สัปดาห์นี้ (๕ - ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖)

พ่อกับแม่เดินทางมาเซ็นเป็นผู้ยินยอมรับเงินทุนสงเคราะห์ฯ
ที่ผมกำลังจะนำกองเิงินดังกล่าวมาทำ Refinance บ้าน
เพื่อให้บ้านตกเป็นกรรมสิทธิ์ของตัวเองในเร็ว ๆ นี้
ตามแผนและปณิธานที่ัตั้งไว้ในปี ๒๕๕๖ นี้

ทุกอย่างเสร็จสิ้นและราบรื่นไปด้วยดี


วันพฤหัสบดีที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖


ผมดูแลพ่อแม่ให้เต็มที่ที่สุดเท่าที่ลูกอย่างผมจะทำได้

ช่วงเช้า พาพ่อกับแม่ไป Macro ใกล้บ้านเพื่อซื้อของกลับบ้าน
ช่วงเที่ยง ก็ซื้อก๋วยเตี๋ยวรสเด็ดเจ้าอร่อยที่บ้านแหวนให้พ่อกับแม่ทาน

พรุ่งนี้ (๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖) พ่อกับแม่จะเดินทางกลับบ้านตั้งแต่เช้ามืด

ผมจึงคิดว่า ผมควรจะต้องทำอะไรให้พ่อแม่มากกว่าที่เคยทำบ้าง

นั่นก็คือ "ผมอยากกราบเท้าพ่อกับแม่" เป็นกิจลักษณะสักครั้ง
ปกติจะไหว้ กอด หอม อะไรแบบนี้ แต่การกราบเท้ายังไม่เป็นจริงจังสักที


ผมเลือกใช้เวลาที่นัดกับใครบางคน แวะตลาดก่อน เพื่ือหาซื้อดอกมะลิสักสองพวง
แต่ตลาดแรกกลับหมด ทำให้พอได้คุยกับแม่ค้าเกี่ยวกับราคามะลิในช่วงนี้ว่า
"มะลิช่วงนี้ราคาขึ้น เพราะแหล่งปลูกมันออกดอกน้อย อากาศหนาวไม่ค่อยติดดอก"

ผมไม่ละความพยายามจึงแวะไปตลาดที่เลยจุดนัดไป
และได้พบร้านขายดอกไม้ร้านหนึ่งที่กำลังจะปิดพอดี

"พวงเท่าใดครับแม่ค้า"

"๗๕ บาทเจ้า"

แน่นอนผมคิดไม่ถึงว่า ราคาจะค่อนข้างสูงมาก

แต่ผมตัดสินใจซื้อทั้งหมด ๓ พวง โดย ๒ พวงสำหรับกราบเท้าพ่อกับแม่
และอีก ๑ พวง สำหรับคุณแม่ของใครสักคนที่ผมอยากเขาได้ไปกราบเช่นกัน


เดือนแห่งความรัก คนที่เราควรคิดถึงคนแรก คือ พ่อกับแม่


หลังจากทานผัดไทยแถว ๆ รพ.สวนดอกเสร็จ ส่งใครสักคนขึ้นห้องพัก

ผมขี่รถกลับบ้านด้วยความตั้งใจแรงกล้าที่จะทำตามความตั้งใจ

อาบน้ำอาบท่าเสร็จ แม่โทรศัพท์คุยกับน้องชายเสร็จพอดี พ่อนั่งทานขนม


ผมจึงไปหยิบพวงมะลิที่แอบซ่อนไว้ในกระเป๋าประจำตัว

แล้วบอกแม่ว่า "แม่ ... วันนี้อยากกราบเท้าแม่นะ"

ผมยื่นพวงมะลิให้แม่ แล้วก็กราบไปที่เท้าทั้งสองข้างของแม่ ๑ ครั้ง

แม่อวยพรให้ผมเจริญก้าวหน้าในชีวิตและขอให้ผมมีใครสักคนไว ๆ

ผมก็ได้แต่ยิ้ม ;)...


แล้วผมก็หยิบพวงมะลิอีกพวงไปกราบเท้าพ่อ

พ่อได้แต่ยิ้ม และไม่ได้พูดอะไร

แต่ผมรู้สึกได้ว่า พ่อตื้นตันใจพูดไม่ออก


แล้วผมก็หันไปกอดแม่อีกรอบหนึ่ง

ผมรู้ว่า ไม่ว่าลูกจะแย่แค่ไหน พ่อแม่ก็ยังรักลูกไม่เคยเปลี่ยนแปลง


เต็มหัวใจที่สุด

ไม่รู้จะบรรยายอะไรให้มากกว่านี้


ผมเชื่อว่า ใครที่ได้ทำแบบนี้จะเป็น "คนดี" ได้ไม่ยากนัก

ในที่สุดผมก็ทำสำเร็จสมความตั้งใจแล้วครับ


ใครไม่เคยลองทำ ควรลองทำเดี๋ยวนี้

กราบเท้าท่าน ก่อนที่เราจะไม่มีโอกาส


บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


.................................................................................................................................................................................

ป.ล. ขอโทษใครบางคนที่ทำให้คุณต้องรอผม ผมรู้ว่า คุณไม่ชอบการรอคอย โปรดให้อภัยผมด้วย

..................................................................................................................................................................................