การแสดงผลจัดอันดับมหาวิทยาลัยไทยโดย สกอ. ครั้งนี้  มองได้ว่าเป็นการโยนหินถามทางเพื่อให้สาธารณะได้รับทราบผลการดำเนินงานของมหาวิทยาลัย  เพื่อหวังกระตุ้นให้มหาวิทยาลัยแต่ละแห่งได้ปรับปรุงและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง  อย่างไรก็ตามวิธีการใช้ตัวชี้วัดเพื่อตัดสินหรือจัดอันดับจะมีประเด็นถกเถียงและอภิปรายได้อย่างกว้างขวาง  เช่น  ความลำเอียง  ความน่าเชื่อถือ  สูตรและค่าถ่วงน้ำหนักมีความเหมาะสมหรือไม่  และการเก็บข้อมูลผลการดำเนินงานมีความครอบคลุมและเพียงพอที่จะตัดสินใจได้หรือไม่  คงมีเวทีให้ช่วยวิพากษ์วิจารณ์และปรับให้เกิดความสมบูรณ์ต่อไป  มีข้อเสนอว่า  สกอ.  น่าจะเป็นเจ้าภาพวางแผนเพื่อการพัฒนามหาวิทยาลัยในแต่ละกลุ่มให้มีความเข้มแข็งต่อไป  โดยเฉพาะกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏที่เพิ่งเป็นนิติบุคคล  และได้รับงบประมาณน้อยมาก  สำหรับมหาวิทยาลัยที่มีคะแนนอยู่ในเกณฑ์ดีควรตรวจสอบตนเองอีกครั้ง  และอย่าหลงดีใจกับการจัดอันดับ  เพราะสิ่งที่ประกาศผลคือผลงานในอดีต  อาจไม่ชี้ผลการดำเนินงานอย่างต่อเนื่องในอนาคตได้  มีข้อสังเกตว่า  อันดับของมหาวิทยาลัยมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับงบประมาณแผ่นดินที่รัฐจัดสรรให้ในแต่ละปี (1  มม.  2  จฬ.  3  มช.  4  มข.  เป็นต้น)