เรื่องของ "คุณดำ" เรื่องยาวที่เขียนได้สั้นๆ .. ยังไม่จบ

  ติดต่อ

  คุณดำเธอเสียใจที่กัดฉันจึงมาขอโทษ ใครจะว่าเพี้ยนฉันก็ยอม เพราะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ  

คุณดำเธอมีลูกดก   รอบแรกที่ฉันเจอ เห็นเธอกุลีกุจอเอาใจใส่ลูกเล็กทั้ง แปดของเธออย่างห่วงใยและใกล้ชิด   ใครผ่านมาใกล้เป็นไม่ได้เลย  หวงและห่วงลูกกว่าสุนัขตัวไหนๆที่เคยพบเห็น  มีคนใจดีมาให้ข้าวน้ำแก่เธอและลูกของเธออยู่เสมอ  ฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะต้องเดินอ้อมหลังตึกแวะไปเยี่ยมครอบครัวนี้บ่อยๆ  พร้อมของติดไม้ติดมือเล็กๆน้อยๆไปฝาก  

                    

                         มือผม กับ คุณดำเมื่อครั้งเธอยังอยู่      

          วันหนึ่งขณะที่ฉันถือไก่ปิ้ง 2 ไม้ยืนอยู่ใกล้แผ่นไม้อัดสำหรับกำบังละอองฝนที่ใครบางคน หวังดีนำมาวางพิงกับโครงเก้าอี้เก่าไว้ให้    ด้วยเหตุที่มองเข้าไปไม่เห็น    ฉันจึงระวังไม่เข้าไปใกล้เกินไปนัก   ทันทีที่สิ้นเสียงฉันจุ๊ปากเรียก  คุณดำก็วิ่งกระโจนออกมา  ตรงรี่เข้างับขาฉัน 1 ครั้ง พร้อมกับเสียงคำราม  คล้ายจะบอกว่า อย่ามาทำอะไรลูกฉันนะ   แล้ววิ่งหายกลับเข้าไปที่เดิม   โชคดีที่โดนแค่ขากางเกงไม่ได้มีบาดแผลใดๆ   เมื่อฉันลองเรียกอีกครั้ง พร้อมแสดงท่าทางจะวางไก้ปิ้งหอมกรุ่นลงกับพื้น  คราวนี้คุณดำออกมาในมาดใหม่  กินไก่เสร็จก็เดินตาละห้อยเข้ามาหาฉันซึ่งเฝ้านั่งดูเธอจัดการกับไก่ปิ้งด้วยความสุข  ฝ่ายหนึ่งสุขที่ได้กิน  อีกฝ่ายหนึ่งสุขด้วยอิ่มใจพอใจที่ได้ให้  และยังคิดเลยไปถึงว่าไก่ปิ้ง 2 ไม้นี้คงได้ผ่านกระบวนการในร่างกายของ แม่ดำแปรสภาพเป็นน้ำนม  ไปสู่เจ้าตัวน้อยทั้งแปดด้วยอย่างแน่นอน     คุณดำเดินเข้ามาทำตาเศร้า  พร้อมเอาจมูกมาดันๆที่ขาฉัน 2 – 3 ครั้งและเลียมือฉันที่ยังเปื้อนคราบมันของไก่ปิ้งซึ่งได้ย้ายที่ไปอยู่ในท้องของเธอเรียบร้อยแล้ว  คุณดำเธอเสียใจที่กัดฉันจึงมาขอโทษ  ใครจะว่าเพี้ยนฉันก็ยอม  เพราะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">            หลังจากวันนั้น … … มีอะไรอีกมากมาย  แต่ยังไม่ได้เขียนครับ.</p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 50643, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #การเรียนรู้#ความสุข#ประสบการณ์#ความรัก#ธรรม

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (11)

  • ซึ้งจังเลยค่ะ  ความผูกผัน กับ ความน่ารัก
เป็นความสุขใจ ของ ผู้ให้ ผู้รับ และผู้ได้มาอ่านจริงๆครับ
     ชอบมากเลยครับ จะต้องได้อ่านต่อนะครับ ขอบังคับให้สัญญา
มีต่อเร็วๆนะคะ คนรัก"หมาทั้งโลก"รออ่านอยู่ด้วยคนค่ะ

ฟังท่านอาจารย์เล่าทำให้อยากเข้ามาอ่านแล้วก็ สุขใจอีกแล้วคะ เป็นความรู้สึกผูกพันที่ทั้งสองฝ่ายมีให้กันด้วยความจริงใจ  ความรู้สึกแม่สุนัขที่ต้องปกป้องลูกคงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ความรู้สึกสุนัขที่สำนึกผิดนี้ซิทำให้คิดอะไรได้อีกมากเลยนะคะ  แม่สุนัขยังปกป้องลูก แต่แม่มนุษย์ล่ะทำไมทิ้งลูก  สุนัขยังรู้สึกผิด  แล้วทำไมมนุษย์ที่ทำผิดถึงไม่รู้สึกผิดบ้าง  รออ่านต่อนะคะ

Handy
เขียนเมื่อ 

  ขอบคุณทุกท่านครับ

  • คุณ Bright Lily .. รายนี้เข้ามาตั้งแต่ยังไม่ได้นำรูปขึ้น .. ตอนนนี้คงได้ห็นสีหน้า แววตา คุณดำแล้วนะครับ
  • คุณ ตาหยู .. เมื่อผู้อ่านสุขใจ ผู้เขียนก็สุขด้วยครับ
  • คุณน้อง ชายขอบ .. สัญญาว่าจะทำตามที่บังคับครับ .. แต่มีข้อแม้เล็กน้อย คือไม่กล้าสัญญาว่า เมื่อไหร่ เท่านั้นเอง
  • คุณ โอ๋-อโณ .. รัก"หมาทั้งโลก" ก็แปลว่า เราเหมือนกันอีกอย่างแล้วสิ .. มีต่อแน่ครับแต่ จะนานหน่อยหรือไม่ ยังไม่กล้ายืนยันครับ
  • คุณ muanchan .. ช่างคิด ช่างก่อ ช่างต่อเติม ดีจังครับ .. คิดแบบนี้กันได้มากๆ คำสบประมาทจากพวกเขา ที่ว่า "ไอ้ชาติคน" คงแผ่วลงไปบ้างนะ
  • คุณ Handy คะ  เราชาวรักหมาน่าจะใส่ป้ายว่า  หมาหมา  จะได้อยู่ด้วยกันพวกคอเดียวกัน นะคะ
  • ครูอ้อยก็เคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับหมา  อ่านที่นี่ค่ะ

 

  • แล้วเมื่อไหร่ จะมีภาคต่อไปค่ะ
  • รออ่านค่ะ
นายภาณุวัฒน์ ดวงจิต
IP: xxx.8.115.159
เขียนเมื่อ 
อยากจะอ่านต่อครับ

นั่นซีคะอาจารย์ เรื่องประทับใจน่ารักอย่างนี้ อยากอ่านต่อค่ะว่าป่านนี้ "คุณดำ"และลูกๆทั้งแปดเป็นอย่างไรกันบ้าง

Handy
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อ. คุณนายดอกเตอร์
     เรื่องมีมากครับเพราะเฝ้าติดตามพวกเขามาหลายรุ่น เห็นพฤติกรรมน่ารัก น่าสนใจมากมายครับ  เสียดายไม่ได้เขียนต่อ เลยขาดตอนไปครับ  คงมีโอกาสต่อเติมได้อีก แต่ยังไม่อาจกำหนดได้ว่าเมื่อไรครับ