พ่อซื้อบันทึกเล่มนี้ตอนลูกดวงใจอายุประมาณ 10 เดือน ในขณะที่พี่เพชรอายุประมาณ 11 ปี ก็เพราะอยากจะเขียนอะไรไว้เป็นลายลักษณ์อักษรไว้ให้ลูกได้อ่าน  เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ ยามที่ลูกต้องการ

 

 

 

พ่อคิดว่าการเขียนเป็นอะไรที่สามารถสัมผัส รับรู้และรู้สึกได้ว่า  “คนอ่านและคนเขียนได้อยู่ใกล้ชิดกัน”

เพราะวันหนึ่งข้างหน้าลูกต้องโตขึ้น พ่อกับแม่ก็แก่ชราลง

 

บันทึกเล่มนี้จะยังคงเหมือนเดิม แต่บรรจุด้วยความรู้สึก ความผูกพันที่พ่อกับแม่บรรจงเขียนลงไปเพื่อให้ลูกได้รับรู้ว่า…พ่อกับแม่รักลูกแค่ไหน

 

 

 

 


 

รักลูกนะ

พ่อและแม่

29 มกราคม 2550