เด็กเอ๋ยเด็กน้อย

เจ้ายังด้อยความรู้ดูสับสน
แต่ผู้ใหญ่จัดสรรบันดาลดล
สารพัดจัดจน..หนูจนใจ

เดี๋ยวเร่งรัด พัฒนา วิชาการ
เดี๋ยวประสาน กระทรวงหลัก จัดมาให้
เดี๋ยวเดินแถว ถือป้าย ทั้งใกล้ไกล
เห็นใครใคร ก็ให้หนู เป็นผู้ทำ

เห็นใครใคร ก็ว่า  หนูสามารถ
หนูฉลาด สร้างสรรค์ วันยังค่ำ
โยนมาเถอะ  ที่หนู เป็นผู้นำ
แล้วก็ซ้ำ ประเมินหนู ไม่รู้จริง


ไม่กี่วัน ถึงวัน ของหนูหนู
เห็นคุณครู บอกว่า สำคัญยิ่ง
มีคำขวัญ ท่องจำ ย้ำระวิง
หรือทุกสิ่ง  เพื่อหนู..ผู้สำคัญ