เรื่องนินทากาเลนี่ ส่งผลมากกว่าที่คิด ขนาดไม่สนใจ ก็ยังมากระทบจนได้...

 

หลายวันก่อน...

 

        เพื่อนร่วมงาน ซึ่งสนิทกันพอสมควร เคยทำงานร่วมกันหลายงาน ระยะหลังแยกย้ายไปคนละกลุ่มงาน ฯ แต่ยังได้ทักทายกันอย่างสม่ำเสมอ เข้ามาคุยและถามผู้เขียนว่า เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเธอ... (เธอใช้คำว่า "ถูกนินทา") บ้างหรือเปล่า?

 

เ้พื่อน :  ทำไมไม่บอกกันบ้างว่า...ว่าฉันแบบนี้ เีสียงเข้ม สีหน้าแววตาคร่ำเคร่ง

 ผู้เขียน  .... นิ่งอยู่นาน คิดอย่างรวดเร็วว่าจะตอบเธออย่างไรดี?  โดยไม่ทำให้เธอไม่สบายใจและต้องไม่มุสา (ไม่อยากผิดศีลข้อ 4 โดยไม่จำเป็น)

 เ้พื่อน :   น้อยใจแล้วนะ นึกว่าเราเป็นเพือนกันเีสียอีก...

 ผู้เขียน : โอ๋ๆๆๆ ก็เป็นเพือนกันน่ะซี  ทำเีสียงปลอบอกปลอบใจ

 เ้พื่อน :   เป็นเ้พื่อน.. แต่ไม่บอกเลยว่าใครว่าเพื่อนเหรอ...ตอบมาก่อน เคยได้ิยินไหม...เีสียงเริ่มโกรธ

 ผู้เขียน :  เคยจ้ะ...ชักจะเริ่มรู้ึสึกผิดที่ทำให้เพื่อนน้อยใจ จึงจับมือเธอบีบเบาๆ มองตาเธอ เห็นตาแดงๆของเธอแล้วก็ใจหาย...

 

      ความจริงผู้เขียนได้ยินเรื่องที่เธอถูกกล่าวหานั้นนานแล้ว แต่ไม่เคยใส่ใจ เพราะพิจารณาแล้วเรื่องนั้นไม่เป็นความจริง และคนที่พูดก็ชอบพูดกล่าวหาคนอื่นๆ (ไม่เฉพาะเธอ) ในทางไม่ดีอยู่เป็นปกติ จึงไม่คิดอะไร

 

 

 

       แต่จะอธิบายเพื่อนที่กำลังน้อยใจว่าเราไม่ใ่ส่ใจเธออย่างไรดี คิดไปต่างๆ นานาวุ่นวายใจ...

 

เพื่อน : นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันเีสียอีก...น้ำเีสียงน้อยใจตัดพ้อ ในวินาทีั้นั้นเองที่ตัดสินใจว่า พูดความจริงน่าจะดีที่สุด เพราะยิ่งแก้ตัวหรือพูดไปพูดมาจะยิ่งยุ่ง

 ผู้เขียน :   คืออย่างนี้นะ...ที่ไม่บอก เพราะไม่รู้จะเล่าไปทำไม ก็มันไม่จริง ไม่เชื่อเลยสักนิดเดียว แล้วจะเล่าให้เธอฟังให้ไม่สบายใจไปทำไมล่ะ คนที่เล่าก็ิดีใจน่ะิิสิ มีกระบอกเีสียงให้ด้วย จริงไหม...

 เพื่อน : จริงเหรอ...เธอไม่เชื่อที่เขานินทาฉันเหรอ น้ำเีสียงดีขึ้นบ้าง

 ผู้เขียน : จริงสิ...ไม่เชื่อเลยสักนิด เขารู้จักเธอเท่าฉันหรือก็เปล่า อีกอย่างเขาก็เป็นคนแบบนั้น เราจะไปสนใจทำไมเล่า...

 เพื่อน :  อืม...จริงด้วยนะ ... เธอยิ้มได้คลายใจ... ผู้เขียนก็โล่งใจ

 

      คิดไปยิ้มไป...เรื่องนินทากาเลนี่ ส่งผลมากกว่าที่คิด ขนาดไม่สนใจ ก็ยังมากระทบจนได้ เกือบเีสียเพื่อนแล้วไหมล่ะ...หากพุทธิปัญญาเกิดไม่ทัน ก็อาจต้องมุสาโดยไม่อยากทำ หรือไม่ก็เีสียเพื่อนไปก็ได้ ดังนั้นนอกจากความจริงใจแล้ว สติจึงจำเป็นอย่างยิ่งอีกด้วย

 

(◠‿◠✿)❤•♥