+++ เมื่อแรกรักสมหวังทั้งเราสอง

สายรักคล้องเกี่ยวดองสองประสม

อิ่มอุราชะลำเริงเหลิงอารมณ์

หวังพันปมผูกไว้ไม่ปล่อยมือ

แต่ความหวั่นไหวใช่ของแน่

แล้วใจคนจะทนแท้แน่ละหรือ

ความยวนยั่วร้อนเร่าอาจเย้ายื้อ

จนยากหยัดสัตย์ซื่อถือมั่นคง

สัจธรรมความรักแปลกนักหนา

วันนี้มั่นแรงกล้านำพิศวง

พรุ่งนี้เลื่อนลอยล้าพะว้าพะวง

งันงงหวั่นจะพรากจะจากจร

หากแม้นหยุดคลื่นได้มิให้โหม

หรือหยุดลมโลมไหวใบไม้ถอน

ห้ามดอกไม้ไม่คลายสิ้นกลิ่นขจร

อาจลั่นลอนใส่สลักห้ามรักคลาย

รักมิใช่การเหนี่ยวรั้งกักขังกั้น

จงปล่อยฝันดั้นสู้เสรีได้

เสพสดชื่นเพื่อเป็นเช่นเชื้อไฟ

หล่อเลี้ยงใจรักไว้ให้รื่นรมย์

พึงหยุดยุดยื้อและถือมั่น

สานสัมพันธ์แต่ผ่อนสายให้พอสม

รักคงมอดทอดท้อรอระทม

หากพันปมผูกไว้ไม่ปล่อยวาง.....+++

ป.ล...ไว้มาต่อให้นะคะ พอดีเช้านี้นัดคุณหมอไว้ไปทำฟันขูดหินปูนนะคะ ใครต่อได้ช่วยต่อให้ด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ..มณีเทวา