
..
พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก เขียนไว้ในหนังสือ สุขกาย สุขใจ ว่า
"การดำเนินชีวิตของเราไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ไม่ว่าจะทุกข์ขนาดไหนก็ตาม เราตั้งมั่นอยู่ในความดีความถูกต้องในทุกสถานการณ์ อดได้ ทนได้ รอได้ ด้วยใจดี...
อดได้ คือสิ่งที่เราต้องการแต่ไม่มี
ทนได้ คือมีในสิ่งที่เราไม่ต้องการ
รอได้ คืออยากจะได้อยากจะทำเดี๋ยวนี้ แต่ยังทำไม่ได้
ด้วยใจดี คือด้วยใจสงบ ไม่ยินดี ยินร้าย หนักแน่น ไม่หวั่นไหว ใจดีคือ บารมี 10"
และเมื่อสองวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันก็ได้มีโอกาสเผชิญและสัมผัสกับความรู้สึกของการ อด ทน และรอดังกล่าว เมื่อตัดสินใจลองฝึกอดอาหาร (fasting) ด้วยตนเองดู
สืบเนื่องมาจากการตัดสินใจเลิกกาแฟแบบหักดิบหลังจากที่เป็นสาวกของน้ำสีดำเข้มข้นมากว่ายี่สิบปี ทำให้ทุกวันในสองสัปดาห์ที่ผ่านมาต้องทนอยู่กับอาการปวดหัวทุกๆ วัน ด้วยคำแนะนำของคนใกล้ให้ลองอดอาหารเพื่อช่วยในการล้างพิษและปรับสมดุลของร่างกายดู
ฉันจึงตั้งใจจะลองอดอาหารเป็นเวลาสองวันต่อสัปดาห์และเลือกทำในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีความกังวลในวันทำงาน วันแรกจะเป็นการอดอาหารทุกอย่างและดื่มแต่น้ำเปล่า ส่วนวันที่สองจะเริ่มทานน้ำผลไม้และผลไม้
เริ่มจากวันเสาร์ที่สองของเดือนกันยายน ครึ่งวันแรกผ่านไปอย่างไม่มีปัญหาเพราะอยู่ที่บ้านอ่านหนังสือ แต่ใจก็ยังคงคิดเสมอว่าเรายังไม่ได้ทานอะไรแต่เช้า
พอตอนบ่ายเราชวนกันไปเดินดูนกที่ Sungei Buloh Wetland Reserve เพราะการออกกำลังกายเบาๆ ในช่วง fasting อาจช่วยให้รู้สึกดีได้ แต่ด้วยอากาศที่ร้อนจัดทำให้รู้สึกหิว เพลียและรู้สึกถึงความไม่สบายกายและใจขึ้นมา เพราะมัวแต่พร่ำคิดว่าเรายังไม่ได้ทานอะไรเลย วันนั้นรู้ดีว่าความรื่นรมย์จากการดูนกนั้นลดลงกว่าที่เคยรู้สึกมากมายนัก ประกอบกับอาการปวดหัวที่เพิ่มความรุนแรงมากขึ้น วันนั้นดื่มน้ำเปล่าไปกว่าสองลิตร
พอตกค่ำอาการปวดหัวยิ่งทวีคูณขึ้นจึงต้องอาบน้ำเข้านอนตั้งแต่สองทุ่ม ไม่มีอาการหิวเลยแต่ก็นอนไม่หลับและลุกไปอาเจียนน้ำออกมาสองครั้ง พยายามทำสมาธิและหลับไปตอนประมาณห้าทุ่ม
เช้าวันอาทิตย์รู้สึกดีขึ้นเพราะอาการปวดหัวทุเลาลง จึงดื่มน้ำในตอนเช้าและตามด้วยน้ำผลไม้ในช่วงสายๆ และผลไม้สองสามชิ้นในช่วงเย็นๆ วันที่สองนี้จิตใจไม่ค่อยทุรนทุรายเหมือนในวันแรก และไม่รู้สึกหิวเพราะได้ดื่มน้ำผลไม้ อาการปวดหัวยังคงอยู่แต่ไม่หนักมากเหมือนวันก่อน
การอดอาหารครั้งที่สองในวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาผ่านไปด้วยดี ยังคงใช้สูตรเดิม อาการปวดหัวยังคงมีอยู่แต่ก็ไม่เพิ่มดีกรีความรุนแรงขึ้น อาการปวดหัวและความหิวบรรเทาลงเมื่ออยู่ในบ้าน แต่ในยามที่ออกไปข้างนอกเจออากาศที่ร้อนอบอ้าว เจอผู้คน รู้สึกถึงความวุ่นวายของกายและใจขึ้นมาทันที ทำให้รู้สึกถึงความอ่อนแอของจิตที่ยังไม่ได้ฝึกฝนของตัวเองมากขึ้นอีก
ความสงบของจิตจริงๆ ไม่ได้หมายถึงการอยู่ในที่ที่ไม่มีเสียง ไม่มีปัญหาและไม่ต้องทำงานหนัก
..

..
ครั้งหนึ่งมีพระราชากำลังตัดสินภาพวาดของศิลปินในเมืองนั้นภายใต้หัวข้อ "สันติสุข" มีจิตกรมากมายเข้าร่วมการแข่งขัน และภาพสองภาพที่พระราชาเลือกให้เข้ารอบชิงชนะเลิศคือภาพแรกเป็นภาพของทะเลสาบอันสงบ สะท้อนให้เห็นถึงภูเขาในเงาน้ำชัดเจน ใครๆ ที่เห็นภาพนี้ก็ต้องคิดว่ามันเป็นภาพที่บ่งบอกความสงบสุขได้ชัดเจน
ภาพที่สองก็เป็นภาพภูเขาเช่นกันแต่มันเป็นภูเขาที่มีหินงอกขึ้นเป็นตะปุ่มตะป่ำ บ้างก็โล้นเปลือย ท้องฟ้ามีเมฆหนา ฝนโปรยและมีฟ้าผ่าด้วย และข้างๆ ภูเขาก็เป็นน้ำตกที่สงบงาม หลังน้ำตกมีต้นไม้เล็กๆ งอกขึ้นจากซอกหิน และมีรูปรังนกอยู่บนต้นไม้เล็กๆ นั้น ท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำลงมาแม่นกนั่งฟักไข่อย่างสงบสุขในที่นั้น
"ความสงบของจิตจริงๆ ไม่ได้หมายถึงการอยู่ในที่ที่ไม่มีเสียง ไม่มีปัญหาและไม่ต้องทำงานหนัก" คือคำอธิบายของพระราชาที่มอบรางวัลชนะเลิศให้แก่เจ้าของภาพที่สอง
หนทางยังอีกยาวไกล สำหรับการฝึกใจให้สงบในทุกสภาวะค่ะ
จากคนที่ชอบกินเป็นชีวิตจิตใจ จากการอดอาหารสองครั้งที่ผ่านมา ฉันได้เริ่มตระหนักว่าการอดอาหารไม่ได้ยากไปกว่าการอดคิด การทนต่อความหิวไม่ได้ยากไปกว่าการทนต่อความวุ่นวายใจ และการรอให้ถึงเวลาทานอาหารก็ไม่ได้ยากไปกว่าการดับความกระสับกระส่ายของจิต
การเป็นคน "ใจดี" อย่างที่พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก กล่าวถึงนั้น...ไม่ง่ายเลย
ฉันแอบหวังไว้เล็กๆ ว่าหากสามารถฝึกอดอาหารได้ดีขึ้นสัปดาห์ละครั้ง ในยามที่ไม่มีธุระต้องออกไปทานข้าวนอกบ้าน ต่อไปในอนาคตอันใกล้การน้อมรับศีล 8 (สัปดาห์ละวันสองวัน) สู่การพัฒนาเพื่ออิสรภาพจะทำได้ไม่ยากนัก
วันนี้อาการปวดหัวยังไม่ได้มาเยือน รู้สึกสบายตัวขึ้น จริงๆ แล้วร่างกายเราไม่ได้ต้องการอาหารมากมายอย่างที่คิดเลยค่ะ แค่ผลไม้ไม่กี่ชิ้น น้ำสะอาดสองลิตรก็อยู่ได้ตั้งสองวัน และที่แน่ๆ ร่างกายเราใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้เมื่อขาดกาแฟ ใจเราต่างหากค่ะ ;)
..
.
ด้วยความนอบน้อม,
ปริม ทัดบุปผา
๑๗ กันยายน ๒๕๕๕
..
.
Yundi - Nocturne Op. 9 No. 2
http://www.youtube.com/watch?v=EvxS_bJ0yOU
โปรดรักษาสุขภาพนะครับอาจารย์ ;)...
น้องปริมคะ ในโกทูโนนี้ มีพี่ศศินันท์เขียนบันทึกเกี่ยวกับ fasting ไว้ ลองค้นหาอ่านดูนะคะ พี่ไม่เคยศึกษาโดยละเอียด ทราบว่ามีประโยชน์
รักษาสุขภาพด้วย
takes care
ขอบพระคุณค่ะท่านอาจารย์ Wasawat Deemarn
ปริมคงจะไม่มีโอกาสไปนั่งดื่มกาแฟกับท่านอาจารย์แล้วนะคะ แต่จะไปนั่งเป็นเพื่อนละกันค่ะ ;)
สุขสันต์วันทำงานนะคะ ;)
* รำลึกรู้ความเป็นไปของกายที่สร้างสมดุลได้แล้ว..ย่อมนำมาซึ่งความสงบของจิตนะคะ..
* ขอให้กำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หมอภูสุภา
ขอบคุณค่ะ ปริมได้ลองค้นอ่านดูแล้วค่ะ เป็นประโยชน์มากค่ะ คุณพี่ศศินันท์แนะนำอดอาหารดื่มน้ำเปล่าสองวันด้วยค่ะ ปริมว่าจะลองดูสักครั้งค่ะ สองครั้งที่ผ่านมาปริมดื่มน้ำเปล่าวันหนึ่ง น้ำผลไม้วันหนึ่ง ยังกลัวเพลียอยู่ เดี๋ยวคราวหน้าจะลองตามที่พี่เขาแนะนำค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่หมอ พี่หมอก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ คนไกล ;)
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
คาดว่าร่างกายจะเข้าสู่สมดุลโดยไม่มีคาเฟอีนจากกาแฟเป็นตัวหนุนเร็วๆ นี้นะคะ
ขอบพระคุณคุณพี่ใหญ่สำหรับกำลังใจนะคะ ;)
สุขสันต์ยามบ่ายวันจันทร์ค่ะ
แหม...เราสวนทางกันนิ คุณปริมอดเสาร์-อาทิตย์
แต่ตัวเองเบรคแตกเมื่อวันเสาร์ เห็ดย่างแสนอร่อยของเด็กๆ กับข้าวเหนียวร้อนๆค่ะ
วันอาทิตย์ป่วยเลย เด็กๆมารอหลายชั่วโมง ป้าลุกไม่ขึ้น ให้ชมการ์ตูนกันรายการเดียว
ยินดีด้วยนะคะที่คุณปริม "หย่าขาด" จากสิ่งที่ติดมายาวนานนี้
และกำลัง(แอบ)มุ่งสู่การพัฒนาเพื่ออิสรภาพรับศีลฯเป็นลำดับต่อไป
สุขภาพท่านจะแข็งแรงยิ่งกว่าเดิมแน่นอนค่ะ :)
สาธุ อนุโมทนาบุญนะคะ
สวัสดีครับ คุณปริม
ฉันแอบหวังไว้เล็กๆ ว่าหากสามารถฝึกอดอาหารได้ดีขึ้นสัปดาห์ละครั้ง ในยามที่ไม่มีธุระต้องออกไปทานข้าวนอกบ้าน ต่อไปในอนาคตอันใกล้การน้อมรับศีล 8 สู่การพัฒนาเพื่ออิสรภาพจะทำได้ไม่ยากนัก
ขออนุโมทนาบุญด้วยคนนะครับ
สวัสดีค่ะคุณ Tawandin,
มีเคล็ดลับน้อยๆ อยากบอกค่ะ ว่าห้ามอยู่ใกล้อาหารเด็ดขาดค่ะ หากมีเห็ดย่างหอมๆ ข้าวเหนียวร้อนๆ มาวางตรงหน้า ปริมก็คงทนไม่ไหวเช่นกันค่ะ
เรื่องกาแฟ ก็หวังอยู่ว่าจะไม่กลับไปเป็นลูกน้องอีกค่ะ ทั้งๆ ที่ใจชอบมาก เคยอยากมีร้านกาแฟด้วยซ้ำ ต้องลองดูว่าจะไปได้สักกี่น้ำนะคะ พูดแล้วก็แหม...ได้กาแฟหอมกรุ่นสักถ้วยยามบ่ายๆ นี้.......ดูสิคะ อดใจยากจริงๆ อิอิอิอิ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เดี๋ยวเด็กๆ มารอเก้อค่ะ ;)))
สวัสดีค่ะคุณพิชัย
ศีล 8 เป็น aspiration ค่ะ เดี๋ยวถ้าทำได้จริงๆ ค่อยอนุโมทนานะคะ ตอนนี้ขออดกาแฟให้ได้ก่อนค่ะ คุณพี่ kunrapee บอกว่า กาแฟรวมอยู่ในศีลข้อห้านะคะ แค่ห้าข้อก็ทำไม่ได้มาตลอดเลยค่ะ อิอิอิ
ขอบคุณมากค่ะ ;)
สุข สงบในวันนี้นะคะ ดีขึ้นยังคะ? ;)
ผมก็ดื่มกาแฟมาประมาณสักสิบกว่าปี (นิด ๆ )...ตอนแรกก็ว่าจะเลิกเหมือนกันแต่พอมาอ่านบันทึกนี้ของคุณปริมก็เลยเปลี่ยนใจ...เอาไว้ก่อนแล้วกัน...เพราะต้องตามคุณปริมให้ทันก่อน (๒๐ ปี)...ยังพอมีเวลา...๕๕๕ (จริง ๆ แล้วยังเลิกไม่ได้เองครับ...:))
เอาใจช่วยและรักษาสุขภาพด้วยครับคุณปริม...:)
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ จัตุเศรษฐธรรม
อาจารย์ฮามากค่ะ ;))
ถ้าอาจารย์ไม่ติดมากก็คงไม่เป็นไร ปริมติดงอมแงมมาก วันหนึ่งสี่ห้าแก้วนี่ยังไม่เป็นปัญหาเลยค่ะ บางวันอดกลางวันได้แต่อดกาแฟไม่ได้ค่ะ เพราะติดมากจึงปวดหัวยาวนานมากค่ะ บางคนบอกว่าเป็นสองวันหาย นี่ปริมปวดสองสัปดาห์เลยค่ะ แต่วันนี้ดีขึ้น อิอิอิ
ขอบคุณค่ะ สุขสันต์เย็นวันจันทร์กับครอบครัวนะคะ ;)
นับได้ว่าคุณปริม ใจเด็ดมากครับ.... เดี๋ยวรอดูการเปลี่ยนแปลงครับ......
....กินน้อย นอนน้อย พูดน้อย.... เป็นข้อวัด ข้อปฏิบัติ ที่ใช้อบรมจิตใจ...
แต่ไม่กินเลย....อาจจะรุนแรงไปถ้าทำต่อเนื่องแบบหักดิบนะครับ.....
(อันนี้ไว้พิจารณาประกอบดูเฉยๆระครับ)
ผมเคยงดอาหารหลังเที่ยงอยู่ช่วงหนึ่งแบบหักดิบ.....พี่ผมสอนว่า.....เขาให้เวลาค่อยๆปรับสภาพร่างกาย เช้าทานหนัก เที่ยงอาจงด บ่ายถ้ายังมีหิวก็ผลไม้อะไรรองท้อง.....
ช่วงแรกๆอาจยึดแต่ไม่ให้มั่นได้ครับ........ยิ่งถ้างานประจำที่เราทำนั้นหนักอยู่ด้วยร่างกายเราจะล้า..... ผมว่าผมเร่งแล้วนะครับคุณปริม......ค่อยเป็นค่อยไปแต่ด้วยใจตั้งมั่น..........
ขอคารวะท่านปริม.....หนึ่ง Espresso ครับ...... (ล้อเล่นครับ :):) )
นับถือ นับถือ!!!!
(อาจารย์หมอท่านถือศีล 8 แบบที่บอกผู้อื่นว่า 5 เพราะเวลาบางครั้ง เช่นอาจารย์เดินทาง บรรยาย จะไม่สะดวกต่อ หลายๆท่าน...... ท่านยึดมั่นในศีลแบบสุดๆ แต่ไม่ยึดติดนะครับ....)
แถมให้ครับ เพราะบันทึกนี้ได้ใจผมเลยทีเดียว.....
อุปลมณี เป็นหนังสือที่น่าอ่าน (ซ่้ำๆ ก็ดีครับ)
http://portal.in.th/i-dhamma/pages/10133/
ชื่นชมค่ะปริม รักษาสุขภาพด้วย
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์วิชญธรรม
เดี๋ยวต้องเข้าไปแก้ไขให้กระจ่างอีกนิดค่ะ คาดว่าจะพยายามน้อมรับศีล 8 ในวันเสาร์อาทิตย์หรือในวันที่สะดวก ไม่ต้องเดินทาง ไม่ต้องมีนัดกับเพื่อนฝูง ญาติมิตรประมาณนี้ค่ะ คุยๆ กันไว้ว่าไม่เกินสองวันต่อสัปดาห์ค่ะ ทำติดกันนานานคงไม่ไหวค่ะ เดี๋ยวจะ over promise and under deliver ค่ะ อิอิอิ
เรื่องศีล 8 ยังไม่ได้เริ่มค่ะ ถือการอดอาหารในครั้งนี้เป็นการเตรียมตัว ลองเครื่องก่อน ที่ทำมาสองครั้ง ยังพอไหวค่ะก็เลยมีกำลังใจที่จะขยับเส้นชัยให้ห่างออกไปอีกนิด ;)) อาจเป็นเพราะร่างกายมีที่กักตุนเยอะค่ะอาจารย์ อดอาหารสองวันยังไม่เป็นไร อิอิอิ
สำหรับกาแฟ อดได้มาสองสัปดาห์กว่าๆ แล้วค่ะ ยังหวนคำนึงถึงอยู่บ้าง แต่ก็คิดว่าน่าจะทนต่อไปได้ค่ะ ที่รู้สึกไม่สบายกายนั้นน้อยกว่าที่ใจไม่สบายค่ะ แต่หากทนได้ไปนานๆ ก็น่าจะไหวอยู่ค่ะ หากวันใดปริมม้วนเสื่อกลับไปเป็นสาวกของกาแฟอีก จะแจ้งให้ทราบค่ะ ;))
ขอบคุณค่ะ
ขอแค่ให้เริ่ม.....แค่นี้ดีมากๆๆ แล้วครับ.....:):) (งานนี้ถ้าทำได้ ไม่ต่ำ 3 kg อาจหายวับไปกับตา...)
สวัสดีครับ คุณปริม
ผมคิดเสมอว่า การทำงาน คือ การปฏิบัติธรรม
และสอนตนเองว่า เกิดเป็นคน ต้องอดทน อดกลั้น อดออม ยอมขมแล้วขมอีก
และเขียนไว้ที่โอ่งน้ำโรงเรียน สอนตนเองและนักเรียนว่า
ต้องรู้จักเกรงใจ และ รอคอยได้ ด้วยความอดทน....
แปลกใจอยู่ แต่ไม่วิจารณ์ใคร เท่าที่เห็น ครูและผู้บริหารสมัยนี้ ปลีกวิเวกไปนุ่งขาวห่มขาวกันเยอะ
ทิ้งโรงเรียน ทิ้งเด็ก ไม่รู้เขาทำได้ไง...แต่ช่างเขาเถอะ
จิตเราต้องทำให้สงบ ท่ามกลางปัญหาและงานมากมาย
สวัสดีค่ะคุณชลัญธร
ขอบคุณความห่วงใยที่ส่งผ่านนะคะ
มีความสุขในยามเย็นค่ะ ;)
ท่านอาจารย์วิชญธรรม
ขอบคุณสำหรับของแถมที่น่าอ่านมากค่ะ
ขอเวลาอ่านให้หนำใจก่อนนะคะ แล้วจะมาคุยด้วยค่ะ
ปล. ที่บอกว่าลดได้สามกิโลนั้น เป็นแรงบันดาลใจยิ่งค่ะ อิอิอิอิ
ขอบคุณค่ะ