เวลาสามเดือน...กับสี่ครั้ง...กับการออกตรวจปัสสาวะ....ทดสอบสารแอมเฟตามีนในปัสสาวะ

ในกลุ่มวัยรุ่น...กลุ่มเสี่ยง...ภายในหมู่บ้านทั้งหมดตำบล

ได้มีโอกาสเรียนรู้ในการทำงานร่วมกับกลุ่มคนทำงานในตำบลมากมาย

เป็นโอกาสที่ดีที่มีโอกาสโคจร...มาร่วมงานกัน...ถึงแม้เจอกันตอนค่ำคืนก็ตาม...

 

 

การตรวจ..เจอบ้าง...ไม่เจอบ้าง...

ที่เจอก็ประสานกับผู้ปกครอง...และเข้าตรวจยืนยันอีกครั้งที่โรงพยาบาล

ถ้ายืนยันว่าพบยาบ้า...ก็ส่งเข้ารับการบำบัด...โดยไม่ส่งทางคดี

ซึ่งทางทีมทำงาน...และผู้เสพ...ผู้ปกครอง....ต่างเห็นดี...และพึงพอใจกันทุกฝ่าย

 

 

แต่เมื่อคืนวาน....

ทีมทำงานที่ออกตรวจตามริมหนองที่เด็กขอบไปนั่งเล่นมืดๆ ค่ำ...

มาพร้อมกับปัสสาวะถุงใหญ่.... และผลการตรวจ

ในถุงมีปัสสาวะ 12 ตัวอย่าง....แต่ตรวจพบสารฯ จำนวน 2 ตัวอย่าง

(การพบว่าผลบวกของสารแอมเฟตามีน...จะขึ้นขีดเดียว...

ต่างจากการตรวจปัสสาวะตรวจการตั้งครรภ์ผลบวก...จะขึ้นสองขีด)

 

 

แต่ที่ทำให้ผมและทุกคนตกตะลึง คือ....กระป๋องกาวที่ใช้ปะยางรถ...มากกว่า 10 กระป๋อง

เด็กๆ กลุ่มนั้น...ใช้ดม..เมามาย

เมื่อผมทบทวนดูคนไข้จิตเวชชายในพื้นที่....พบว่า ....มีเกือบ 10 คน...ที่ผ่านการดมกระป๋อง

แล้วต้องมารับยาจิตเวช...ฉีดยา....ทุกครั้ง

โดยภาพที่เจ็บมากๆ คือ พ่อและแม่พาลูกชายวัยหนุ่มมาหาหมอ...

รูปร่างกำยำ...แต่จดจำอะไรได้น้อย...เหมือนสมองเปล่ากลวง

 

 

คงโจทย์ที่ทำให้คนในชุมชน...

เรียนรู้กันอีกครั้งว่า...

 พวกเราจะเยียวยา และแก้ปัญหาความเจ็บลึกลึก...

เอาฝุ่นออกจากใจ....