อ่านบันทึกแล้วนึกถึงการไปใช้บริการจากรัฐอย่างหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองมากนัก  นึกขึ้นมาได้เมื่อไม่นานมานี่เองแต่......ก็ลองเขียนดู

1.การใช้บริการจากที่ว่าการอำเภอ  ฝ่ายบัตร

ได้รับโทรศัพท์จากน้องที่รู้จักให้ไปเป็นพยานให้หน่อยจะหย่ากับภรรยา....ก็รีบไปถึงที่ว่าการอำเภอทันที ไปถึงทุกฝ่ายแม้เจ้าหน้าที่ทุกคนก็รู้จักหมด ทักกันเสียงดังมากๆๆๆๆ......พยานมาแล้ว

แต่ก็บอกว่าเดี๋ยวอย่าเพิ่งรีบขอคุยกันก่อน  มีอะไรกันหรือเปล่า เห็นแต่งงานรักกันมาตั้งแต่ปี 2551 จนบัดนี้ก็เป็นเวลา 4 ปีแล้ว รักกัันมาตั้งนาน ไม่เคยทะเลาะกัน  แล้วมีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า

ทางฝ่ายผู้หญิง....ก้มหน้า และก็พูดว่า หาเรื่องทะเลาะ ตบตี บ่อย ไม่อยากอยู่ด้วยแล้ว (ร้องอย่างเดียว)

ทางฝ่ายชาย....ไม่รู้เรื่องอะไรเลย .....จู่ๆก็มาชวนหย่า

จากที่เห็นเค้าเดินทางกันมาด้วยกัน 2 คน มารถคันเดียวกันแล้วก็นั่งคุยกันด้วยดีเหมือนไม่ได้มีเรื่องราวใดๆต่อกัน ก็เลยบอกว่าให้กลับไปคิดก่อนแล้วค่อยมาว่ากันอีกที เรื่องหย่าไม่ได้ยาก  เพราะเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียนเค้าบริการเราดีอยู่แล้ว และรอได้เสมอ

หลังจากนั้นหายไปประมาณ 1 เดือนได้ก็โทรมาหาอีกก็รีบไปทันที ฝ่ายทะเบียนบริการดีมาก เป็นกันเอง และเตรียมเอกสารให้เรียบร้อย เหลือรอเลงลายมือชื่อเป็นพยานอย่างเดียว  ทางฝ่ายก็ถามบ้านเลขที่  เลขบัตรประชาชน.........เรียบร้อย ง่ายนิดเดียว

หลังจากนั้นอีก 2 เดือน ฝ่ายผู้หญิงก็แต่งงานใหม่  เพราะข่าวที่ออกมานั้นมีแฟนคนใหม่ตั้งแตยังไม่ได้หย่ากัน เพราะฝ่ายชายไม่ได้พาไปเที่ยวใหน งานต่างๆก็ไม่ไป ทำงานแต่งาน จะไปดูหนังก็บอกขี้เกียจ

การหย่านั่นง่ายเพียงแค่ลงลายมือชื่อเท่านั่น แต่จิตใจของคนนั้นมีความสำคัญ ต้องดูแลเอาใจใส่ ชีวิตคู่ถึงจะไปรอด  นี่ดีนะที่ยังไม่มีลูกด้วยกัน

2.ห้องสรรพากร ยื่นเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

3.สำนักงานกศน.จังหวัดนครศรีธรรมราช ขอใบรับรองการเสียภาษี

4.โรงพยาบาลปากพนัง  ติดต่อขอใบรับรองแพทย์

5.สหกรณ์ออมทรัพย์ครู สมัครเป็นสมาชิกสมาคมฌาปนกิจสงเคราะห์สหกรณ์ออมทรัพย์ครูนครศรีธรรมราช

6.กำนันผู้ใหญ่บ้าน โทรศัพท์ถามเรื่องการสมัครเรียนการเทียบระดับการศึกษา 8 เดือนจบ ม.6

7.ตำรวจทางหลวง การเก็บต้นไม้หน้าร้านไม่ให้ตั้งบนทางเท้า ไม่เช่นนั้นจะต้องเสียค่าปรับ 1,500 บาทและยกต้นไม้ไป