GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วัฒนธรรมการเรียนรู้ : การเรียน ป. เอก สาขา วัฒนธรรมศึกษา

มนุษย์เรามีปัญหาตรงที่ไม่ยอมรับความจริงและความไม่รู้จริง

              การเรียน ป. เอก สาขา  วัฒนธรรมศึกษา สำหรับวันนี้...ช่วง เช้าเวลาประมาณ  07.30 น.ผมออกจากที่พักไปทำงานเป้าหมายที่หน้าบ้าน ศ.สุธิวงศ์  พงศ์ไพบูลย์  ซึ่งอยู่ใกล้ ม. ทักษิณ  จ. สงขลา  

               ผมไปรับท่านมาสอนนิสิต ป. เอก สาขาวัฒนธรรมศึกษา   ที่สถาบันทักษิณคดีศึกษา  ครับ...เวลา 09.00 น.ถึงพักเที่ยง...กระบวนการเรียนรู้นี้ผมเข้าไปนั่งฟังอย่างตั้งใจ...เหมือนกับเรียน ป. เอก อีกสาขาหนึ่งเลยครับ ฮา ๆ เอิก ๆ

               การเห็นคน ๆหนึ่งก็เห็นความเป็นหลายชาติพันธ์...ที่เราเห็นสิ่งหนึ่งว่ามันนิ่ง ๆที่จริงมันไม่นิ่ง

               มันมีพลวัตของมันอยู่ตลอดเวลา...บางคนพออายุ  60 ปี  ออกจากงานแล้วจะไปอยู่บ้านนอกซึ่งเป็นบ้านเกิด...พอเอาเข้าจริงอยู่ไม่ได้เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงเร็วมาก...แม้ในบ้านนอกก็มีการเปลี่ยนแปลง...

                  ตัวเราเองเหมือนวิ่งอยู่ในซอยแคบ ๆกระทบสิ่งนั้นสิ่งนี้อยู่ตลอดเวลาครับ...เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ได้ในทุกสภาพของสังคม...     มนุษย์เรามีปัญหาตรงที่การไม่ยอมรับความจริง...กับการไม่รู้ความจริง...

                      จึงก่อเกิดการระแวงสงสัยและค้นหาคำตอบ...ถ้าเดาตามความคิดของตนเอง...โดยไม่ศึกษาตรรกศาสตร์...ไม่มีทฤษฎีที่เป็นกรอบแนวคิด...โอกาสที่จะเดาผิดนั้นมีมาก...

                     ถ้ามีการยอมรับความจริงและรู้ความจริงแล้ว...จะโปร่งใสไร้ กังวลในการดำเนินชีวิตทีเดียวครับ ฯลฯ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53119
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 12
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (12)

วิวบนลานกว้าง....สำหรับจอดรถของทุกท่านที่มาเที่ยวชม...ณ สถาบันทักษิณคดีศึกษา เกาะยอ...

ที่มองเห็นอยู่เบื้องหน้า...มองจากมุมสูงคือสะพาน

เปรม ฯ...ครับ

หลักสูตรนี้น่าสนใจมากครับ

 


บ้านสันติชล จีนยูนนาน ที่ เมืองปาย แม่ฮ่องสอน

ช่วงเที่ยงวันที่  3  ต.ค. 2549 ผมลงจากเกาะยอ  ไปหาทานข้าว...เห็นธงปลิวไสว...บนสะพานเปรม ฯลมพัดลงทะเลอ่าวไทย...คิดถึงในหลวง...คิดถึงประเทศไทย

 

บรรยายกาศในห้องเรียน ป.เอก วัฒนธรรมศึกษา...

ตื่นเต้น...เร้าใจ...ไม่มีใครหลับ...อบอวนทางวิชาการ...เริ่ม  9.00-12.00 น. วันที่ 3 ต.ค. 49

umi กำลังฟังอย่างตั้งใจครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ

สวัสดีคะ..ท่าน umi

กะปุ๋มไม่ค่อยได้เข้ามาคารวะท่านเลยคะ...

เพิ่งทราบว่า...ท่านยังดูสุขภาพดีอยู่เลยคะ

ทีแรกเข้าใจว่าท่านสูงวัยแล้ว 555...(ขอแอบหัวเราะตัวเองนะคะ...ที่คิดไปด้ายยยย)

...

เสร็จสิ้นภาระทาง มข. อาจไปขอเป็นศิษย์หลักสูตรนี้นะคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

กำลังมองคุณอยู่นะครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ภาพ

ไม่ยิ้ม...สำรวม...แต่จิตใจยิ้มเสมอ...ภาพ...umi เอง.

สวัดสดีครับ  คุณจตุพร  วิศิษฏ์โชติอังกูร

 ผมพึ่งออกมาจากการประชุม...ครับ...กำลังนำภาพลงอยู่...มีเสียงเรียกให้เขาประชุม...น่าไปเที่ยวจริง ๆนะครับ...เมืองปาย...ชอบภาพนี้จัง...ทำให้ผมนึกถึง...หน้าอุโมงค์ปิยะมิตร...อ. เบตง...มีอย่างนี้ด้วยครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

สวัสดีครับ  คุณกะปุ๋ม

คงเหนื่อยมากนะครับ...เพราะมีงานใหญ่ที่บรรดาญาติ

ต้องช่วยกันทำ...

ผมพึ่งมีอายุเข้าเลขหลักสี่...ไปไม่เท่าไหร่เองครับ

ฮา ๆ เอิก ๆ

อายุเป็นเพียงตัวเลขครับ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

การเรียนรู้...ไม่มีคำว่าสายครับ...คุณกะปุ๋ม

ท่ามีเวลา...และโอกาสอำนวย...ขอเชิญมาเรียนนะครับ...สนุก...ดื่มด่ำกับความรู้ลึกที่ได้...ครับ

โห ++ อาจารย์จะโกรธไหมถ้าหนูจะบอกว่า  อาจารย์ดูหล่อและดูดีมั๊ก มาก เลยคะ ....จากรูปด้านบนขวาหนูก็คิดว่าอาจารย์สูงวัยซะอีก....// ภาพนี้หล๊อ หล่อ....คะอาจารย์ !!  นี่ถ้าหนูรุ่นเดียวกับอาจารย์หนูคงจีบอาจารย์ไปแย้วววว อิอิ...(โอ้ยยย   ๆ  นรกจะกินกบาลแล้วเรา เหอ ๆ คิดอะไรแบบนี้อิอิ..หนูล้อเล่นคะอาจารย์)

 

สวัสดีครับ  คุณน้องนิว

คำชมเป็นเหมือนหยาดน้ำทิพย์ชะโลมใจให้เหลิงลำพอง...เดินไปไหน...มาไหนเหมือนตัวลอย...แต่การชื่นชมกันก็ทำให้โลกนี้สดสวย...นะครับ

เสียดายจัง...เห้อ...ที่ผมเกิดเร็วไปหน่อย...และพบรักแต่งงานไปแล้วครับผม...ฮา ๆ เอิก ๆ...คุณนี้ตาถึงจริง...แถมยังพูดตรงอีกด้วยนะครับ...อันที่จริงความสวยอย่างคุณ...หรือความหล่ออย่างผมก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาครับ...มันไม่คงที่...ครับผม

ขอบคุณครับ

จาก...umi