ในระหว่างการคัดแยกพระดินดิบออกจากดินพระเก๊ ที่ส่วนใหญ่เป็นพระดินเผาแต่งผิวโดยการทาสารเคลือบผิวมันๆ
ผมได้พบว่ามีพระดินดิบเก๊ เพิ่มมาอีกแบบหนึ่ง
ที่มีลักษณะเหมือนพระดินดิบใหม่ๆ ฉ่ำๆ แต่มีคราบคล้ายๆคราบกรุ หรือคราบน้ำว่านปกคลุมอยู่ด้วย
ลักษณะดินดิบเก๊ แบบใหม่ๆนี้ คาดว่าอาจจะไม่ใช่ดิน อาจจะเป็นสารสังเคราะห์มากกว่า
มีสีออกแดงฉ่ำจนเยิ้ม ใช้เล็บจิกได้โดยง่าย ทั้งๆที่ดินดิบจริงๆที่ได้อายุจะดูนุ่มแต่เนื้อเซทตัวแข็งแน่น นุ่มมือ ไม่ถึงกับแข็งกระด้างแบบดินเผา
ทำให้ผมต้องกลับมาให้ความสำคัญของการแยกพระที่ทำคล้ายพระดินดิบใหม่ ออกจากพระดินดิบที่เป็นพระใหม่
เพื่อให้เข้าใจลักษณะที่แท้จริง และการหยิบพระดินดิบแท้ ได้อย่างผิดพลาดน้อยลง หลังจากการระวังการปะปนของพระดินเผาแต่งผิวสีคล้ายๆคราบว่าน และขัดมันเลียนแบบพระดินดิบ
ดังนั้นการเริ่มส่อง
- ควรพิจารณาความฉ่ำในเนื้อ และผิวนอกแห้ง เป็นอันดับแรก
- ที่จะสามารถแยกพระดินเผาแต่งผิวออกได้เป็นกลุ่มแรก
- ควรพิจารณาคราบน้ำว่านหลากสี บนผิวแห้งๆ
- ก็จะสามารถแยกพระแต่งผิวคราบน้ำว่านออกได้
- พิจารณาความฉ่ำทั้งหมดองค์พระ
- ที่จะเป็นลักษณะของพระดินดิบใหม่
- ถ้ามีคราบเก่าๆ บนผิวฉ่ำๆ
- มักจะเป็นลักษณะของพระเก๊
- เพราะพระใหม่ไม่ควรมีทั้งคราบน้ำว่านและคราบกรุ
-
ถ้าพระดูสมบูรณ์ ไม่มีคราบมากนัก มีก็เป็นฝุ่นบางๆ และหรือ คราบใหม่ๆ
- เป็นลักษณะของพระดินดิบใหม่
ดังนั้น เมื่อหยิบพระดินดิบที่น่าจะเก่าขึ้นมา ก็มองหาความเก่า โดยเน้นการดู
- ความกร่อนตามอายุ หรือถ้าไม่กร่อนก็ต้องมีชั้นต่างๆครบถ้วน
- ความนุ่มตา นุ่มมือ
- ความฉ่ำลึกในเนื้อ แห้งด้านนอก
- มีคราบน้ำว่านหลากโทนสีบนผิวแห้งๆ
- คราบกรุ คราบปูน อยู่อย่างเป็นระบบ ชั้นๆ ชัดเจน
หลีกเลี่ยง พระดินเผาแต่งผิวมันๆ พระดินดิบรุ่นใหม่ และพระดินดิบใหม่แต่งผิว
ก็จะได้พระดินดิบ เก่า แท้ๆครับ
ใช้พิจารณาได้กับทุกกรุใช่ไหมครับอาจารย์
ไม่เห็นรูปแล้วครับ