ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ
แบบที่เล่าให้ฟังว่าต้องไปโรงเรียนบ้านรางมูกทุกวันศุกร์
แต่วันศุกร์นี้ติดงานเลยขอไปวันพุธแทน
ปกติแล้วผู้เขียนชอบบรรยากาศในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนมาก เพราะว่าตอนผู้เขียนดูต้นหูกวาง เป็นต้นไม้ที่ใบสีแดงก่อนจะร่วงโรย เหมือนใบเมเปิ้ลของแคนาดาเลยนะครับ สีแดงสดเชียว เข้าใจว่าแถวภูกระดึงก็มี
ต้นไม้ที่ชอบอีกต้นสะเดา(neem tree)ดอกสะเดา เป็นไม้ที่ผู้เขียนเก็บดอกยังไม่บานไปกินจิ้มกับน้ำปลาหวาน สมัยเด็กๆต้องกินกับปลาดุกย่าง ดอกสะเดาที่บานแล้วจะมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ดอกไม้สีขาวมักมีกลิ่นหอมเอหรือผู้เขียนมีอคติคิดไปเองนะครับ…
วันพุธผู้เขียนไปถึงโรงเรียนค่อนข้างเร็วเลยเอาถั่วญี่ปุ่นที่พี่พยาบาลสุภัทรา เจติโคตร ส่งมาให้จากมุกดาหาร ไปฝากลุงเบี้ยว เนื่องจากที่บ้านผู้เขียนมีแล้ว ผู้เขียนได้รับมาจากพี่ครูคิมที่พิษณุโลก อ้าวเขียนถึงพี่ครูคิมแล้วคิดถึงเลย หายไปนานมากๆ
ผู้เขียนไปถึงสวนลุงเบี้ยวได้ฝากเมล็ดถั่วและยาให้ยายภรรยาของลุงเบี้ยวด้วย ลุงเบี้ยวขยันมากๆใช้จอบขุดสวนปลูกต้นถั่ว ปลูกข้าวโพดเต็มสวนเลย ตอนนี้จะเริ่มปลูกต้นถั่วพูที่ผู้เขียนเอาไปฝากให้ครั้งก่อนด้วย
ตอนนี้น้ำในสวนลุงเบี้ยวอุดมสมบูรณ์มากๆ ต้นกล้วยขึ้นงามมาก รอดูต้นกล้วยหอมที่เอาไปฝากครั้งแรก งอกงาม คนที่เป็นชาวสวนนี้เป็นคนที่ละเอียดอ่อนนะครับเพราะต้องดูแลสวนของตนเองตลอดเวลา

ผู้เขียนเหลือบไปเห็นต้นกุ่มน้ำของสวนลุงเบี้ยว ปกติแถวๆนี้ค่อนข้างหายากมากๆ ลุงเบี้ยวเล่าว่าน้าภารโรงที่โรงเรียนเอาไปดองขายได้ ปกติถ้ายายสุขภาพดียายจะดองเองขายได้เงินเป็นจำนวนมาก คิดถึงคำพูดที่ว่า ปลูกทุกอย่างที่กิน ถ้าเหลือก็เก็บขาย ไม่ต้องใช้ยาฆ่าแมลง…

ผู้เขียนเข้าสอนนักเรียนพบว่ามีนักเรียนชั้นอนุบาลมาแอบดู นักเรียนสองคนนี้น่ารักมากๆ เดินตามผู้เขียนตลอดเลยให้มานั่งดูพี่ๆเรียนในห้องได้ (เห็นแล้วน่ารักดี อยากมีซักคน แต่ไม่อยากได้แม่มัน ฮา..)

ข้างห้องผู้เขียนมีนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่งนั่งอ่านหนังสือกันอยู่เลยเอามาฝากด้วยดูแล้วมีน่ารักดี ดูเหมือนว่าจะช่วยกันอ่านนิทาน อย่างมีความสุข

ผู้เขียนเริ่มสอนเวลา 10.30เรื่องการอธิบายภาพวันนี้ให้นักเรียนเรียนเรื่องสัตว์ และวาดรูปสัตว์ให้ดูแล้วให้นักเรียนเขียนภาษาอังกฤษอธิบายภาพเช่น หมูมีหูสีชมพู มีหางสั้นสีขาวเป็นต้น
หลังจากนั้นก็ให้นักเรียนวาดรูป ระบายสี อธิบายภาพสัตว์เลี้ยงที่บ้านของตนเองเป็นภาษาอังกฤษ(ครั้งหน้าจะเอา websites ภาษาอังกฤษเกี่ยวกับสัตว์ไปให้นักเรียนดูด้วย)

นักเรียนตั้งใจเรียนเป็นอย่างดี เพราะครั้งที่แล้วนักเรียนเรียนเรื่องสี และอวัยวะมาแล้ว ตอนนี้เลยวาดภาพและอธิบายได้ น้องเต๋าที่เป็นนักเรียนที่เรียนช้าก็ร่วมมือวาดภาพและเขียนภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดี

ตอน 11.30น.นักเรียนไปทานข้าว แล้วมาเล่นฟุตบอลกันที่สนามแต่เป็นสนามเล็กๆ ผู้เขียนตั้งใจว่าจะเอาลูกฟุตซอลไปฝากนักเรียนน่าจะเล่นได้ง่ายกว่าเป็นสนามเป็นคอนกรีต (บางคนทาแป้งหน้าขาวเลย ฮา)

ผู้เขียนพบว่านักเรียนมีทักษะทางด้านกีฬาดีทั้งผู้ชายและผู้หญิง…ครูโยและครูธีของโรงเรียนก็มาเล่นด้วย สนุกมากๆ

โอโหสัตว์เลี้ยงใครเนี่ยเป็น whale

ผู้เขียนเข้ามาสอนต่อตอน12.30-13.30 ได้ผลงานออกมาเป็นที่น่าพอใจ นักเรียนทุกๆคนมีความภูมิใจในงานของตนเอง ครูโยจะช่วยติดภาพที่นักเรียนวาดและเขียนภาษาอังกฤษในชั้นเรียนให้ด้วย ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…
<p></p><p></p><p>ขอบคุณข้อมูลจาก</p><p></p><p></p><p></p>
ภูกระดึง
ดอกสะเดา
http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/herbs_09_15.htm
กุ่มน้ำ
http://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=15
ผู้เขียนเข้าสอนนักเรียนพบว่ามีนักเรียนชั้นอนุบาลมาแอบดู
นักเรียนสองคนนี้น่ารักมากๆ เดินตามผู้เขียนตลอดเลยให้มานั่งดูพี่ๆเรียนในห้องได้
(เห็นแล้วน่ารักดี อยากมีซักคน แต่ไม่อยากได้แม่มัน ฮา..)
.......................
๕๕๕ อะไรเอ่ย?
ที่ อ.ขจิต กลัวที่สุด
"แม่มัน" !!!
ก๊ากเลย จะรอดมั้ยน้อ เหอ เหอ :)
เข้ามาฮา ลืมเลยค่ะ :)
ลืมขอบคุณบันทึก สำหรับการเรียนรู้ อยู่กับเด็กๆนะคะ
เปรี้ยวปากผักกุ่มดองค่ะ
ชอบมากๆ ตอนเด็กๆ แม่เคยดองเป็นโอ่งเลยค่ะ
นำผักบุ้งมัน...มังกรหยกมาฝากค่ะ
ขอบคุณมากครับคุณตะวันดิน ผักบุ้งมันน่ากินนะครับ
มังกรหยกคือชื่อต้นไม้หรือครับ
แถวบ้านคุณตะวันดินยังมีต้นกุ่มไหมครับ
อันว่า...มังกรหยกนั้นคือ ผักบุ้งมัน ผักบุ้งมันนั้นก็คือมังกรหยก นั่นเองแหล่วท่าน
ที่มาที่ไปคือ พอลงกะทะแล้ว ผักจะยังคงความเขียวสวยอยู่นะค่ะอาจารย์
ต้นกุ่ม ยังมีอยู่ค่ะ แต่ต้นสูงมากๆๆ ปีนไม่ไหวค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
อ่านด้วยความสุขมาก...ครบถ้วนทั้งการเรียนรู้และการแบ่งปันน้ำใจค่ะ..
ขอบคุณคุณตะวันดิน อ้าวต้นเดียวกัน 555
กุ่มปีนไม่ไหว ใช้บันได้ต่อเลยครับ
ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ น้ำใจหาได้ไม่ง่ายเลยนะครับในสังคมบ้านเรา
ยิ่งทำงานก็ได้เรียนรู้มากขึ้นครับ
สวัสดีครับ มาศึกษาการทำงานของท่านอาจารย์ครับและจะนำไปเป็นแนวทางต่อไปครับ ขอบคุณครับ
เด็กๆ น่ารักจังค่ะ
อ.ขจิตครับ
การแอบดู เป็นการเรียนรู้อีกแบบหนึ่งนะครับ 55
มาอ่านบล็อกอ.ขจิตไว้เพิ่มไฟในตัวครับ ^^
ช่วงหลังๆมานี้หมดเวลาหมดพลังความคิดไปกับเรื่องราวหลายอย่างครับ...
เอาไว้จัดระเบียบชีวิตให้เข้าที่หลังการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง... ผมคงติดตามข่าวคราวของทุกท่านได้เหมือนเดิม ^^
ส่งใจมาเชียร์ครับ
ขอบคุณทุกๆๆท่านครับ ที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการทำงานครับ