GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อิ่มเอมใจกับข้าวนึ่ง น้ำพริกหนุ่ม ณ ออสเตรเลีย

คงไม่มีนักเรียนไทยในต่างแดนท่านใด จะปฏิเสธว่าไม่อยากลองทำอาหารไทย หลายคนรวมทั้งผมต้องมาเรียนรู้การจ่ายตลาด เลือกซื้อของสดของแห้ง เพื่อมาจัดเตรียมสารพัดขั้นตอน ก่อนออกมาเป็นเมนูอาหารไทยที่แสนอร่อยและอิ่มอกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูกครับ
 

ผมเองไม่ค่อยจะมีฝีมือทำอาหารไทย แต่มีความถนัดในการรับประทาน ช่วยเป็นลูกมือ และที่ถนัดสุดๆ คือการได้รับเกียรติล้างจานครับ เพื่อนๆของผมที่เป็นพ่อครัวแม่ครัวใหญ่ หลายท่านมีประสบการณ์ช่วยทางบ้านที่เปิดขายอาหารไทยจนมีชื่อในเมืองไทย หรือบางท่านได้ผ่านการทำงานในภัตตาคารระดับห้าดาวในประเทศอื่นๆ แล้วมาทำวิจัยต่อที่นี่ ทำให้เป็นบุญปากของพวกเราในเมือง Perth, Westrern Australia

 

การทำอาหารและรับประทานอาหารร่วมกัน (Meal preparation and participation) สร้างความสุขในระดับสนองความพึงพอใจของแต่ละคน (Need satisfaction) และในระดับเรียนรู้สัมพันธภาพทางสังคมร่วมกัน  (learning skills in social relationship or socialization) บางท่านอาจเคยได้ยิน Cooking as a therapeutic leisure คือการนำบางขั้นตอนของการทำอาหารมาใช้ฝึกทักษะทางสังคมในผู้ที่มีความผิดปกติทางจิตสังคม

 

เกริ่นมาซักนาน ท่านผู้อ่านคงอยากรู้แล้วว่าเมนูมื้อเย็นของพวกเราคืออะไร “อาหารพื้นเมืองลานนา” ได้แก่ ข้าวนึ่ง น้ำพริกหนุ่ม ไส้อั่วทอด ซี่โครงหมูทอด ไก่ทอด หมูยอนิ่ง แคบหมู ส้มตำปู ตำซั้วขนมจีน ตบท้ายด้วยสาคูแคนตาลูบปั่น เป็นไงครับท่านผู้อ่าน นึกถึงภาพของการยกร้านเฮือนเพ็ญในเมืองเชียงใหม่ หรือร้านฝายหินในมอชอ มาตั้งสาขาสองที่ออสเตรเลียครับท่าน ผมเองก็เป็นเด็กกรุงเทพฯ ที่ย้ายไปร่ำเรียนเป็นลูกช้างมอชอ ก็ยิ่งอิ่มเอมใจเป็นพิเศษ ทำให้หวนคิดถึงสมัยเป็นนักศึกษาละอ๋อน เรียนตีนดอยนครภูพิงค์ ที่เต็มไปด้วยไออุ่นของคนเมือง อู้คำเมือง รำ (อร่อย) อาหารเมือง ที่สำคัญผมคิดถึงเพื่อนๆสมัยเรียน นานเกือบสิบปีแล้วครับที่ผมเรียนจบปริญญาตรีและก็ยังคงเรียนเอกในออสเตรเลีย

ถ้าอยู่ที่เหนือจริงๆ คงต้องมีขันโตกอื่นๆ เช่น ผักต้ม แกงฮังเล แกงโฮะ สงสัยคืนนี้ผมก็ต้องนอนหลับพุงกางแน่ๆ เพราะทานไปหนึ่งจานแต่หลายรอบครับ ฮ้าๆ

   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): socialactivity
หมายเลขบันทึก: 50595
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

นึกถึงร้านเพ็ญ เราก็นึกถึงบรรยากาศแบบพื้นเมือง ข้าวนึ่ง น้ำพริกหนุ่ม...ผมไปบ่อยเพราะเงียบสงบดี

ฝายหิน ดินแดนอาหารที่อร่อย มีทุกอย่างที่นี่ ที่สำคัญราคาถูก

ช่วงสองสามวัน มี นศ. รุ่นน้อง(ป.โท) มาฝึกงานภาคสนามโดยการลงชุมชนเรียนรู้ รู้สึกเรียน ป.ตรี เทคนิคการแพทย์ ที่ มช.ผมยกตัวอย่างเรื่องของ Pop ให้ฟังด้วย เพื่ออยากให้กำลังใจเขาครับ 

...........................

ดีจังครับ กินอาหารพื้นบ้านล้านนา ที่เมืองเพริ์ท ... 

ค่ะอาจารย์  การที่เราได้มีโอกาสไปศึกษาหรืออบรมดูงานต่างประเทศ  เรื่องที่สำคัญที่สุด  คือ  อาหารการกิน

ครูอ้อยเคยมีปัญหาเรื่องนี้  กว่าจะปรับตัวได้ก็นาน  ก็เกือบจะกลับบ้านแล้วค่ะ

การได้ประกอบอาหารไทย เมื่อมีโอกาส  ได้แสดงอย่างเต็มที่ 

ขอบคุณมากค่ะ  ที่เล่าเรื่องให้ครูอ้อยได้คิดถึงเรื่องในอดีตบ้าง  หลังจากที่ได้มองไปข้างหน้านานแล้ว

ขอบคุณมากค่ะ  สวัสดีค่ะ

ขออนุญาตเพิ่มเติมเรื่องเล่าจากครูอ้อยเรียนเชิญเป็นเกียรติอ่าน  ที่นี่ค่ะ
  • ท่าทางน่าทานมากครับผม
  • รอพบที่เมืองไทยครับผม

เมนูน่ากินจัง ขนาดอยู่เมืองไทย (กท) ยังไม่ค่อยได้กินเลย

อยากรู้ที่ตั้งร้านอาหารพื้นเมืองที่เพิร์ทจังค่ะ ช่วยตอบหน่อยนะคะ

คุณ coco ครับ

หายากครับ จากที่บันทึกนี้เราต้องทำกันเองโดยนำวัตถุดิบจากเมืองไทยเข้าไปบางส่วนและซื้อดัดแปลงบางส่วนครับ

นอกนั้นอาจต้องรอช่วงเทศกาลอาหารไทยที่ Buddisht Center Noramara จัดขึ้นครับ รอฟังข่าวสมาคมคนไทยทางสถานีวิทยุที่นั้นได้ครับผม