แต่ละวันผู้เขียนยอมรับเลยค่ะว่า ในการทำงานในหน่วย มีปัญหาเกิดขึ้นร้อยแปดพันเก้า แต่ส่วนใหญ่พวกเราก็ผ่านพ้นมันไปได้  เป็นต้นว่า...

  • ทำไม Lab. ไม่มีผล ...
  • ทำไมผลที่ได้จึงเป็นเช่นนี้...
  • ผู้ป่วยอยู่ไกลจะตรวจรายการนี้ทำอย่างไร???
  • ตามผล Lab. หน่อย ทำไมช้าจัง
  • ......ฯลฯ............  

ยิ่งถ้าเราเราแก้ปัญหาได้อย่างตรงจุด ตรงใจ ได้แบบ win - win ล่ะก็ ยอมรับค่ะว่าพวกเราพลอยมีความสุข และสนุก อย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน  แต่......

ปัญหาบางอย่าง อาจเกินกำลัง  แต่ก็โชคดีที่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย.....

สัปดาห์นี้พวกเราหดหู่เล็กน้อยกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งไม่ได้ ซึ่งก็เปรียบเสมือนสมาชิกในครอบครัวเรานี่แหละ เพราะผู้เขียนคิดว่าที่ทำงานเป็นบ้านที่2 เพราะฉะนั้นเพื่อนร่วมงานก็คือคนในครอบครัวเรา.... (ใช้สโลแกนว่า "เรื่องของเพื่อนก็คือเรื่องของเรา ถ้ารู้ไม่ตลอดเล่นเอานอนไม่หลับ"..)

ปัญหาที่ว่า จะว่าไปแล้วก็เป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียว แต่ก็ทำให้คนที่ทำงานเกิดความท้อแท้และเสียขวัญในการทำงานได้พอสมควร อันที่จริงพวกเราหลายต่อหลายคนก็โดนกันอยู่เรื่อย และเมื่อวานพวกเราก็ได้พูดเปิดใจกันค่ะ .....

อยากบอกค่ะว่าการทำงานในห้องเราเป็นไปอย่างสนุกสนาน เพราะพวกเราทุกคน "รัก" ในงานที่ "ทำ" จะเห็นว่ามีการพัฒนา และเปลี่ยนแปลงงานให้ดีขึ้น ดีขึ้น มาโดยตลอด..... 

กำลังใจระหว่างเพื่อนร่วมงานเรามีให้กันเสมอ เพราะเราต่างให้ความสำคัญซึ่งกันและกัน

พูดถึง ปัญหา เราคงหลีกหนีมันไม่พ้น มันเกิดขึ้นได้ทุกวัน และตลอดเวลา ขึ้นกับว่า อะไร อย่างไร ทำไม และเราจะผ่านพ้นมันไปได้ยังไง???

 แต่บางครั้ง บางเรื่องก็คงต้องทำใจ ทำใจ และทำใจ และอาจต้องอาศัยเวลา เอาเป็นว่า......

"โชคดีที่มีงานให้ทำ... 

 ยังมีปัญหา....ให้แก้ แม้จะได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็เถอะ"

และ

ท่ามกลางความสุขก็มักมีความเศร้าแอบแฝงอยู่เสมอ

และเช่นเดียวกัน

ในความทุกข์นั้นก็อาจมีรอยยิ้มและความสุขแฝงอยู่เช่นกัน

ไม่มีทุกข์หรือสุข โดยตลอด

อยู่ที่เราจะเลือก มันได้อย่างไร

บันทึกนี้ขอมอบให้เพื่อนหรือใครที่กำลังทุกข์ ไม่สบายใจ และขาดขวัญกำลังใจ......