สวัสดีค่ะ แม้ว่าจะเงียบหายไปครั้งละนานๆ แต่เป็นไปด้วยความจำเป็นค่ะไม่ใช่เฉพาะภารกิจเท่านั้น หากแต่รวมถึงทางเทคนิคและทางสุขภาพด้วย สำคัญที่ว่าทุกท่านเข้าใจและให้อภัยนะคะที่ไม่ได้ไปเยี่ยม ไปทักทายกัน

อากาศเย็นทางภาคเหนือมาแค่ประเดี๋ยวเดียว ก็อ่อนกำลังลง คนกรุงเทพเลยไม่ได้สัมผัสอากาศหนาวแต่คนต่างจังหวัดยังพอได้ไอเย็นช่วงเช้าๆกันบ้างพอสดชื่น

เก็บภาพสวยๆมาฝากยามอากาศกำลังดีค่ะ


ต้นผีเสื้อ ที่ได้รับจากน้องคนหนึ่งซึ่งเป็นคนอัมพวาให้มา มีผีเสื้อมาบินว่อน ทั้งๆที่ช่วงนี้ไม่มีดอกมันพากันมาจับตามกิ่งแล้วเกาะอย่างมีสมาธิ คิดว่ามันมาเจาะดูดกินน้ำหวานจากกิ่งที่ดูอวบน้ำ คงมีน้ำหวานไม่น้อย


หลานๆมาจากกรุงเทพตื่นเต้นกันใหญ่ที่เห็นผีเสื้อมากมายนับสิบตัวแห่กันมาที่ต้นไม้ต้นเดียวนี้ เด็กแค่สามขวบ ห้าขวบสมัยนี้ใช้อุปกรณ์สมัยใหม่ได้อย่างคล่องแคล่ว ผู้เขียนนั้น เป็น “คุณยาย” ของหลานคู่นี้ค่ะ คุณพ่อของหลานมาช่วยกู้ชีพคอมพิวเตอร์ของผู้เขียนซึ่งป่วยทั้งโน๊ตบุ๊คและเดสค์ทอปค่ะ



ฝักโมกราชินี ซึ่งใหญ่กว่าฝักโมกธรรมดา แห้ง ปริ มีเมล็ดพร้อมโบยบิน



นานแล้วที่ซื้อ โฮยาจักพรรดิ์ ซึ่งมีดอกติดต้นมาให้เชยชม แขวนกระถางไว้ใต้ต้นประยงค์ เห็นเธอมีแต่ใบและก้านที่เลื้อยพันกิ่งประยงค์จนลืมไปแล้ว เมื่อวานพี่น้อยชี้ให้แหงนดู เธอมีดอกงามอลังการอีกครั้ง



ดอกแก้วมุกดา ดอกนี้สวยงามนุ่มนวลจริงๆ แค่สี่ห้าดอกที่บานอยู่ข้างบันไดขึ้นบ้านก็หอมฟุ้งเชียวค่ะ

สรรพสิ่งรอบตัวแสดงให้เห็นความเป็นไปของวัฏจักรชีวิต ความเป็นปกติหาใช่การที่ทุกสิ่งดำเนินไปตามที่ใจเราต้องการ หากแต่ความปกติคือการที่ทุกสิ่งแปรเปลี่ยน ดำเนินไปตามเหตุปัจจัยของตน หากเราเข้าใจและยอมรับว่านี่คือความปกติ ใจเราก็สงบ ชีวิตแต่ละวันอยู่ได้อย่างปกติสุข เป็นเช่นนั้นเองค่ะ