วัฒนธรรมการเรียนรู้ : เรียนจนเบลอ

ยูมิ
เวลาตื่นเช้ามาบีบยาสีฟันใส่บนฝาครอบแล้วสีฟัน...คือมันเบลอ

               เรียนจนเบลอ   ยามเช้าวันนี้...ผมสนุกอยู่กับงาน...ผู้บังคับบัญชาเรียกคุยแล้วก็มอบหมายงาน...สายหน่อยก็พบนิสิต ป. เอก  กรณีมาส่งงานตามที่ได้รับมอบหมาย...บางรายก็ต่อรองเก่งมาก...ขอยืดเวลาส่งงานออกไป...บอกว่าไม่ไหวช่วงนี้งานเยอะ....

                บางรายต้องถึงกับเข้าโรงพยาบาล...ดันไปพบอาจารย์อีกท่านหนึ่งเข้าโรงพยาบาลเหมือนกัน  เมื่อนิสิตเจอก็ถาม อ.ว่า  อ. เป็นโรคอะไรคะ...เป็นโรคชรา...อ. ตอบ  ฮา เอิก ๆ  ก็เลยขำกันในวงสนทนาที่ทำงานของผม...

               นิสิต ป. เอก  อีกท่านหนึ่งก็บอกว่า...งานเยอะมากเมื่อไหรจะหมดกรรมส่งรายงานสักที...ตอนนี้สมองไม่รับแล้วเบลอ...ตอนนี้หลงลืม...แล้วคุยสนุก ๆว่า...เคยเอารีโมทใส่ไว้ในตู้เย็นบ้าง...ขณะกินมะม่วง...ก็ขว้างมีดทิ้งแต่เก็บเม็ดมะม่วงแทน...

                 เอาโทรศัพท์ทำเป็นรีโมท...เอารีโมทโทรหาเพื่อน...เวลาตื่นเช้ามา...บีบยาสีฟันใส่บนฝาครอบแล้วสีฟัน...คือมันเบลอ...หลงลืม...แล้วบรรดาเพื่อน ๆนิสิตเหล่านั้นก็หัวเราะกัน...สนุกสนานมากครับ...ผมมองว่าคงมีส่วนจริงอยู่บ้าง...

                   แต่ถ้าเป็นอาการหนักขึ้นนี้...ผมก็จนปัญญาที่จะแนะนำเหมือนกันนะครับ ฮา ๆ เอิก ๆ หรือผมจะแนะนำไปหาใครดี...สายไหนจะช่วยได้บ้างครับ...เรื่องการลืมผมเคยได้ยินมา เช่น...คนหนึ่งนำบุหรี่เหน็บหูแล้วหาว่า...มันอยู่ไหน...คือลืมจริง ๆครับ  ฮา ๆ เอิก ๆ...

                อ.ฝรั่งจะไปสอนหนังสือที่  มอ. ปน. ( เรื่องนานมาแล้วมีคนเล่าให้ผมฟัง )  เมียวิ่งตามว่า..สามีหนูไปไหน...เห็นเขาแต่งตัวผูกไท้...อย่างดี...เดินลงบันใดไป...แต่ที่เก้าอี้ยังพาดกางเกงขายาวไว้อยู่เลย...สามีหนูขี้ลืม...บ่อย...เรื่องนี้...กว่าจะไปเจอ...ฝรั่งเกือบเดินถึงห้องเรียนแล้ว...ฮา ๆ เอิก ๆ

                  ตอนนี้  บรรดานิสิตลากลับหมดแล้วผมจึงมีเวลาบันทึก...ครับ.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)##เรื่องเล่า...ขำขัน...สนุก#ตามรายวัน

หมายเลขบันทึก: 51943, เขียน: 26 Sep 2006 @ 14:53 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:59 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 14, อ่าน: คลิก


ความเห็น (14)

ครูไทย
IP: xxx.29.15.158
เขียนเมื่อ 

สอนจนเบลอเหมือนกันค่ะ งานแยะมาก

คนรักต้นไม้
IP: xxx.151.46.2
เขียนเมื่อ 

    ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่เคยมีอาการเบลอเหมือนกันค่ะโดยเฉพาะช่วงที่มีงานเข้ามามากๆและเป็นงานด่วนทั้งสิ้นบางครั้งวางแฟ้มไว้ตรงหน้าแต่ก็ค้นจนทั่วโต๊ะเลยค่ะ....ผลปรากฏว่าหาไม่เจอ...ทั้งๆที่อยู่ตรงหน้าหยิบไปหยิบมานั่นแหละค่ะ.....แต่ตอนนี้ไม่เป็นแล้วค่ะมีเคล็ดลับค่ะ

1.  หาเวลาเพียง 5-10  นาทีนั่งหลับตาเปิดเพลงบรรเลงค่ะแล้วปล่อยจิตให้ว่าง

2.  หายใจเข้าออกให้เป็นจังหวะ 

   เพียงเท่านี้จะรู้สึกดีขึ้นและเรียกสติกลับมาทำงานต่อได้อีกหลายชั่วโมงค่ะ  ลองดูนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณครูไทย

งานแยะนี้เงินเยอะหรือเปล่าครับ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณคนรักต้นไม้

ผมยกนิ้วโป้งให้เลย...เยี่ยมมาก ๆครับสำหรับเคล็ดไม่ลับนี้

ขอบคุณครับ

จาก...umi

อ่านแล้วขำดีค่ะ

มีเรื่องเล่า(บ้าง) ค่ะ ที่มักอำขำกันในกลุ่มเพื่อนคือ บางคนอาบน้ำโดยหยิบแชมพูมาอาบ แล้วใช้สบู่เหลวสระผมแทนค่ะ

มีรายหนึ่งสวมเสื้อ(ชั้นใน)สองตัวไปเรียนค่ะ แล้วก็บ่นๆว่าวันนี้ทำไมร้อนจัง ...กว่าจะรู้ตัวก็ตอนเธอไปเข้าห้องน้ำ แล้วหัวเราะอายๆออกจากห้องน้ำมานั่นแหล่ะค่ะ

ดิฉันก็เคยเป็นค่ะ สวมแว่นตาแท้ๆ เดินหาให้ควั่กว่าเอาแว่นไว้ไหน จนไปเห็นตัวเองในกระจก อ้าวอยู่บนดั้งจมูกตัวเองนี่เอง

เล่าสนุกๆนะคะ เรื่องลืมถ้าไม่ถึงกับเกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บก็คงเป็นชั่วครั้งชั่วคราวไม่รุนแรงค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณจันทรรัตน์

เช่นเดียวกันครับ...ผมอ่านแล้วก็ขำไปด้วย...สำหรับผมคือ..เอามือขวาจับขาแว่นตา...ข้างหูจะขยับ...ฮา ๆ เอิก ๆ  ไม่มี...ที่แท้...ผมวางแว่นตาไว้บนโต๊ะแล้วครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

เขียนเมื่อ 

แล้วสำหรับคนที่ใช้คอมพิวเตอร์บ่อย ๆ เคยบ้างไหมคะ ที่ว่า...ขณะกำลังรีดผ้า แล้วไปรีดผ้าโดนนิ้วตัวเอง  หลังจากนั้นก็จะหาปุ่ม undo คะ เหอ ๆ   อันนี้เจอกับตัวเอง เลย 

เรื่องแชมพู อาบน้ำกับ สบู่เหลวสระผม นี่ผมเป็นเองครับ

ยังมีโฟมล้างหน้านำมาสระผมอีก ...เฮ้อ !!!

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณNongnew_Student Ph.D.(IT)

เรื่องเหล่านี้ผมว่าเป็นกันหมดทุกคนนะครับ...เพียงแต่ใครจะมากจะน้อยเท่านั้น...คุณ...เหอ ๆ...ผม ฮา ๆ เอิก ๆ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณจตุพร  วิศิษฏ์โชติอังกูร

เรื่องเกี่ยวกับห้องน้ำห้องสุขานี้เยอะมากครับ...ผมเจอกับตนเอง...เช่น  เพื่อนเข้าไปแล้วไม่ปิดกลอนแต่นึกว่าปิดกลอนแล้ว...ผมดันเปิดประตูเข้าไปนึกว่าว่างคน

ที่ไหนได้...ยืนใส่ชุดวันเกิดอยู่เลยครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

เขียนเมื่อ 
ดิฉันต้องใส่คอนแทคทุกเช้า  มีอยู่วันหนึ่งดิฉันใส่แว่นอยู่แต่คิดว่าใส่คอนแทคแล้วจึงเทน้ำยาที่อยู่ในตลับคอนแทคทิ้งโดยไม่ทันได้นึกเลยว่าตัวเองยังไม่ได้ใส่คอนแทคพอนึกได้อีกทีก็ตอนที่ส่องกระจกแล้วเห็นว่าตัวเองกำลังใส่แว่นอยู่ เฮ้อ..เลยต้องไปซื้อคอนแทคใหม่เลย ลืมตัวมา 2-3 ครั้งละสิ้นเปลืองเงินโดยใช่เหตุเพราะความขี้ลืมของตัวเอง
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณ jj

ผมอ่านไปก็ขำไปด้วยครับ...ผมนึกได้อีกเรื่อง...คือเพื่อนผมถือตั๋วรถไฟ...พวกเรารอจะขึ้น...ขณะรถไฟเคลื่อนตัวออกไปช้า ๆ...ผมร้องบอกว่า...ขึ้นเร็วรถไฟออกแล้ว...เพื่อนตอบว่า...ไม่เป็นไร...ตั๋วอยู่ที่กู...ฮา ๆ เอิก ๆ...คือเขาเบลอครับ...เรียนหนักไปหน่อย

ขอบคุณครับ

จาก...umi

น้องนิว
IP: xxx.129.15.106
เขียนเมื่อ 

เรื่องสุดท้าย ขำกลิ้ง เลยคะ อาจารย์ อิอิ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ   คุณ น้องนิว

เรื่องขบ...แล้วจึงขำ...ทำให้อารมณ์แจ่มใสครับ...

ฮา ๆ เอิก ๆ...วันนี้คนมองเห็นผมขำ...คือ...ผมไปหน้า

โรงพยาบาล มอ. หาดใหญ่  มีชายคนหนึ่งก้าวขึ้นบันไดช่วง 5 โมงเย็น...พลาด...เซถลาเกือบล้ม...เป็นท่าทางที่ทำให้เราขำได้ครับและ

นักศึกษาหญิง สองคนกั้งร่มคันเดียวขณะฝนตก...ร่มดันไปเกาะหลังคาทางเดิน...คนหนึ่งเลยก้าวออกไปโดนฝน

เต็มต้ว...ส่วนคนถือร่มหัวเราะที่เพื่อนโดนฝน...

ผมเดินมาข้างหลังก็ปล่อยก๊ากออกไปแล้ว

ทำเป็นไม่เห็นไม่ขำ...เกรงว่าพวกเขาจะอายครับ

แต่มีคนเห็นจนได้ ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi