เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

 

"คำนิยม" ที่ผมเขียนให้ลูกศิษย์

 

 

 

 

 

          เมื่อหลายวันก่อน ดร.พิสุทธิ์พงษ์  เอ็นดู  ได้ขอให้ผมเขียน "คำนิยม" ให้ เพื่อจะนำไปพิมพ์ไว้ในหนังสือที่ตนเองเขียนขึ้น ซึ่งเป็นหนังสือแนวสารคดีที่บอกเล่าถึงเรื่องราวที่น่าสนใจต่างๆ เกี่ยวกับประเทศอินเดีย

          เนื่องจากผมไม่เคยเขียน "คำนิยม" ให้กับหนังสือเล่มใดมาก่อน  ก็เลยทำให้ต้องใช้เวลาในการคิดและเขียนอยู่นาน แม้ว่าจะเขียนเพียงแค่หน้าเดียวก็ตาม  กว่าจะเขียนจนตัวเองรู้สึกพอใจได้ ก็เขียนแล้วลบๆ อยู่หลายรอบด้วยกัน ทั้งนี้ เพราะเกรงว่าจะทำให้หนังสือของลูกศิษย์ขาดความน่าสนใจและจะขายไม่ออกนั่นเอง  555

          วันนี้  ผมก็เลยนำเอา "คำนิยม" ที่ผมเขียนให้กับลูกศิษย์มาให้เพื่อนๆ ลองอ่านดูนะครับ

          ขอบอกว่า  ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของผมจริงๆ นะครับ ที่ได้รับเกียรติให้เขียน "คำนิยม" ให้กับหนังสือ  ตื่นเต้นและภูมิใจมากๆ เลยละครับ   คิคิคิ

 

 

 

 

 

 

คำนิยม

 

 

 

           เมื่อคราวที่ ดร.พิสุทธิ์พงษ์ เอ็นดู ส่งต้นฉบับหนังสือเล่มนี้มาให้ผมช่วยตรวจทานและแก้ไขให้นั้น  ผมอ่านต้นฉบับด้วยความรู้สึกสนุกและบันเทิงใจ  อ่านไปขำไป กับเรื่องราวในแต่ละตอนที่ผู้เขียนได้กล่าวถึง เนื่องจากช่วงหนึ่งของชีวิตผมเองก็เคยมีประสบการณ์และความทรงจำที่ดีๆ เกี่ยวกับประเทศอินเดียมาก่อนเช่นกัน

          ประเทศอินเดียเป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ในหลายๆ ด้าน รวมทั้งทางด้านการศึกษาด้วย ซึ่งระยะหลังๆ มานี้การศึกษาของอินเดียมีความก้าวหน้าขึ้นมาก ได้รับการยอมรับไปทั่วโลก จนทำให้มีนักเรียนไทยเดินทางไปศึกษาที่นั่นเพิ่มมากขึ้นในทุกๆ ปี

          ดร.พิสุทธิ์พงษ์ เอ็นดู ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ เจริญเติบโตมาในสังคมไทย พากเพียรต่อสู้กับชีวิตมาอย่างอดทน จนมีโอกาสได้เดินทางไปศึกษาในประเทศอินเดียเป็นเวลาหลายปี และกลายเป็นหนึ่งในผลผลิตที่มีคุณภาพที่เกิดจากระบบการศึกษาของอินเดีย

          สมัยที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอินเดียนั้น ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ไม่ยอมปล่อยให้เหตุการณ์และปรากฏการณ์ต่างๆ ผ่านเลยไปเฉยๆ แต่กลับหยิบเอามาเป็นบทเรียนเพื่อการเรียนรู้ ซึ่งประสบการณ์ที่หลากหลายเหล่านี้ได้ทำให้ผู้เขียนมีมุมมองที่น่าสนใจ

          หนังสือเล่มนี้ เป็นการรวบรวมทัศนะหรือมุมมองต่างๆ ของผู้เขียนที่มีต่อชีวิตและสังคมของประเทศอินเดีย แล้วย้อนมาเปรียบเทียบกับสังคมไทยของเรา  ซึ่งผู้เขียนได้เขียนถึงเรื่องราวต่างๆ ด้วยลีลาการเขียนแนวสารคดีที่น่าสนใจ อ่านแล้วทำให้รู้สึกบันเทิงใจและอารมณ์ดีตลอดเวลา

          หวังอย่างยิ่งว่า เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว คงจะทำให้ผู้อ่านเข้าใจประเทศอินเดียมากขึ้น ในขณะเดียวกันก็คงจะทำให้ผู้อ่านรู้สึกภาคภูมิใจมากยิ่งขึ้นนะครับ ที่ตนเองได้เกิดมาเป็นคนไทยและใช้ชีวิตอยู่ในสังคมไทยอันแสนอบอุ่นแห่งนี้

 

 

 

อักขณิช   ศรีดารัตน์

ชาวบ้านอารมณ์ดีแห่งบ้านแม่ตาด จังหวัดเชียงใหม่