กำลังเงินกับกำลังใจ

<p>ในวันเสาร์ที่เป็นวันหยุดของหลายคนวันนี้ที่ผู้เขียนยังคงไปทำงานที่มหาวิทยาลัยทักษิณ  เพราะวันนี้ไปทำหน้าที่สอบสัมภาษณ์นักเรียนที่สมัครสอบเข้าเป็นนิสิตปี 1 สาขาวิชาสังคมศึกษา  เมื่อเรียนจบ 5 ปีแล้วก็ไปเป็นครูโดยสมบูรณ์</p>

  เมื่อครบทำหน้าที่จบแล้วก็หวนกลับบ้านพักในเมืองหาดใหญ่ขณะทานข้าวเที่ยงวันอยู่มีเสียงเข้าสายมาขอพบในฐานะที่ผู้เขียนรักษาการประธานสาขาวิชาสังคมศาสตร์ที่ต้องลงนามรับรองให้นิสิตที่สอบสอนเสร็จแล้วเพื่อสำเร็จการศึกษา

  ลูกศิษย์คนนี้เธอมาไกลจากกทม. เมื่อวานตอนประมาณ บ่ายสองโมงเศษ เธอยังคงอยู่ในรถไฟแถวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์  เธอมาเพื่อขอลายเซ็นเพียง สองแห่ง

ทำยังไงละทีนี้  ก็เธออยู่ ม. ทักษิณ  ถิ่งสงขลา  ผู้เขียนอยู่เมืองหาดใหญ่  ห่างกันประมาณ 30  หลักกิโลเมตรได้  ถ้าเธออยากพบก็ต้องเดินทางไปเมืองหาดใหญ่เพื่อพบ  แต่เธอให้เหตุผลว่าเมื่อเธอมาพบผมที่เมืองหาดใหญ่แล้วรีบกลับเข้าไปใน ม. ทักษิณอีกเพื่อส่งหลักฐานการจบกับเจ้าหน้าที่ที่นัดไว้ว่าภายในบ่ายสองโมงนี้เท่านั้น

ถ้าเธอมาและกลับคงเลยเวลานัดไปแล้ว

  ดังนั้นจึงมีเสียงเข้าสายมาอีกว่า  ขอเชิญผมไป ม. ทักษิณอีกคือเธอนั้นเอง โดยบอกว่าเธอจะจ่ายค่าน้ำมันรถ 200 บาท  ผู้เขียนตกลงเดินทางไป ม. ทักษิณอีกครั้งเพื่อเธอคนนี้  เพราะถ้าเธอมาหาและกลับไปคงไม่ทันนัดหมายกับอีกคนแน่แท้

ผู้เขียนพาครอบครัวขึ้นรถไปด้วยเพื่อไปทำธุระด้วย  พอไปถึงดูเธอรออยู่แล้ว และเธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการ  เมื่อเธอเสร็จธุระก็จะเดินทางกลับไปเมืองคอนก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพ ฯ อีกครั้ง  ใช่เธอมาเพื่อขอลายเซ็นจากผมเพียงสองแห่งเท่านั้น  และเธอยื่นเงินจำนวน สองร้อย เพื่อให้เป็นค่าน้ำมันรถที่ผมขับมาพบ  เปล่าผมปฏิเสธไม่รับเงินนั้น เพราะผมมาช่วยให้เธอสำเร็จสมบูรณ์ในสิ่งที่เธอมุ่งหวังนั้นเอง...โชคดีนะครับ.

</span>