ที่ตั้งชื่อว่า......รถเป็นปัจจัยที่เป็นภาระ  เป็นข้อคิดเห็นส่วนตัว  ที่อาจจะเหมือนกับท่าน  หรือตรงกันข้ามกับท่าน  สุดแล้วแต่บริบทและความจำเป็นพื้นฐานที่แตกต่างกัน ระหว่าง ครูอ้อย กับท่าน

*****

การไปทำงานของครูอ้อย  หากมีรถส่วนตัวไปด้วย  จะรู้สึกอบอุ่นในการนำเอกสาร เครื่องมือ และอุปกรณ์ต่างๆไปด้วย  รวมทั้งสัมภาระที่มีอยู่ไปด้วย  สะดวกและครบครัน  แต่หากไม่นำรถไปด้วย  งานการติดขัดไปทุกเรื่อง  บ้างก็ต้องไปจัดหาด้ยการซื้อมาใหม่   บ้างก็ต้องรบกวนท่านอื่นๆ  เป็นเรื่องราวไป

*****

การมีรถเป็นของตัวเอง ทั้งดีและไม่ดี  สำหรับครูอ้อยตั้งแต่มีอายุนี้  ไม่ปรารถนาจะได้รถยนต์เลย  ด้วยคนอื่นมาชนครูอ้อยเสมอ  ขับอย่างระมัดระวัง  ก็ยังมีปัญหา  ต้องซ่อมต้องบำรุงรักษาเสมอ  เขาคงต้องถูกใช้ในยามจำเป็นมากๆ  บ้างก็กล่าวว่า.....มีรถ คือ ลด  น่าจะจริง

*****

*****

รถ คือ ลด  หมายถึง คิดไปในทางบวก คือ ลดการเหน็ดเหนื่อยในการเดินทาง  สำหรับการเดินทางระยะไกลๆ  ที่สะดวก  และรวดเร็วทันใจ 

*****

ลางเนื้อชอบลางยา....บางโอกาสน่าจะใช้รถเมล์โดยสารประจำทาง  ไกลๆนักน่าจะใช้เครื่องบินที่ใช้ระยะเวลาเล็กน้อย 

*****

ดังนั้น  รถ เป็นปัจจัยสำคัญของคนหลายๆคน ไปไหนก็เอาไปด้วย  สะดวก  แต่การปฏิบัติต่อรถของเรามีมากมาย  เปรียบกับท่านที่ไม่ใช้รถ  เขาไม่ต้องต่อทะเบียนภาษีประจำปี  จ่าย พ.ร.บ. ไม่ต้องเติมน้ำมัน ถ่ายน้ำมันเครื่อง ถ่ายน้ำมันเกียร์  เติมน้ำยาแอร์  ไม่ต้องล้าง  ดูดฝุ่น  ดูแลรักษาเครื่องยนต์กันเลย ......ไม่มีภาระเหล่านี้เลย

*****

แต่หลายท่านก็อาสา เต็มใจ และเลือกรถ เป็นปัจจัยที่ 5 กันแล้ว

*****

อย่างไรก็อย่าแบกภาระกันมากแบบในภาพเลย  เขาต้องเป็นทาสรับใช้เรา  อย่าให้เขามาบังคับเราได้.....