นิยามของกฎหมาย

นิยามของกฎหมาย

กฎหมาย คือ 1. เหตุผลที่ถูกต้อง

2. ความเชื่อของชุมชน (จิตใจประชาชาติ)

3. เหตุผลของผู้ปกครอง (คำสั่งของรัฐาธิปัตย์)

กฎหมายเริ่มแรกเป็นกฎหมายจารีตประเพณี เกิดจากการอยู่รวมกันของมนุษย์ ทำให้เกิดแบบแผนที่มนุษย์ได้ประพฤติปฎิบัติสืบเนื่องติดต่อกันเป็นเวลานานจนกลายเป็นข้อบังคับความประพฤติ จารีตประเพณีมุ่งถึงพฤติกรรมที่มนุษย์แสดงออกมาภายนอกเป็นแบบแผนความประพฤติ ที่บุคคลทั่วไปยึดถือเป็นหลักแล้วมีการยอมรับนับถือโดยไม่ขาดสาย หลักกฎหมายทั่วไป คือหลักกฎหมายดั้งเดิม เช่น หลักผู้ซื้อต้องระวังในเรื่องซื้อขาย หมายถึง ผู้ซื้อต้องระวังตรวจดูทรัพย์สินที่จะซื้อขาย ก่อนซื้อต้องตรวจตราดูทรัพย์สินให้ดี หากไม่ตรวจให้ดี ถ้าภายหลังปรากฏว่ามีความชำรุดบกพร่อง จะเอาทรัพย์สินมาคืนแก่ผู้ขายไม่ได้ กฎหมายของรัฐสภา เป็นกฎหมายที่บัญญัติขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษร ประเทศ ก็คือ รัฐ ซึ่งรัฐ มีองค์ประกอบ ดังต่อไปนี้<ol style="margin-top: 0cm">

มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง คือไม่ได้เป็นเมืองขึ้นหรืออาณานิคมของประเทศใด มีอิสระภาพในการปกครองตนเอง การดำเนินการ การตัดสินใจทั้งภายในภายนอกประเทศด้วยตนเอง

ดินแดนหรืออาณาเขตที่แน่นอน หมายถึงพื้นที่ที่ประชาชนพลเมืองอาศัยอยู่มีอาณาเขตแน่นอน

มีประชากรรวมตัวในดินแดนนั้นไม่จำกัดว่าจะต้องมีมากน้อยเท่าใด แต่ต้องมีพอสมควรเพื่อที่จะเป็นกำลังป้องกันและรักษารัฐได้

</ol>นี่เป็นข้อเท็จจริงที่ทำให้เกิด รัฐอธิปไตย(SovereighState) กฎหมายธุรกิจ ประกอบด้วย<ul>

กฎหมายภายในประเทศ คือกฎหมายที่ใช้บังคับนิติสัมพันธ์ภายในรัฐ

กฎหมายระหว่างประเทศคือ กฎหมายที่มีลักษณะเกี่ยวกับรัฐมากกว่าหนึ่งรัฐ กฎหมายระหว่างประเทศ แผนกคดีเมือง คือ กฎหมายที่ใช้บังคับนิติสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับรัฐ

</ul>§ กฎหมายระหว่างประเทศ แผนกคดีบุคคล คือ กฎหมายที่ใช้บังคับนิติสัมพันธ์ของเอกชน สามารถจำแนกเป็น นิติสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชน และ นิติสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับเอกชน

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน