เมื่อปีใหม่ใกล้มาถึง ทุกคนต่างตื่นเต้นเหมือนรอคอยวันนี้มานานแสนนาน  ว่างแผนกันว่าจะไปเฉิลมฉลองที่ไหนกันดี  สถานที่ยอดฮิตก็คงเป็นที่ที่หนาวมากๆ อย่างเช่น เชียงราย เชียงใหม่ เชียงคาน เข้าค้อ ภูทับเบิก วังน้ำเขียว  สวนผึ้ง  เป็นต้น  ซึ่งก็เป็นสถานที่องเที่ยวที่ฮิตติดหูกันอยู่  บางคนก็ว่าปีใหม่ปีนี้ขอทำความดีด้วยการสวดมนต์ข้ามปี เพื่อส่งผลบุญให้กับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช  สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตต์ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ 

 


          สำหรับฉันหยุดปีใหม่ติดกัน ๔ วัน วางแผนไว้ว่าจะพาลูกๆไปสวัสดีปีใหม่ คุณย่า  คุณยาย  (คุณปู่ กับคุณตา เสียไปแล้ว) และไปนอนค้างคืนอาบหนาวกันที่เขาค้อ ต่อด้วยภูทับเบิก  กลับมาวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๕ มาส่งท้ายปีเก่าด้วยการสวดมนต์ข้ามปี ชวนลูกๆไปด้วยเค้าไม่ไป อีกอย่างยังเด็กกลัวว่าจะงอแงเพราะนอนดึก เลยให้อยู่เฉลิมฉลองกับครอบครัวและญาติๆบ้านใกล้เรือนเคียงกันที่บ้าน  ส่วนฉันไปสวดมนต์คนเดียว  พอถึงวันจริง แผนไปเขาค้อเพชรบูรณ์มีอันพับไปเนื่องจากเพื่อนๆส่งข่าวมาว่ารถติดแน่นมาก  ผู้คนก็เยอะมาก เลยวางแผนไปใกล้ๆที่วังน้ำเขียว  ขนาดไปวันที่ ๓๐ ธันวาคม ที่คิดว่าคนน่าจะเดินทางกลับถึงบ้านกันหมดแล้ว ถนนน่าจะโล่ง แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น  พอเดินทางถึงทับกวางรถก็เริ่มออติดกันแล้ว  แต่ยังพอขับเคลื่อนไปได้บ้างแบบช้าๆ  ตั้งใจไปแล้วจึงต้องเดินหน้าต่อไป  ขนาดใช้เส้นทางลัดขึ้นเขาใหญ่  คนก็ใจเดียวกันกับเราใช้ทางลัดเหมือนกันสรุปว่า จะทางลัดทางตรงรถก็ติดและติดมากช่วงทางขึ้นเขาใหญ่  แต่ก็ดั้นด้นไปถึงวังน้ำเขียวจนได้  ทีแรกวางแผนว่าจะกลับมานอนที่ปากช่อง ที่รีสอร์ทเพื่อนของคุณพ่อ  แต่บ้านพักเต็มหมดแล้วได้แต่กางเต้นท์นอน  เย็นวันที่ ๓๐ ธันวาคม อากาศเริ่มเย็น    เมื่อเทียวกันเต็มอิ่มจึงต้องโทรฯไปยกเลิกไม่ไปนอนที่ปากช่อง     ขอกลับมานอนบ้านเราแบบดึกหน่อยก็ไม่เป็นไร  และก็นอนอย่างหลับสบาย  และทำบุญใส่บาตรกันในวันปีใหม่  สังเกตว่าที่วัดคนน้อยกว่าเทศกาลอื่นๆ อาจจะเป็นเพราะว่าบางคนกลับบ้านเกิดกัน  บางคนไปเที่ยวกัน

 

   

  

  

   

           เช้าวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๕๖ ทำงานวันแรก สภาพการจราจรบนถนนมิตรภาพขาเข้ากรุงเทพ รถหนาแน่นแต่ไม่ถึงกับติด ผู้คนคงเริ่มเดินทางกลับกันตั้งแต่วันที่ ๑ หรือไม่ก็มาเดินทางวันที่ ๒ กัน  มีโอกาสได้เข้า กทม.วันที่ ๓ มกราคม ๒๕๕๖ ถนนค่อนข้างโล่ง บรรยากาศรถไม่ติด  ห้างสรรพสิน ร้านเล็กๆบางร้านยังไม่เปิดบริการ คาดว่าสัปดาห์หน้าคงจะเปิดกันหมด

           เช้าวันแรกของการทำงานในวันปีใหม่  ทบทวนตัวเองว่ามีอะไรใหม่มั้ย  ก็ยังคงเหมือนเดิมแต่ตั้งใจไว้ว่าจะพูดให้น้อย จะฟังให้มาก  ฝึกรับฟังคำวิจารณ์แรงๆ  เข้าใจคนอื่นให้มากๆในความเป็นเค้า  ปรับที่ใจเรา ดูใจเราให้มากๆ  มีสติให้มากๆ  ประหยัดขึ้น (แต่ไม่ตระหนี่)  ...  สวัสดีปีใหม่ทักทายเพื่อนร่วมงาน  บรรยากาศดูเหมือนคึกคัก  เพื่อนแต่ละงานต่างนำขนมมามอบให้กันและกัน  มันเป็นบรรยากาศที่น่ารักมากและดูอบอุ่นกล่าวอวยพรปีใหม่กันและกัน  ของขวัญและการ์ดเล็กที่เขียนคำอวยพรให้  มันซึ้งใจและประทับมากๆ  ของขวัญชิ้นแรกที่ได้รับในปีนี้เป็นของงานผู้ป่วยนอก (OPD)  และตามมาด้วยฝ่ายบริหารฯ  ศูนย์ประกันสุขภาพ  งานอุบัติเหตฉุกเฉิน (ER) งานอาชีวอนามัยและงานชุมชน  งานส่งเสริมสุขภาพ  กลุ่มการพยาบาล  งานผู้ป่วยในชาย งานประชาสัมพันธ์  งานรังสี  งานบัตรและเวชระเบียน  องค์แพทย์  งานแพทย์แผนไทยและแผนจีน  ฉันรู้สึกประทับใจมาก  ไม่ได้ประทับใจที่ของขวัญนะคะ แต่ประทับใจในน้ำใจ  ความรักความคิดถึงที่มีให้ต่อกัน รับรู้ถึงความอบอุ่นของบ้านหลังที่สองหลังนี้ที่เป็นบ้านใหญ่พอสมควร ส่วนงานของฉันก็ได้เตรียมของเล็กๆน้อยไว้ให้เหมือนกัน  ตั้งใจให้ไว้แล้ว  ไม่ได้ให้เพื่อตอบแทนกลับ  เราไม่ได้เริ่มปฏิบัติต่อกันในปีนี้แต่มันเริ่มมาหลายปีแล้ว  ครั้งแรกๆจำได้ว่าทำเป็นการ์ดเล็กแล้วแอบไปติดให้ไว้ที่หน้าห้องแต่ละห้องในวันส่งท้ายปีเก่า  เพื่อที่ว่าเมื่อปีใหม่กลับมาทำงานก็จะได้เห็นการ์ดอวยพรปีใหม่ของเรา  หลังจากนั้นก็ทำมาทุกปี

  

  

  

          ปีใหม่ปีนี้กับที่ทำงาน  กับบ้านหลังที่สอง  ฉันอิ่มเอมและมีความสุขมากค่ะ

          ปีใหม่ปีนี้ขอให้กัลยาณมิตรบ้าน Gotoknow หลังนี้มีแต่ความสุข  มีสุขภาพกายที่แข็งแรง มีจิตที่เข้มแข็งเพื่อสร้างสรรค์งานดีๆสืบไป  ทำการสิ่งใดขอให้เสร็จสมดั่งความคาดหมาย  มีความเจริญในชีวิตและหน้าที่การงานตลอดปีและตลอดไปเทอญ