มิตรภาพ

23 ธันวาคม 2555  วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งในประวัติศาสตร์ของคุณมะเดื่อที่โบยบินอยู่ในโลกไซเบอร์  แล้วบินข้ามจอคอมพิวเตอร์จนได้พบกับ " มิตรภาพ"ที่งดงามและยิ่งใหญ่


ลุงวอญ่า และคณะจาก รพ.ปากพะยูน ได้มาเยี่ยมเยียนทักทายคุณมะเดื่อถึงโรงเรียน  ขอตะโกนดัง ๆ ตรงนี้ว่า..." ดีใจที่สุดเล้ยยย.." ทุกคนน่ารักมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  จ้าาา ( แต่...คุณมะเดื่อบกพร่องอย่างแรงกับการต้อนรับในวันนี้....ขอสารภาพผิดจ้ะ...แม้แต่น้ำดื่มก็ไม่ได้เตรียมไว้ต้อนรับ ขอกราบประทานอภัยอย่างใหญ่หลวงมายังทุก ๆ ท่าน ณ ที่นี้..ข้าน้อย..สมควรตายยย....)


ในความรู้สึกของคุณมะเดื่อแล้ว....ทุก ๆ คนที่พบกันในวันนี้  เสมือนญาติ  เสมือนพี่น้อง  รู้สึกคุ้นเคยกันราวกับรู้จักกันมานานหลายแล้ว


เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ในโลกไซเบอร์ G2K ที่คุณมะเดื่อได้เผยโฉมให้เป็นที่ประจักษ์ทางหน้าจอคอมพิวเตอร์........คุณมะเดื่อมอบรางวัล  " สุดตะลึง " (แข่งกับสุดคะนึง...ของ G2K อิ อิ )ให้ลุงวอ  ด้วยช่อดอกไม้ " มาลีพิไล"  ผลงานของเด็ก ๆ สมาชิกชมรม 2 ภาษาศิลป์ ที่ได้รับรางวัลเหรียญเงินระดับภาคการศึกษา ( ภาคกลาง + ภาคตะวันออก )


คณะของลุงวอยังกรุณามีน้ำใจมอบเงินบริจาคสมทบทุน ศพด.ให้อีกด้วย  มอบโดยหัวหน้าของลุงวอจ้ะ....แต่ไม่ได้ไถ่ถามชื่อกันเลย  คุณมะเดื่อบกพร่องอีกแล้ว...สมควรตาย...(รอบ 2 )


ทักทายกันชั่วครู่  คุณมะเดื่อก็พาทุก ๆ คนไปที่อาคาร ศพด. ลุงวอสนใจต้นผักชะครามที่ขึ้นกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในบริเวณนั้นอย่างมาก ๆ  ลองเด็ดชิมดูด้วย  บอกว่า ผักชะครามที่นี่เค็มน้อยกว่าแถว ๆ แม่กลอง....(ก็ใช่จ้ะ  เพราะแถว ๆ แม่กลองเขาทำนาเกลือนี่นา...แถวบ้านคุณมะเดื่อ...ไม่มีนาเกลือ  มีแต่นากุ้งจ้าาา)


ลุงวอ และน้องสาวน่ารัก ๆ อีกคนหนึ่ง ( แต่ไม่ทราบชื่ออะไร ต้องขออภัยอย่างแรงจ้ะ )  กับผักชะคราม ในอาคาร ศพด.


ก่อนจาก  ถ่ายภาพร่วมกันไว้พร้อมสัญญาว่า...เราจะกลับมาพบกันอีก...แน่นอน


โบกมือลา....พบกันใหม่....ปี 2556 จ้าาาา  ขอบคุณลุงวอและคณะ  ขอบคุณ  G2K   ขอบคุณโลกไซเบอร์ ที่ทำให้มีวันนี้ วันดี ๆ ในชีวิตของคุณมะเดื่อจ้าาา

..............................................................................................................