มีครูมาจากการตกกระทบจากประสาทสัมผัส

ห้องเรียนในฝัน

ห้องเรียนในฝัน คือ ไม่มีห้องเรียนเลย
 มีประสาทสัมผัสทั้ง 5  เป็นเครื่องมือในการตกกระทบเรียกว่า ผัสสะ
เนื้อหาในห้องเรียน
คือ การจัดการชีวิตประจำวัน และแก้ไขปัญหา
ไม่ว่าจะเป็นการงาน  เศรษฐกิจ และ ชีวิต
โดยมีสิ่งที่ตกกระทบทั้งหมดเป็นการบูรณาการเนื้อหา
มีชั่วโมงเรียนตั้งแต่ตื่นขึ้นมา จนกระทั่งหลับไป
มีครูเป็นสิ่งที่ตกกระทบผ่านประสาทสัมผัส
คนเกือบทั้งโลกเป็นครูเรา สัตว์ สิ่งของ ระบบความรู้ที่สร้างมาแล้ว
มากมาย สื่อและหนังสือ อันถ่ายทอดประสบการณ์
บริหารจัดการ หรือคนรับผลประโยชน์ ก็ตัวเรานั่นแหละ
ไม่ต้องมีระบบอะไรแบบทุนนิยมบีบคั้น
ระบบที่เรียนด้วยตัวเองอย่างมีความสุข
มีปัญหาทางเศรษฐกิจ ก็เรียนรู้เศรษฐกิจ การทำมาหากิน
เนื้อหาตั้งมากมาย ชนิดตายแล้วสิบชาติยังอ่านไม่หมด
มีผุ้รู้มากมายที่เราจะเข้าไปสนทนา
ไม่ต้องมีเกรด  ไม่ต้องรับใบรับรอง
เอาชีวิตที่เป็นสุข มีทักษะในการแก้ปัญหาทุกอย่าง
ด้วยความยืดหยุ่น  อย่างมีกระบวนท่า ที่คิดและใคร่ครวญด้วยตนเอง

ดังนั้นต้องเดินทะลุห้องเรียน  ทะลุรอบเดิม ๆ ที่พันธนาการเราไว้
ที่ ทศวรรษใหม่ ของเรา ที่ไร้ห้องเรียน แต่มีทรัพยากรเรียนรู้มากมายมหาศาล
ในโลกที่ผู้คนสร้างสรรค์องค์ความรู้เอง ไม่ผ่านคนกลาง
โลกแห่งการปรับตัวและยืดหยุ่นกับชีวิต  ในเศรษฐกิจที่พึ่งพาสมองตนเอง
กล้าที่จะแตกต่าง ในทุกมิติของเวลา และมิติของสถานที่