ผักป่า ผลไม้ป่า ที่มีในป่า มีประโยชน์เสมอ เมื่อได้เวลาหิวแล้ว

ทุก ๆ ครั้งที่เข้าป่าหรือออกจากป่า เพื่อเข้าไปทำงาน ไปเรียน หรือเก็บข้อมูลกับน้อง ๆ เยาวชน มักจะเห็นภาพของน้อง ๆ ที่จด ๆ จ้อง ๆ กับการมองหาอะไรบางอย่าง ไม่รู้หรอกค่ะว่าน้อง ๆ มองหาอะไร  แต่เวลาผ่านไปสักพัก น้อง ๆ ก็จะพากันวิ่งเข้าป่า พร้อมกับบอกว่า "พี่ค่ะ พี่ครับ นั่งรออยู่นี่นะ"(ส่วนพี่นั่งรออีกเช่นเคย) ระหว่างนั่งรอ พี่ก็มองไปทางที่ที่น้อง ๆ อยู่ เริ่มเห็นแต่ละคนค่อย ๆ ทยอยกันปีนบนต้นไม้ เป็นลิงเป็นค่างเชียวแหละ เดี๋ยวก็อยู่กิ่งนี้ ข้ามไปกิ่งโน้น สนุกสนาน พี่ได้แต่ตะโกนบอกว่า "ระวังนะ ระวังตกต้นไม้" น้อง ๆ ตะโกนกลับมาว่า "ค่ะ/ครับ พี่ไม่ต้องห่วงเลยเดี๋ยวเอาไปให้กิน" พอน้อง ๆ กลับลงมามักมีอะไรติดไม้ติดมือมาเสมอ เช่น ยอดผัก ผลไม้  และจะเป็นอย่างนี้อยู่เสมอ

น้อง ๆ ที่นี่น่ารักนะ เขาจะเลือกเอาของดี ๆ ให้พี่ ๆ กับครูก่อนเสมอ เช่น เลือกเอาผลไม้ลูกใหญ่ ลูกสวย และลูกที่ดีที่สุดไห้พี่ เพราะอร่อยกว่า ส่วนตัวเขาเองที่ต้องปีนบ้าง มุดเข้าป่าบ้าง กินลูกที่ไม่สวยงาม (เหมือนพี่เห็นแก่ตัวเลย...แต่ไม่ได้กินทุกอย่างไปนะค่ะ ก็กินบ้าง เพราะถ้าไม่กินเลยน้องก็จะเสียใจ)

สำหรับวันนี้หลังจากกลับจากปลูกข้าวไร่แล้ว พวกเราก็เดินผ่านป่าเขาทั้งชัน และชัน (ไม่มีทางราบเลย) ลำห้วย ทุ่งนา  และแวะพักที่กระท่อมปลายนาหลังหนึ่ง  หลังกระท่อมน้อยจะมีต้นส้มป่อยต้นสูง ๆ มีกิ่งโน้มลงมาทำให้น้อง ๆ สามารถยื่นมือเด็ดได้ น้อง ๆ พากันเด็ดยอดของส้มป่อยมาคนละกำ เอาไปล้างในลำห้วยให้เรียบร้อย ขึ้นไปบนกระท่อม มองหาครก พริก เกลือ ถ้วยและช้อน  

หยิบของที่มองหามาล้าง และช่วยกันเด็ดยอดส้มป่อย พี่ก็ช่วยนะ แต่ช่วยแบบงง ๆ มากกว่า ถามน้อง แต่น้องก็บอกว่า พี่ไม่ต้องถาม รอดูและรอกินอย่างเดียว...(โดนบ่นเลย ฮ่า ๆ )


ตำพริก เกลือ และยอดส้มป่อย

    
หน้าตา "ยอดส้มป่อยตำ" ผสมกับน้ำหน่อย


พากันกินอย่างเอร็ดอร่อยค่ะ ก็อร่อยดีนะค่ะ เปรี้ยว เผ็ด เค็มนิด ๆ (เพราะหิวหรือเปล่าไม่แน่ใจ)

หลังจากที่อิ่มส้มป่อยตำแล้ว ก็พากันเดินกลับ ขณะเดินกลับน้อง ๆ มองหาของกินอีกแล้วค่ะ คราวนี้ดีหน่อยไม่ต้องปีนต้นไม้ แต่ต้องระวังหนามที่มีมากมายตามกิ่ง นั่นก็คือ ต้นหนามไข่ปู


ต้นหนามไข่ปูค่ะ ผลสุขรสชาติหวาน ๆ บางลูกหวานอมเปรี้ยวด้วยค่ะ


ช่วยกันเก็บผลหนามไข่ปูค่ะ


น้อง ๆ กลัวที่ไหนล่ะค่ะหนาม...อยากกินมากกว่า


ผลหนามไข่ปูค่ะ อิ่ม อร่อย

 

กว่าจะเดินไปถึงหมู่บ้าน อิ่มไปหลายตลบเลยค่ะ

ขอบคุณรอยยิ้ม ขอบคุณน้อง ๆ ขอบคุณสิ่งแวดล้อมดี ๆ ค่ะ