ความรู้ที่รู้มาเหมือนการเด็ดรูดใบไม้มาหนึ่งกำมือ แล้วบอกว่าเราได้ใบไม้ทั้งต้นไว้แล้ว

 

    

วันที่2 ของการเดินทาง ออกจากที่พักไอยรา รีสอร์ทตอนเช้า แวะหาอาหารเช้าที่

ตลาดสุพรรณ คนสังเกต มักเห็นอะไรที่น่าสนใจให้ตีความตลอดเส้นทาง ร้านอาหาร

แห่งหนึ่งในสุพรรณ ชื่อร้านเขียนทำให้ตีความ 

          "ชื่อร้านข้าวแกง  สุ ๑ooo"  

อิ่มมื้อเช้าที่สุพรรณอาหารที่มาแล้วต้องสั่งทานทุกครั้ง คือปลาม้าแดดเดียวของชอบ 

เดินทางต่อเข้าเขต ชัยนาท เพื่อนร่วมทางบางคนยังไม่เคยชมสวนนก 

จึงแวะสวนนกชัยนาทให้ได้ชม ทั้งนกจริงนกหุ่นชมกันตามที่อยากชม

 แต่ผู้เขียนมาหลายครั้งจึงเลือกไปชมปลาน้ำจืด โดยความรู้สึกนึกคิดว่าปลาน้ำจืด

หลายชนิดที่รู้จักคุ้นชินผ่านประสบการณ์ตรงในการดำรงชีพหาปลา  แต่ทว่าความรู้ที่รู้

มา"เหมือนการไปเด็ดรูดใบไม้มาหนึ่งกำมือ แล้วเที่ยวบอกว่าเราได้ใบไม้ทั้งต้นไว้แล้ว"

 ...ผู้เขียนรู้สึกอย่างนั้น ในความเป็นจริงในแต่ละสิ่งจึงจำเป็นต้องอาศัย ผู้เชี่ยวชาญ

หรือชำนาญการในแต่ละเรื่อง ความเชื่อที่เล่าสืบทอดกันมาอย่างหนึ่งที่อยากจะลบ

ออกจากใจ อย่างเช่นความเชื่อตามคำบอกเล่าว่า ปลาช่อนงูเห่า หรืองูเห่าช่อน 

เราบอกเล่าต่อกันมาว่าเป็นปลาที่มีพิษร้ายแรงกว่างูเห่า เพราะเป็นการผสมพันธ์ข้าม

สายพันธ์ระหว่างูเห่ากับปลาช่อน และเคยมีคนหาปลาโดนเห่าช่อนกัดตาย(ตามที่เขา

เล่ากันมา)


      ดังนั้นคนหาปลาจะขยาดกับเห่าช่อนขนาดหนัก ไม่มีใครกล้ากินช่อนงูเห่า 

วันนี้มาได้ความจริงว่า ช่อนงูเห่าเป็นปลาอันตราย แต่ไม่มีพิษแบบงูเห่าอย่างที่เล่ากัน

มา 

    แต่ถึงกระนั้นก็ตาม หากผู้เขียนพบช่อนงูเห่าในวันนี้ก็จะหลีกลี้หนีไกลไม่กล้าเข้า

ใกล้ เพราะความเชื่อในสิ่งเล่าต่อกันมายังลบออกไม่หมดจากใจ 

     ลาก่อนช่อนงูเห่าเพราะรีบเดินทางไกลไปให้ถึงเชียงใหม่ไม่ทันค่ำ







นั่งเรือบกชมวีดีทัศน์ก่อนเดินทางต่อ


(ปลาช่อนงูเห่า เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Channa aurolineatus จัดอยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) ไม่จัดว่าเป็นปลาเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นปลาหายาก พบไม่บ่อยนักในธรรมชาติ มีลักษณะลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวมีขนาดเล็กกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ สัลำตัวจะเปลี่ยนไปตามวัยและสภาพแวดล้อม ปกติพื้นลำตัวจะเป็นสีคล้ำเช่น น้ำตาลแกมเขียว หรือสีดำ เมื่อยังเป็นลูกปลาจะมีแถบสีส้มคาดตามความยาวจากหัวจรดโคนหาง โดยบริเวณโคนหางจะมีจุดสีดำล้อมรอบด้วยวงสีส้มสด แลดูคล้ายเครื่องหมายดอกจันทน์ จึงมีอีกชื่อเรียกนึงว่า "ปลาช่อนดอกจันทน์" เมื่อปลาเริ่มโตขึ้นจะมีแถบดำราว 5-6 แถบคาดขวางลำตัวส่วนที่อยู่ค่อนไปทางท้าย ใต้ท้องสีจาง ลำตัวด้านท้าย ครีบหลัง หาง และครีบท้องจะมีจุดสีตะกั่วเหลือบแวววาวกระจายอยู่ทั่ว

ปลาช่อนชนิดนี้ มีขนาดโตเต็มที่ราว 40-90 เซนติเมตร มีรูปร่างเรียวยาวกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ ประกอบกับส่วนหัวที่เล็ก ทำให้แลดูคล้ายงูเห่า จึงเป็นที่มาของชื่อ "ปลาช่อนงูเห่า" เมื่อชาวบ้านจับปลาชนิดนี้ได้ บางคนไม่กล้ากินเนื่องจากเชื่อว่าเป็นปลาช่อนผสมงูเห่า มีพิษร้ายแรงกว่างูเห่าทั่วไป แต่ความเป็นจริงแล้ว ช่อนงูเห่าไม่ได้มีพิษแต่อย่างใด

มีการกระจายพันธุ์ในไทย, กัมพูชา, มาเลเซีย โดยพฤติกรรมมักอยู่อาศัยตามแม่น้ำชายฝั่งที่มีพืชน้ำและพรรณไม้ขึ้นชายฝั่งมีเงาร่ม อาหารได้แก่ ปลา, กุ้ง, สัตว์น้ำขนาดเล็กและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก เช่น กบ, เขียด รวมถึงแมลงชนิดต่าง ๆ ด้วย

อุปนิสัยเป็นปลาที่ค่อนข้างดุร้ายก้าวร้าว โดยมักจะกบดานตัวนิ่ง ๆ กับพื้นท้องน้ำหรือไม่ก็ลอยตัวอยู่ปริมน้ำ เมื่อพบอาหารจะพุ่งฉกด้วยความเร็วและดุดัน

ปลาช่อนงูเห่า นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีขายในตลาดปลาสวยงามเป็นบางครั้ง

มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นต่าง ๆ เช่น "หลิมหางกวั๊ก" ที่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน "ก้วน" ในภาษาเหนือและภาษาอีสาน "ล่อน", "กะล่อน" หรือ "อ้ายล่อน" ในภาษาใต้ เป็นต้น)  ...ข้อมูลจากวิกิมิเดีย