของโลก...

มีสิ่งที่ให้เรียนรู้อีกมากมาย...

น้อมรับด้วยความเอ็นดูของโลกใบนี้...

ร้อนและแห้งแล้งคะ

เขียนเมื่อ 

ม่ได้มาทักทานกันนาน  สบายดีนะค่ะ

เขียนเมื่อ 



ีีร้อนกาย แต่ ไม่ร้อนใจนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

เข้ากับบรรยากาศตอนนี้เลยค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกเจ็บลึกๆใคร.....ที่เป็นต้นเหตุที่โหดร้ายเช่นนี้

หมายเลขบันทึก

532306

เขียน

06 Apr 2013 @ 12:17
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 20, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก