ใครพร้อมจะรับสถานการณ์วิกฤตปีหน้า ปี 55 – 56 … พร้อมหรือยัง?
ใครพร้อมจะรับสถานการณ์วิกฤตปีหน้า ปี 55 – 56 … พร้อมหรือยัง?
ถ้าต้องตายพร้อมมั้ย... ขณะนี้?
ที่พยักหน้ายังไม่พร้อมหรอก พร้อมแต่ปาก กิเลสยังเยอะแยะ
ถ้าจะตายพร้อมหรือยัง ต้องถามตัวเองนะ
ถ้าจะต้องพลัดพรากจากคนที่เรารักที่สุดนี่ พร้อมหรือยัง?
พลัดพรากได้เสมอนะ ไม่จากเป็นก็จากตาย
ทุกอย่างมันไม่แน่นอน พร้อมมั้ย?
ทรัพย์สมบัติที่หามาตลอดชีวิต จะละลายหายไปกับน้ำกับไฟกับแผ่นดินไหว รับได้มั้ย?
ถ้ายังไม่พร้อมก็ต้องเตรียมความพร้อมนะ
ภาวนา เรียนรู้ความจริงของชีวิตให้มากเลย
ความสุขก็เป็นของชั่วตราว ความทุกข์ก็เป็นของชั่วตราว หลังๆ สอนเรื่องนี้เยอะนะ
ดูเข้าไป สุขก็ชั่วตราว ทุกข์ก็ชั่วคราว
วันนึงเกิดอะไรขึ้นมานะ
ไม่มีคนที่เรารัก ไม่มีบ้านช่อง ไม่มีทรัพย์สมบัติอะไรนี่
มีความทุกข์เกิดขึ้น ความสุขหายไป
ความสุขหายไป อย่าไปตกใจ
ถ้าฝึกมาดีแล้ว ความสุขเค้าทำหน้าที่ของเค้าเสร็จแล้ว เค้าไปแล้ว
ความทุกข์กำลังทำหน้าที่อยู่
ถ้าเรารู้ทันอย่างนี้นะ ความทุกข์จะกระเด็นออกไปจากใจของเรา
พยายามฝึกไว้นะ จิตเป็นสุขก็รู้ จิตเป็นทุกข์ก็รู้
รู้มากเข้าๆ จะเห็นความสุขก็ไม่เที่ยง ความทุกข์ก็ไม่เที่ยง
ถ้าเมื่อไรเราเห็นว่า ความสุขก็ไม่เที่ยง ความทุกข์ก็ไม่เที่ยง
เราพร้อมแล้วหล่ะ ที่จะเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่าง …
… ถ้ายังไม่ได้ก็ยังไม่พร้อม พร้อมแต่วาทะ
ต้องฝึก ไม่มีอะไรดีเท่าธรรมะ ที่จะช่วยเราได้
ชีวิตเป็นของไม่แน่นอน …
… ถ้ารู้ความจริง ทุกอย่างนี้ชั่วคราว ไม่ทุกข์มาก
หลวงพ่อปราโมช สวนสันติธรรม ศรีราชา
1 มค. 2555

ภัยพิบัติก็คุกคามโลกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และทุกคนบนโลกนี้ก็กำลังเผชิญอยู่ วัดความรุนแรงกันที่ใจใครจะรับได้มากน้อย บางคนก็ทนไม่ไหวชิงทำลายชีวิตไปก่อน สำหรับคนที่ผ่านวิกฤตไม่ว่าด้านไหนแล้ววันนี้ยังยิ้มได้ ก็ถือว่าได้ฝึกใจมาพอประมาณ แต่ธรรมชาติก็คือบางวันทนได้บางวันทนแทบไม่ได้ การเอาตัวรอดคงทำได้ที่จะให้ผ่านไปแต่ละคราวๆให้ดีที่สุด สำหรับคนที่มองไม่เห็นว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรด้วยตนเอง ทำใจกลางๆไว้ก่อนเพื่อไม่ให้ความคิดมาคุกคาม การฝึกละกิเลสก็เป็นหน้าที่ของที่ต้องทำกันแม้ภัยพิบัติธรรมชาติไม่มีก็ตาม ขอบคุณที่นำบทความมาเตือนใจกันนะคะ
ยังไม่พร้อมค่ะ หนี้ยังเยอะ กลัวลูกแบกไม่ไหว ฮ่า...ฮ่า..
สาธุค่ะ ...
วันนี้ มีโอกาสได้อ่านบันทึกแนวนี้จุใจจริงๆค่ะ
ขอบพระคุณมากนะคะ
ขอบคุณค่ะที่ไปให้กำลังใจ โกทูโนว์เปลี่ยนอะไรๆเยอะจนยังมะงุมมะงาหราอยู่เลยค่ะ
เรื่องการพร้อมรับสถานการณ์วิกฤต ไม่ได้คิดอะไรมากค่ะเรื่องเตรียมให้รอดพ้น หากเกิดจริงมีเพื่อนร่วมรุ่นวิกฤตไปพร้อมๆกัน ไม่เหงานะคะ น่ากลัวมากกว่าหากรอดอยู่แล้วต้องแก่งแย่งทรัพยากรที่จะยิ่งเหลือน้อยนิด คนที่รัก ครอบครัวก็ตายไปหมด ดูสารคดี คนอเมริกันสร้างที่หลบภัยสะสมอาหาร อุปกรณ์ให้สามารถมีชีวิตอยู่ได้เป็นเดือน เป็นปี คงมีชีวิตอยู่ด้วยความวิตกกังวลหรือไม่ก็หลงคิดว่าหากอยู่รอดได้แล้วจะอยู่ไปได้อีกนานชั่วกาลนิรันดร์
ขอบคุณมากครับพี่ ชอบข้อความนี้ครับ
ายังไม่ได้ก็ยังไม่พร้อม พร้อมแต่วาทะ
ต้องฝึก ไม่มีอะไรดีเท่าธรรมะ ที่จะช่วยเราได้
ชีวิตเป็นของไม่แน่นอน …
… ถ้ารู้ความจริง ทุกอย่างนี้ชั่วคราว ไม่ทุกข์มาก