คุณดำเธอมีลูกดก   รอบแรกที่ฉันเจอ เห็นเธอกุลีกุจอเอาใจใส่ลูกเล็กทั้ง แปดของเธออย่างห่วงใยและใกล้ชิด   ใครผ่านมาใกล้เป็นไม่ได้เลย  หวงและห่วงลูกกว่าสุนัขตัวไหนๆที่เคยพบเห็น  มีคนใจดีมาให้ข้าวน้ำแก่เธอและลูกของเธออยู่เสมอ  ฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะต้องเดินอ้อมหลังตึกแวะไปเยี่ยมครอบครัวนี้บ่อยๆ  พร้อมของติดไม้ติดมือเล็กๆน้อยๆไปฝาก  

                    

                         มือผม กับ คุณดำเมื่อครั้งเธอยังอยู่      

          วันหนึ่งขณะที่ฉันถือไก่ปิ้ง 2 ไม้ยืนอยู่ใกล้แผ่นไม้อัดสำหรับกำบังละอองฝนที่ใครบางคน หวังดีนำมาวางพิงกับโครงเก้าอี้เก่าไว้ให้    ด้วยเหตุที่มองเข้าไปไม่เห็น    ฉันจึงระวังไม่เข้าไปใกล้เกินไปนัก   ทันทีที่สิ้นเสียงฉันจุ๊ปากเรียก  คุณดำก็วิ่งกระโจนออกมา  ตรงรี่เข้างับขาฉัน 1 ครั้ง พร้อมกับเสียงคำราม  คล้ายจะบอกว่า อย่ามาทำอะไรลูกฉันนะ   แล้ววิ่งหายกลับเข้าไปที่เดิม   โชคดีที่โดนแค่ขากางเกงไม่ได้มีบาดแผลใดๆ   เมื่อฉันลองเรียกอีกครั้ง พร้อมแสดงท่าทางจะวางไก้ปิ้งหอมกรุ่นลงกับพื้น  คราวนี้คุณดำออกมาในมาดใหม่  กินไก่เสร็จก็เดินตาละห้อยเข้ามาหาฉันซึ่งเฝ้านั่งดูเธอจัดการกับไก่ปิ้งด้วยความสุข  ฝ่ายหนึ่งสุขที่ได้กิน  อีกฝ่ายหนึ่งสุขด้วยอิ่มใจพอใจที่ได้ให้  และยังคิดเลยไปถึงว่าไก่ปิ้ง 2 ไม้นี้คงได้ผ่านกระบวนการในร่างกายของ แม่ดำแปรสภาพเป็นน้ำนม  ไปสู่เจ้าตัวน้อยทั้งแปดด้วยอย่างแน่นอน     คุณดำเดินเข้ามาทำตาเศร้า  พร้อมเอาจมูกมาดันๆที่ขาฉัน 2 – 3 ครั้งและเลียมือฉันที่ยังเปื้อนคราบมันของไก่ปิ้งซึ่งได้ย้ายที่ไปอยู่ในท้องของเธอเรียบร้อยแล้ว  คุณดำเธอเสียใจที่กัดฉันจึงมาขอโทษ  ใครจะว่าเพี้ยนฉันก็ยอม  เพราะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">            หลังจากวันนั้น … … มีอะไรอีกมากมาย  แต่ยังไม่ได้เขียนครับ.</p>