<p>จากบันทึก ตามหาสัจธรรมเพื่อมานำหัวใจตัวเอง ณ วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) เชียงใหม่ … (๑)
</p><p>ตามหากันต่อในบันทึกนี้ …</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑ - ๒ … “ความเพียร” … กวาดจากที่ต่ำสุด สู่ ที่สูงสุด ดั่งเช่นการยกระดับจิตใจ
ที่กวาดกิเลสออกให้หมดจดและสะอาดเอี่ยม
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๓ - ๔ … “หมาเดิน” … ตามทางของหมา แต่อาจจะเป็นเส้นทางเดียวกับคน
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๕ … “สังขาร” …. กลีบดอกไม้งามที่เพิ่งร่วงหล่น ไม่พ้นของเรื่องสังขารไม่เที่ยง</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๖ … “ความดีงาม” … อยู่คู่ฟ้าดิน
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๗ … “ชีวิตไม่มีเส้นตรง” บางทีก็โค้ง บางทีก็ขรุขระ บางทีก็ไม่มีหนทาง
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๘ … “ความว่าง” … ตรงนี้อาจเคยมีใคร และไ่ม่เคยใคร ก็ได้</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๙ … “หมายิ้ม” … หมายังรู้จักยิ้ม แล้วคนล่ะ จะ “ยิ้ม” ไหม?
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๐ … “ความเอ๋ย ความเกิด”</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๑ … “ความเอ๋ย ความหนุ่ม”</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๒ … “ความเอ๋ย ความสาว”</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๓ … “ความเ่อ๋ย ความแก่”</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๔ … “ความเอ๋ย ความตาย”</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๕ … “ความเอ๋ย ความสุข”
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๖ … “มัวแต่มองจ้องผิดคนอื่นเขา” …
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๗ … “มีศัตรูเป็นบัณฑิต ดีกว่ามีมิตรเป็นคนพาล” ….
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๘ … “พูดอย่างใด พึงทำอย่างนั้น” …</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๑๙ … “คนไม่ได้อายุยืนเพราะทรัพย์” …
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๒๐ … “การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก” …
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ภาพที่ ๒๑ … “รักแท้…ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน” … ความรักระดับสูงที่พึงกระทำให้ได้
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>ตามหา “สัจธรรม” แล้วนำไปปฏิบัติ
เพื่อขจัดความทุกข์แท้ให้ออกไปจากใจ</p><p>ค้นพบสิ่งใด พึงทำสิ่งนั้น</p><p>
</p><p>บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)….</p><p>
</p>
ตามหาสัจธรรมเพื่อมานำหัวใจตัวเอง ณ วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) เชียงใหม่ ... (๒)
12 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นายอานนท์ ภาคมาลี · 31 มี.ค. 2556
ธิ · 31 มี.ค. 2556
ครูอ้อย แซ่เฮ · 31 มี.ค. 2556
ขจิต ฝอยทอง · 31 มี.ค. 2556
ได้ข้อคิดมากมายค่ะ
จะจำป้ายที่ 16 ไว้สอนใจค่ะ
ขอภาพที่ 16 ไปเผยแพร่หน่อยนะคะ
เพลินและได้สติ...กับรูปถ่าย...มุมคิด...และป้ายธรรมะพูดได้ครับ
คิดถึงเชียงใหม่.. คิดถึงวัดอุโมงค์..
ระลึกถึงคำสอนของหลวงตารูปหนึ่งที่ผมเคยไปกราบท่านเสมอ
สมัยยังเรียนอยู่ มช ครับ
"ยอมเป็น เย็นสบายนะโยม"
"ยิ้มซิ ใครสุข?... "
ขอบคุณครับอาจารย์
ขอบคุณมากครับ พี่คุณครู อิงจันทร์ ;)...
ยินดีครับ พี่คุณครู อิงจันทร์ ;)...
ยินดีและขอบคุณมากครับ คุณหมอ ทิมดาบ ;)...
ชอบคำสอนของหลวงตาครับอาจารย์
"ยอมเป็น เย็นสบายนะโยม"
"ยิ้มซิ ใครสุข?... "
ขอบคุณมากครับ อ.นุ ;)…