ในวันที่เหนื่อยล้า...ปาเข้าไปตั้ง6โมงเย็นกว่าจะหิ้วกระเป๋ากลับบ้านหวนนึกถึงคำที่อาจารย์สอนว่า

I  be Me  หรือ I be you   ที่เหนื่อยล้าและคิดว่าทำไมเราต้องแบกภาระ แบกปัญหาอะไรไว้มากมายเท่านั้นหรือ

จำที่อาจารย์บอกได้ดีทำอย่างไรให้คนที่อยู่ถัดไปจากเราเข้มแข็ง อย่าคิดว่าเพราะฉันงานมันจึงคงอยู่ อย่าคิดว่าต้องเป็นเราทุกอย่างจึงเดินต่อไปได้  เรากำลังสร้างคนให้อ่อนแอต้องพึ่งพิงตลอดเวลาหรือว่าจะสร้างคนให้เเเข็งแรงและยีนอยู่ได้แม้ไม่มีเรา  วันนั้นที่ฉันได้รับแรงบันดาลใจในงานเยียวยาจนมาถึงทุกวันนี้แล้วจะยากอะไรที่ฉันจะลองเปลี่ยนไปเป็นผู้สร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆบ้างอย่างน้อยฉันก็ได้เป็นผู้ได้ขยายเมล็ดพันธ์แห่งแรงบันดาลใจที่งดงามให้คงอยู่ต่อไปได้  คนที่จะเป็น The Winner มีเพียงไม่กี่คนแต่ที่เขายืนอยู่มีใครอีกหลายคนที่หล่อหลอมหล่อเลี้ยงเขาให้อยู่ได้  ว่าแต่เราพร้อมแล้วใช่ไหมที่จะเป็นตัวประกอบอดทนที่ทำให้ winner เหล่านั้นยืนต่อไปได้อย่างสง่างาม