พระมหาสมปอง ได้แนะนำเคล็ดลับการใช้ชีวิตในวัยเกษียณว่า ผู้สูงวัย คือทรัพยากรบุคคลที่สำคัญที่สุดของประเทศ แม้จะเกษียณอายุการทำงานไปแล้วแต่ความรู้ความสามารถไม่ได้เกษียณไปกับตัว แต่หลายคนไม่คิดอย่างนั้น เพราะคิดว่ายิ่งสูงอายุยิ่งเป็นภาระให้ลูกหลาน รอวันตายไปวันๆ นั่นเป็นการเกษียณทั้งตัวและหัวใจ แต่ลองคิดใหม่ทำใหม่ว่า ถึงแม้ว่าเราจะเกษียณตัวจากการทำงานแต่ต้องไม่เกษียณใจจากการทำความดี
”อย่าเกษียณจากการทำความดี เพราะการเกษียณจากการทำงาน ทำให้ผู้สูงอายุสามารถปล่อยวางจากความวุ่นวายทั้ง 3 ก คือ ก.กาม = การดิ้นรน ก.กิน = การเเสวงหา และ ก.เกียรติ = การแบกหาม วัยชรา เป็นวัยที่เหมาะสำหรับการเริ่มพัฒนาจิตใจกันอย่างจริงจัง หลังจากปล่อยให้ภาระขัดขวางมาตลอด ถอดหัวโขนที่เคยสวมบทบาทมากมายออกเสีย แล้วเรียนรู้วิธีการใช้ชีวิตที่แท้จริงว่าเป็นอย่างไร วัยนี้จึงเรียกได้ว่าเป็นวัยสะสมบุญและสร้างกุศลไว้ให้เป็นที่จดจำ” ท้ายสุด พระมหาสมปองเน้นย้ำว่า ต่อให้ร่างกายและอายุบ่งบอกว่าชราแค่ไหน แต่ถ้าหัวใจเข้มแข็งและเต็มไปด้วยพลังคว ามดี จะไม่เกษียณง่ายๆ แน่นอน
คำสอนของพระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต เกี่ยวกับหน้าที่การงาน ท่านพระมหาสมปองมีกลอนมาฝากคนทำงาน
“เร็ว ก็หาว่าล้ำหน้า
ช้า ก็หาว่าอืดอาด
โง่ ก็ถูกตวาด
พอฉลาด ก็ถูกระแวง
ทำก่อน บอกไม่ได้สั่ง
ทำทีหลัง บอกไม่มีหัวคิด
เฮ้อ นี่แหละชีวิตคนทำงาน”
ข้างต้น น่าจะเป็นกลอนที่โดนใจ บรรดาคนทำงานหลายๆ คน เพราะสะท้อนความรู้สึกกดดันอย่างชัดเจนดังนั้นพระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต จึงอยากจะหนุนใจญาติโยมที่กำลังรู้สึกย่ำแย่กับงานของตัวเองว่า
“ ถ้าเราทำงานจนเมื่อยมือเหลือเกิน ก็จงดีใจเถอะ ที่มีมือให้เมื่อย
ถ้าเราเดินไปเดินมาจนปวดขาเหลือเกิน ก็จงดีใจเถอะ ที่มีขาให้ปวด
ถ้าเราเห็นหัวหน้า แล้วเซ็งเหลือเกิน ก็จงดีใจเถอะ ที่มีหัวหน้าให้เซ็ง
ถ้าเราเห็นงาน แล้วเราเบื่องานเหลือเกิน ก็จงดีใจเถอะ ที่มีงานให้เบื่อ ”
เพราะหลายคนพอไม่มีงานให้ทำ ก็จะประท้วงกันอยากทำงาน ! อยากทำงาน ! ดังนั้นเมื่อคุณโยมมีโอกาสทำแล้ว ก็จงทำให้ดีที่สุด เริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนทัศนคติต่องานที่ทำก่อน เห็นความสำคัญของหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ได้ ทำมันอย่างเต็มที่และดีที่สุด
งานมีผลตอบแทนสองชั้นด้วยกัน ผลตอบแทน
ความสุขชั้นที่ ๑ คือ
ตอนเงินเดือนออกนี่คือความสุขชั้นที่หนึ่ง ซึ่งหลายๆ คนมีความสุขในการทำงานแค่วันนั้นวันเดียว ตอบแทนหรือ
ความสุขชั้นที่ ๒ คือ
ถ้าเราสามารถพัฒนาตัวเองไปพร้อมกับงานได้ มันก็จะก้าวไปสู่อีกระดับ อันนำมาซึ่งผล นั่นเอง
