ได้หายหน้าหายตาจากการเขียนบันทึกประมาณ 3 เดือน เพราะต้องทำงานวิจัยเรื่องการเตรียมน้ำยาตรวจครีอะตินิน ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เสร็จ(รายละเอียดอยู่ในบันทึกถัดไป)ต้องพักไว้ก่อน (ปวดหัวมาก) ที่ได้มาเขียนบันทึกก็เพราะช่วงนี้ลูกทั้ง 2 คน (น้องใบเตยและน้องต้นตาล)ไม่อยู่ ได้ไปอยู่ที่บ้านปู่กับย่าที่พัทลุงตั้งแต่วันเสาร์เลยมีเวลามานั่งอ่านและเขียนบันทึก  ถ้าสองคนนั้นอยู่ก็ไม่ต้องทำอะไรแล้ว ต้องเล่นกับเขาตลอด (แต่ที่จริงผมชอบเล่นกับเขามากกว่า)        ตอนนี้ผมอยู่กับภรรยาสองคน บ้านเงียบมากดูน่ากลัวยังงั็ยไม่รู้(หรือผมจะกลัวภรรยา) ผมเป็นคนติดลูกมากตอนเย็นโทรศัพท์ไปหาลูก ลูกไม่ถามถึงพ่อกับแม่เลย(แสดงว่าลูกไม่ติดพ่อและแม่เลย) สงสัยผมต้องสอนลูกใหม่เสียแล้ว  ตอนวันอาทิตย์ก็มีเวลาว่างมากขึ้นผมกับภรรยาได้ไปทำสวนตั้งแต่ตอนเช้า กลับมาบ้านตอนเที่ยงก็เงียบจริงๆ สงสัยผมต้องหาอะไรๆทำเผื่อที่จะหายคิดถึงลูก เลยมานั่งเขียนบันทึก    

      ระยะหลังไม่ค่อยมีเวลามาเขียนบันทึกรู้สึกมีการเปลี่ยนแปลงไปมากกลับมาเขียนไม่ค่อยถูก  แต่ยังมีกุนซือช่วยบอก ไม่ต้องบอกนะครับว่ากุนซือคือใคร