จดหมายถึงลูก "ภัคร + เพรียง" ฉบับที่ ๒๓ ตอน "วันพ่อ ปี ๒๕๕๕"
สำหรับวันพ่อปีนี้ ที่ ม. ได้หยุดงาน ถึงแม้เจ้าตัวเล็ก (น้องเพรียง) ต้องไปรับราชการทหารที่ค่ายสมเด็จพระนเรศวร โดยแม่ + น้องอ้อม + เจ้าฟ้าคราม ไปเยี่ยมกันในวันอาทิตย์ แต่สำหรับพี่ภัคร ปีนี้ พี่ภัครได้ลาอาจารย์ (ซึ่งพี่ภัครต้องเป็น TA ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน) พี่ภัครลาหยุดยาว ๑๐ วัน เลยเพื่อกลับมาอยู่ที่บ้าน ปีนี้ "พี่ภัครไปร่วมงานรับปริญญากับพี่แก้วที่ ม. นเรศวร" ปีนี้วันที่ ๕ พวกเราได้อยู่บ้านพร้อมหน้าพร้อมตากันที่บ้านที่พรหมพิราม แม่รู้สึกว่า ปีนี้ตั้งแต่ ตาป่วยเป็นโรคอัมพฤกษ์มาเกือบ ๓ ปี แล้ว ตาดูสดชื่นขึ้น หน้าตาแจ่มใสขึ้น เพียงแต่คำพูดตาจะพูดไม่ค่อยชัด พวกเราได้ทำอาหารรับประทานกันภายในครอบครัวเพราะเป็นวันหยุด
ครอบครัวเราเปิดโทรทัศน์ดูรายการต่าง ๆ ตั้งแต่เช้า และเฝ้ารอดูวันที่ในหลวงจะทรงออกมาพูดให้ประชาชนคนไทยได้รับฟังถึงพระบรมราโชวาทของพระองค์ท่านสำหรับคนไทยทุก ๆ คน ในปีนี้...เมื่อถึงเวลาที่พระองค์เสด็จออกและได้มีพระบรมราโชวาทเสร็จแล้ว ทรงเสด็จกลับ...แม่ได้ยิน ได้ฟังที่คนไทยทุก ๆ คน ได้เปล่งเสียง คำว่า "ทรงพระเจริญ" ๆ ๆ ๆ ตลอดเส้นทางที่พระองค์ท่านเสด็จ อดไม่ได้ที่แม่จะดีใจที่เห็นพระองค์ท่านทรงมีพระพลานามัยที่แข็งแรงขึ้น สดชื่นขึ้น ความปลื้มปิติที่ได้ยิน ได้เห็นภาพบนจอโทรทัศน์อดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล...เป็นน้ำตาที่มาจากความปลื้มปิติยินดีในส่วนลึกของจิตใจของแม่เองที่ได้เห็นพระองค์ท่านแข็งแรงขึ้น...แม่ได้เห็นพระองค์ท่านตั้งแต่สมัยแม่ยังเด็ก ๆ ช่วงเวลา ๔๐ - ๕๐ ปี สมัยที่พระองค์ยังทรงเป็นหนุ่ม ๆ พระองค์ท่านทรงงานหนัก เรียกว่า "มาก ๆ ๆ ๆ..." ในสายตาของแม่ เรียกว่า พระองค์ไม่เคยหยุดเลยก็ว่าได้...สำหรับความคิดของแม่ พระองค์ คือ พ่อในดวงใจของคนไทยทุก ๆ คน...มาช่วงเมื่อปีก่อน ๆ แม่ไม่ค่อยสบายใจเลยที่ได้รับทราบข่าวมีการหมิ่นพระองค์ท่าน...ทำให้นึกอยู่เสมอว่า เป็นเพราะสื่อใช่หรือไม่ ที่ไม่ค่อยจะนำเสนอข่าวของพระองค์ท่าน...แต่มาปัจจุบันนี้ ในความรู้สึกของแม่ว่าดีขึ้น สื่อมีการนำเสนอข่าวของพระองค์ท่านออกมาบ่อยครั้งทำให้เด็กรุ่นลูก ๆ ได้รู้ ได้เห็น
การได้รู้ข้อมูล ข่าวสารของพระองค์ท่าน แม่ว่า น่าจะอยู่ที่ตัวของพ่อ - แม่ ของเด็ก ๆ รุ่นใหม่นี้ด้วย ที่จะช่วยบอกกล่าวในความดีของพระองค์ท่านว่าทำอะไรให้กับคนไทย ประเทศไทยมามากมาย สำหรับพ่อเร + แม่ จะคอยบอกลูกทั้งสองของแม่อยู่เสมอว่า พระองค์ท่านมีบุญคุณต่อแผ่นดินไทยเรามาก สุดที่จะเอ่ยคำพรรณาต่าง ๆ ได้หมด...และแม่ก็หวังว่าเด็กไทยรุ่นใหม่ ๆ คงได้สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านด้วย เพราะถ้าไม่มีพระองค์ท่าน พวกเราคนไทยคงไม่ได้มายืนอยู่บนผืนแผ่นดินไทยแบบนี้หรอก...ความกตัญญูกตเวที ควรมีสำหรับเด็กไทยในรุ่นใหม่และรุ่นต่อ ๆ ไป อย่าลืมว่า...คนไทยทุกคนมีบรรพบุรุษ ทำอย่างไรที่จะตอบแทนความกตัญญูรู้คุณต่อคนที่ทำให้พวกเรามีความสุขอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้...และพวกลูกและเด็กไทยรุ่นใหม่ ก็ต้องทำตัวให้เป็นแบบอย่างกับเด็กไทยรุ่นหลัง ๆ ต่อไปด้วย เพราะแต่ละรุ่นแต่ละคนก็จะกลายเป็นบรรพบุรุษของลูกหลานไทยเช่นกัน...สำหรับแม่ แม่ได้เข้าร่วมพิธีบันทึกเทปถวายพระพรให้พระองค์ท่านร่วมกับผู้บริหารของมหาวิทยาลัยแล้ว...ภาพบันทึกเทป. ..เพื่อเป็นการสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่าน
ในปีนี้ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๕ พี่ภัครได้มากอดพ่อเรเหมือนทุก ๆ ปี พวกเราถือเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของครอบครัวเรา คือ เป็นวันพ่อ...ในฐานะตัวแทนของลูก ๆ และครอบครัวของเรา แม่ขอยกความดีทั้งหมดที่พ่อเรได้ทำให้กับครอบครัวของเรามีความสุข มีความเข้มแข็ง มีการวางแผนชีวิตครอบครัวที่ดี เป็นผู้นำของครอบครัวที่เข้มแข็งและเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพวกเรา...พวกเรารู้และก็ทราบดีว่า คงไม่มีใครทำให้กับครอบครัวของเราดีเท่ากับพ่อเรแล้ว...แม้แต่เมื่อพ่อเรเกษียณราชการแล้ว พ่อเรเห็นว่าแม่ยังทำงานอยู่ แต่ตาป่วย ไม่มีคนดูแล พ่อเรก็อุตส่าห์มาเป็นกำลังในการดูแลตาให้แทนแม่ เพราะไม่เช่นนั้นจะทำให้แม่ซึ่งเป็นลูกของตา พะวักพะวงในการที่จะต้องดูแลตาอีก พ่อเรจึงเป็นตัวแทนของแม่ ตัวแทนของน้า ตัวแทนของลูก ๆ ที่จะต้องไปทำงาน ศึกษาต่อในการดูแลตา...พวกเราจึงขอยกความดีทั้งหมดให้กับพ่อเรซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีของพวกเรา...อีกอย่าง พ่อเรเป็น นักวางแผนชีวิต ที่ดีสำหรับครอบครัวของเราและได้มี การวางแผนชีวิต ของครอบครัวที่ดีมาก ๆ จึงทำให้พวกเรามาเป็นเราในทุกวันนี้ได้...พ่อเรเป็นฐานให้กับครอบครัวของเรามีความแข็งแรง เพื่อที่ทำให้แม่และลูก ๆ ได้ไต่ขึ้นไปในที่สูงได้ และเป็นฐานล่างที่แข็งแรงและมั่นคงสำหรับครอบครัวของเรา...เพราะแม่เห็นว่า บางครอบครัวก็มีชีวิตที่ไม่เหมือนกับครอบครัวของเรา...และไม่ได้สร้างฐานให้กับครอบครัวได้เช่นกับพ่อเร...สำหรับวันพ่อปีนี้ แม่และพวกเรา ขอให้พ่อเรมีสุขภาพที่แข็งแรง มีความสุขในชีวิตเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับพวกเราตลอดไปและขอให้อยู่กับพวกเราไปตราบนานแสนนาน...
อ่านจดหมายถึงลูก ทุกฉบับได้จากที่นี่...จดหมายถึงลูก. ..
ดีใจกับคนที่มีลูกน่ารักค่ะ