ผู้เขียนได้มีโอกาสดูแลมีสอรทัย ซึ่งเป็นครูของลูกชายเมื่อครั้งเรียนที่อัสสัมชัญศรีราชา มีสป่วยด้วยโรคเบาหวานและโรคไตวาย ต้องล้างไตสัปดาห์ละสองครั้ง มีสมีลูกศิษย์กตัญญู มีหลายรุ่นรวบรวมเงินมาช่วยเหลือ หลายแสนบาท ในเวลาสองเดือนเศษๆที่ผ่านมานี้ มีสมีความสุขและพูดเสมอว่า รู้สึกดีใจ ที่ลูกศิษย์ยังจำมีสได้ บางรุ่นจบไปนานมากแล้วนับสิบๆปี แต่ผู้เขียนได้มาเยี่ยมมีสบ่อยๆ มีสักเล่าให้ฟังว่าตัวเองเป็นครูภาษาไทยที่ดุ ตีลูกศิษย์ และมีความพยายามที่จะดัดแปลงการสอน ให้ลูกศิษย์เรียนภาษาไทยให้สนุก เวลาเล่าเรื่องสมัยเป็นครูดูมีสจะมีแววตาสดใสขึ้นมาทันที

 น่าเสียดาย ที่มีสมาเจ็บหนักกระทันหัน ในคืนวันที่ 5 มีนาคม 2556 กลางดึกด้วยอาการแน่นหายใจไม่สะดวกอย่างแรง มีสเข้าโรงพยาบาลได้สองคืน สี่ทุ่มวันที่ 7 มีนาคม 2556 มีสนอนหลับและสิ้นใจอย่างสงบไปเลย ที่โรงพยาบาลสมเด็จ ณ ศรีราชา

 ผู้เขียนไปรดน้ำศพ มีสอรทัยในบ่ายวันที่ 8 มีนาคม 2556 คิดว่าคงเป็นงานศพเงียบๆเพราะมีสมีลูกชายคนเดียว และลาออกจากครูเพราะป่วยมาสองสามปีแล้ว แต่ที่ไหนได้ ผู้เขียนเห็นคนหลากหลายกลุ่มอายุ ทั้งนักการเมืองก็พากันมารดน้ำคุณครูของเขาอย่างต่อเนื่อง มีรายชื่อเจ้าภาพงานสวด เป็นเลขรหัสของรุ่นนักเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ต่อท้ายวันกันยืดยาว

  ผู้เขียนรู้สึกภาคภูมิใจ ในความเป็นครูที่ดี ที่มีลูกศิษย์รัก และห่วงใยอย่างมากมาย และคนเคารพนับถือไม่น้อย แม้เมื่อสิ้นชีวิต ทุกคนก็ให้เกียรติมาเคารพศพมากมาย น่าชื่นใจ สมศักดิ์ศรี และขอสรรเสริญความเป็นครูด้วยจิตวิญญาณของมีสอรทัยค่ะ

ขอดวงวิญญาณของมีส จงสุขสบายหายทุกข์ทรมาน และมีความสุข ณ สัมปรายภพนะคะ

ด้วยความอาลัยและระลึกถึงเสมอ

ตันติราพันธ์



                                           เพลงพระคุณที่สาม