ห้องสมุด



" ห้องสมุด " สถานที่สุดโปรดปรานของคุณมะเดื่อนับเนื่องมาตั้งแต่ยังหิ้วกระเป๋าไปโรงเรียน มาจนถึงทุกวันนี้  เพื่อน ๆ จะทราบดีว่า หากว่างจากชั่วโมงเรียนแล้วจะไปหาตัวคุณมะเดื่อได้ที่ไหน...ก็ที่ห้องสมุดนี่แหละ ..... อาจจะเรียกได้ว่า....แทบจะไม่มีหนังสือเล่มไหนที่ไม่ได้ผ่านสายตาคุณมะเดื่อน่ะแหละ...


 


สำหรับในความเห็นของคุณมะเดื่อแล้ว...ห้องสมุดที่เอื้อต่อการต่อการเรียนรู้สำหรับทุก ๆ คน ทุกเพศ ทุกวัยนั้น.........  




ประการแรก  จะต้องมีบรรยากาศที่เงียบสงบ  สวย  สะอาด  สะดวกแก่การเข้าไปใช้บริการ  ...  ห้องสมุดที่คุณมะเดื่อประทับใจที่สุดแห่งหนึ่งคือ  " ห้องสมุดของ  มสธ. "  หากใครเคยเข้าไปใช้บริการคงประทับใจกับบรรยากาศที่เย็นสบาย  เงียบสนิท ชนิดที่เราไม่กล้าหายใจแรงเลย  เพราะเกรงว่าเสียงลมหายใจของเราจะไปรบกวนสมาธิการอ่านของผู้อื่นน่ะแหละ




ประการที่ ๒  ต้องมีหนังสือที่ตอบสนองต่อการเรียนรู้ทุกประเภทเพื่อให้บริการแก่ผู้ที่ต้องการใช้บริการศึกษาค้นคว้า




ประการที่ ๓  เจ้าหน้าที่ห้องสมุดหรือ บรรณารักษ์จะต้องมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยม  ยิ้มแย้มแจ่มใส รักษ์การบริการ...สมัยที่คุณมะเดื่อเรียนต่อ ป.ตรี ของ ม.ราชภัฏเพชรบุรี ที่ขยายระบบการเรียนแบบนอกเวลาที่เรียกว่า " กศ.บป." ต้องเรียนเสาร์-อาทิตย์ ที่โรงเรียนประจวบวิทยาลัย  ยามว่างจากการเรียนก็เข้าห้องสมุด หาหนังสืออ่าน... สมัยนั้นบรรณารักษ์ที่นั่น (จำชื่อไม่ได้แล้ว) อัธยาศัยดีมาก ๆ  เป็นกันเองและให้บริการแก่ผู้ที่เข้าไปใช้ห้องสมุดอย่างไม่ดูดาย  ช่วยค้น  ช่วยหาหนังสือให้ด้วยความเต็มใจ  พูดคุยยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นกันเองกับทุกคน...( แต่ตอนนี้คงเปลี่ยนบรรณารักษ์ไปแล้วละ เพราะนับสิบปีแล้ว)




ประการที่ ๔  ในยุค IT เครื่องมือ เครื่องใช้ทางเทคโนโลยีที่ทันยุคทันสมัยในห้องสมุดก็ต้องมีให้ครบครัน...และบริการได้รวดเร็วทันใจ ( ไม่ใช่มีไว้ประดับห้องสมุดเหมือนคอมพิวเตอร์ในห้องสมุดของคุณมะเดื่อ...แต่ละเครื่องกว่าจะเปิดใช้งานได้แทบจะต้องบนบานศาลกล่าวเจ้าที่เจ้าทางกันน่ะแหละ...เฮ้อ..!...น่าจะเป็น         " เทคโนโลแย่ " ....ซะมากกว่านิ )




ประการสุดท้าย  ห้องสมุดนอกจากจะเป็นแหล่งศึกษาค้นคว้าความรู้นานาตามความต้องการของแต่ละคนตามหน้าที่หลักของห้องสมุดแล้ว....ห้องสมุดน่าจะมีบรรยากาศที่เหมาะสำหรับพักผ่อนทั้งกาย ทั้งใจได้อีกด้วย




เด็กไทยยุคใหม่ ไม่ชอบการอ่านเพราะมีสิ่งที่หน้าสนใจ  ล่อตา  ล่อใจมากมายที่หามาได้  จับต้องได้  พ่อ แม่ มีงานยุ่ง  ยุ่งกับการวิ่งไล่ตามให้ทันกับภาวะครองชีพที่ติดจรวดพุ่งปรี๊ดอยู่ทุกวินาที  ทำให้ลูก ๆ อยู่กับสื่อเทคโนโลยี ที่อาจจะพาให้เด็ก ๆ ทั้งขึ้นสวรรค์และลงนรกได้ในขณะเดียวกัน   " หนังสือ"  จึงกลายเป็นเรื่อง " บีบบังคับ" ให้เด็ก ๆ จำเป็นจะต้องอ่าน เพราะครูให้อ่าน ...ไปโดยปริยาย




โรงเรียนเล็ก ๆ ในชนบทอย่างโรงเรียนของคุณมะเดื่อ ย่อมจะไม่มีห้องสมุดสวย ๆ ที่มีบรรยากาศเชิญชวนให้เด็ก ๆ เข้ามาอ่านหนังสือกันได้  เพราะสถานที่ย่อมไม่เอื้ออำนวย  แม้แต่ห้องเรียนก็แทบจะไม่พอให้เด็กได้นั่งเรียนแล้ว   ห้องเล็ก ๆ หรือห้องเก่า ๆ กับหนังสือจำนวนหนึ่ง  ตู้หนังสือเก่า ๆ โต๊ะเก่า ๆ อีกสักสองสามตัว เท่านั้นที่พอจะเรียกว่าห้องสมุด...ปัจจัยเหล่านี้ย่อมไม่เพียงพอที่จะสร้างนิสัยรักการอ่านให้กับเด็ก ๆ ได้อย่างถาวร   




บันทึกนี้  คุณมะเดื่อนำภาพ " ห้องสมุด" ที่โรงเรียนของคุณมะเดื่อมาประกอบ  เป็นห้องสมุดที่ใช้ห้องที่เคยเป็นห้องเรียนเด็กอนุบาลห้องหนึ่งมาปรับเปลี่ยนเป็นห้องสมุด   คุณมะเดื่อไม่ใช่ครูบรรณารักษ์  แต่...เพราะ  " ว่างงาน"  จึงมาช่วยดูแลห้องสมุดนี้ อีกอย่างชอบอ่านหนังสือ  จึงอาสามาช่วยงานด้วยความเต็มใจจ้ะ


...............................................................................................................