หากยังมีต้นไทรให้เงาร่ม ยังไม่ล้มลับพรากไปจากพ้น กตัญญูรู้ค่าควรพาตน ไปกราบคนเป็นร่มไทรในครอบครัว

 

 

 

 

 

 

 

 

ไทรแตกยอด ทอดเงา มาเก่าก่อน

บังความร้อน ลมแรง บังแสงจ้า

จึงร่มเย็น เป็นสุข อยู่ทุกครา

ลูกหลานเหลน เติบกล้า มาด้วยไทร

 

 

แผ่กิ่งก้าน สาขา ทำหน้าที่

ปกป้องพื้น ธรณี ที่กว้างใหญ่

ฉ่ำอุดม สมบูรณ์ เกื้อกูลใจ

ให้แจ่มใส อบอุ่น มีคุณธรรม

 

 

หล่อเลี้ยงโลก งดงาม ด้วยความรัก

เป็นเสาหลัก คงมั่น ทุกวันค่ำ

แกว่งไกวลม ร่มรื่น ยืนร่ายรำ

ตระหง่านค้ำ คู่ถิ่น แผ่นดินทอง

 

 

ควรพินิจ คิดดู ให้รู้ว่า

ทุกชีวิต เกิดมา มีเกียรติก้อง

ต้องพึ่งพา อาศัย ใครคุ้มครอง

จนบ้านเมือง เรืองรอง เป็นของเรา

 

 

วันคืนล่วง เลยไป ไม่ย้อนกลับ

ต้นไทรยืน รอรับ ความอับเฉา

อาจจะเป็น พรุ่งนี้ ไม่มีเงา

เหลือเพียงฝั่ง ว่างเปล่า เหงามืดมน

 

 

หากยังมี ต้นไทร ให้เงาร่ม

ยังไม่ล้ม ลับพราก ไปจากพ้น

กตัญญู รู้ค่า ควรพาตน

ไปกราบคน เป็นร่มไทร ในครอบครัว

 

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข สันติศาสนสุข ♣♣

๑๖ กันยายน ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบบางภาพจากอินเทอร์เน็ต