จะอยู่แดนใด...ไม่เหมือนอยู่บ้านเรา...จะสุขจะโศกเศร้า...บ้านเรานั้นก็สบาย...
 

        การกลับบ้านของผมและครอบครัว...เพื่อไปทำบุญในช่วงวันสารทเดือน  10  ที่บ้าน  อ.  หัวไทร  จ. นครศรีธรรมราช  เมื่อเย็นวันศุกร์ที่  15  กันยายน  2549  ที่ผ่านมา...ท่ามกลางฝนตกปรอย ๆพอให้คนเดินตากฝนเป็นหวัดได้ครับ...

          รุ่งเช้าวันเสาร์  ผมได้รับมอบมอบหมายจากมวลญาติ ๆ คือให้จัดสถานที่ทำบุญ...มีการตั้งโต้ะหมู่บูชา...จัดที่อาสนะ  5  ที่ สำหรับพระสงฆ์...ทุกอย่างให้เสร็จทันเวลา  10.00 น.  ที่พระคุณเจ้าจะมาสวดมนต์ฉันเพล...และให้ผมเป็นพิธีกร...อาราธนาศีล...อาราธนาธรรม...ทุกอย่าง...เกี่ยวกับด้านพิธีกรรมของสงฆ์...ฮา ๆ เอิก ๆสบายมาก

             เพราะเราถนัดทางนี้อยู่แล้ว...ครับ ที่บ้านนี้เป็นครอบครัวใหญ่   เนื่องจากพ่อตาแม่ยายผมมีลูก  7  คน  เป็นชาย  2  คน  หญิง  5  คนและแต่งงานหมดทุกคน  คนที่  7  คือ  ภรรยาผมครับ  การทำบุญที่บ้านมีเป็นประจำทุก ๆ ปี  กระทำเฉพาะภายในครอบครัวของเรา...

             เป็นวัฒนธรรมท้องถิ่นที่น่าสนใจยิ่งครับ...ช่วงกระทำพิธีกรรมทางพุทธศาสนานั้น...ผมทดลองบันทึกภาพด้วยกล้องเล็ก ๆ ไว้ด้วยครับ...และมีการสนทนากับพระสงฆ์ที่มาโดยถามหลายเรื่อง...

                ได้คำตอบเช่น  ที่วัดนี้  มีพระ  8  รูป  สามเณรมีเพียงรูปเดียว…ตรงกันข้ามกับสมัยก่อนคือ  สามเณรมีมากกว่าพระสงฆ์…เป็นที่น่าคิดว่า…ในอนาคตสามเณรจะหมดไปหรือไม่…