ค่านิยม (Values) คำนี้มาได้ยินในตอนที่มานั่งทำงานในศูนย์คุณภาพของ โรงพยาบาลปากพะยูน  อาจารย์หลายท่าน ยกคำนี้มาเอ่ยอ้าง  ทำให้ต้องไปค้นหาค่านิยมในองค์กร ผู้เขียนตามไปดูว่าค่านิยมมีความสำคัญอย่างไรในกูเกิ้ล มีนิยามความหมายค่านิยมไว้มากมาย แต่โดนใจนิยามนี้บอกว่า  


ค่านิยม หมายถึง “ความคิด ความเชื่อ อุดมการณ์หรือพฤติกรรมที่มีลักษณะถาวรซึ่งบุคคลหรือกลุ่มบุคคลในสังคม โดยเฉพาะข้าราชการยึดถือ นำมาปฏิบัติในหน้าที่ ราชการหรือในการดำเนินชีวิต(วิรัช  วิรัชนิภาวรรณ (2547, หน้า 31)


 ผู้เขียน ชอบหนังตลุง รูปหนังที่แสดงเป็น นายพล เป็นท่านเศรษฐี  ล้วนแต่มี หัวล้าน ท้องป่อง ผู้เขียนจึงคิดว่า"หัวล้านพุงป่อง คือสัญลักษณ์ของคนรวย"เป็นค่านิยม 


 มาถึงเป็นวัยรุ่น เห็นพฤติกรรมลูกกำหนัน*  หลานผู้ใหญ่ ลูกชายเถ้าแก่ ล้วนแต่" พกปืน มีม้าขี่ และจีบสาวเก่ง ผู้เขียนก็คิดเอาว่า 

       เขม้า บ้าหญิง ยิงปืน*คือค่านิยม

และประเภทที่

 กินเหล้าทีไห ใถนาทีงาน ขึ้นศาลปีหน  

คือความเป็นค่านิยมของลูกผู้ชาย 


 ต่อมาเห็นคนที่เป็นโฆษกในงานต่างๆ มีคนชื่นชอบ มีคนเอาข้าวเหล้ายาปลาปิ้งมาให้บริการอย่างดี พูดอย่างเดียวใช้คนทั้งงานได้ แต่ตัวเองไม่ต้องเหนื่อย ประเภท 

 "เสียงดัง หน้าแดง แรงไม่ออก"

 เป็นค่านิยมว่าพูดเก่งใช้เพื่อนเป็นไม่ต้องเหนื่อย 


 ผู้หญิง เสน่ห์ของความเป็นแม่บ้านที่ทำให้สามีรัก คือเสน่ห์ปลายจวัก เป็นค่านิยม แต่ค่านิยมแม่บ้านในปัจจุบัน พวกเธอมีค่านิยมใหม่ว่า

 " เสน่ห์ปลายจวัก ไม่ต้องตัก ไม่ต้องปรุง ซื้อแกงถุงมากินจะได้สิ้นชีพเร็วขึ้น" คือค่านิยม


ที่ภาคใต้ในงานศพของผู้มีอันจะกิน เจ้าภาพมีค่านิยมว่า

    " หนังดี วัวพี เหล้าพอ"*

ซึ่งในประเด็นนี้ คนทำงานชุมชน มีการคิดใหม่ นำความคิดมานั่งคุยกัน เพื่อสร้างค่านิยมใหม่ในงานศพ ว่า จะต้องมีงานศพที่เจ้างานไม่ต้องจัดแบบ หนังดี วัวพี เหล้าพอ  แต่จะต้องหันมาจัดเลี้ยงงานศพแบบ  บุพเฟ่  คือบริการตัวเอง และจัดการชามช้อนตัวเองด้วย ซึ่งหากทำได้อย่างนี้ก็จะเป็นการกลับทางสั่งสมค่านิยมใหม่ในงานเลี้ยงงานศพทีไม่เป็นภาระกับเจ้าภาพและลูกหลาน  


(*กำหนัน = กำนัน 

* เขม้า บ้าหญิง ยิงปืน  =ขี้ม้า จีบสาวพกปืน 

* หนังดี วัวพี เหล้าพอ  งานศพไหน จัดงานศพแล้ว เชิญหนังพร้อมน้อยมาแสดง ถือว่า หนังดีในยุค ปัจจุบันต้องเป็นตลุงน้องเดี่ยว

 วัวพี เหล้าพอ ในความหมายเลี้ยงอย่างดี กับข้าวเหล้ายาไม่อั้นไม่มีหมด)