ผมกลับมาตอบคำถามข้อ 2 ต่อนะครับ....

 

2) ท่านคิดว่าการถ่ายทอดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์การทำงานจะทำให้ยั่งยืนได้อย่างไร

 

 

ผมมีคำตอบในหลายบันทึกที่ผมเคยเขียนถึง...ซึ่งน่าจะตอบคำถามนี้ได้บ้าง... เช่น  บันทึก....หันกลับเหลียวมอง...การเขียนของผม….

http://www.gotoknow.org/blogs/posts/467642

“....เมื่อเข้าไปอ่านบันทึกข้างบนอีกครั้ง...

ผมอดยิ้มกับตัวเอง...ที่สามารถเขียนบันทึกได้จำนวนมากมาย

อย่างที่นึกไม่ถึง...

 

เพราะผมเองก็ใช่ว่า...จะมีทักษะในการเขียนที่ทำให้ตัวเองและผู้อื่นเข้าใจ

แต่วันนี้ ผมกลับรู้สึกว่า ผมมีศักยภาพในการเขียนเพิ่มมากขึ้น (ใช้ตนเองประเมินผล)

งานบางชิ้นของผม กลับสามารถสร้างแรงบันดาลใจและเป็นกำลังใจให้กับผมเอง

และคงต้องเขียน...ต้องเขียน...และเรียนรู้ในการเขียนบันทึกต่อไป

 

สำหรับท่านที่กำลังคิดจะเขียนบันทึก

ผมบอกได้เพียงว่า....ต้องเขียน...ต้องเขียน... ทุกครั้งที่มีโอกาส (สำหรับผมมีประโยชน์มาก เพราะขี้ลืมมาก ...และ gotoknow ก็นับเป็นลิ้นชักข้อมูลให้ผมได้อย่างดี)

เขียนเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตนเอง..ครอบครัว...การทำงาน...สิ่งที่ชอบ...เขียนด้วยความรู้สึกตรงไปตรงมา ...เขียนด้วยหัวใจ...เมื่อเขียนไปเขียนมา เราจะค้นพบเองว่า...มีทักษะ...และการเขียนจะลื่นไหลไปเอง

  

การเขียนใน gotoknow  สำหรับท่านที่เข้ามาใหม่  ...อาจจะหวาดกลัวว่า ...เรามีความรู้ให้จัดการหรือ ?  หรือมีแต่ท่านผู้รู้ กูรู  ดูเป็นวิชาการจัง  ที่เข้ามาเขียน

เลิกคิดนะครับ...เพราะผมก็เคยคิดเหมือนท่าน...แต่จริง ๆ ทุก ๆ ท่าน และตัวท่านเอง...เป็นคนที่มีความรู้

เราไม่ต้องจัดการความรู้หรอกครับ ..เราจัดการคนที่มีความรู้ดีกว่า...

  

และที่สำคัญ...บันทึกชิ้นแรกน่าอายเสมอ...แต่อย่าอายที่จะเขียนบันทึกต่อไป...

เพราะที่นี้...มีกัลยาณมิตรหลากหลาย...ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจและแบ่งปันกันอยู่เสมอครับ

ต้องเขียน...ต้องเขียน นะครับ....”

 

และมีอีกบันทึกที่ผมเขียนและสามารถให้คำตอบได้ดี คือ...บันทึก...บล็อกเกอร์แก่แก่...บันทึกเก่าเก่า...เรื่องราวเบาเบาhttp://www.gotoknow.org/blogs/posts/444322

 

“....และที่สำคัญผมอยากเขียนครับ มันมีเหตุผลที่เหตุผลไม่รู้จัก ผมได้รับสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตของคน อย่างน้อยผมได้ทำตามความฝันหนึ่งของผมแล้ว และผมมีความสุขในการเขียน ถึงแม้จะมีคนมาชอบหรือไม่ชอบบันทึกของผม

 

ผมมีเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต และการทำงานมากมาย ซึ่งน่าจะเป็นประสบการณ์ต่อคนรุ่นเดียวกัน หรือรุ่นน้อง ๆ ลูก ๆ  ให้เรียนรู้ และประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตได้บ้าง

 

ผมตอบไม่ได้ว่า ผมหยุดเขียนเมื่อไหร่  แต่ตอนนี้ผมรักที่จะเขียนใน gotoknow ไปแล้วครับ….”

 

ผมขอสรุปคำตอบข้อ  2) ท่านคิดว่าการถ่ายทอดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์การทำงานจะทำให้ยั่งยืนได้อย่างไร

ได้สั้นๆ ดังนี้

  1. สำหรับท่านที่กำลังคิดจะเขียนบันทึก....ผมบอกได้เพียงว่า....ต้องเขียน...ต้องเขียน... ทุกครั้งที่มีโอกาส
  2. เรื่องราวในบันทึกของเรา...จะเป็นประสบการณ์ต่อคนรุ่นเดียวกัน หรือรุ่นน้อง ๆ ลูก ๆ  ให้เรียนรู้ และประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตได้บ้าง
  3. จะมีกัลยาณมิตรหลากหลาย...ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจและแบ่งปันกันอยู่เสมอครับ…ต้องเขียน...ต้องเขียน นะครับ
  4. สำหรับท่านที่เขียนใน  GotoKnow  สักพักไปแล้ว...การถ่ายทอดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์การทำงาน…การให้กำลังใจกันและกัน....เหมือนที่ผมได้รับเสมอมา...จะทำให้เกิดความยั่งยืน….เหมือนปรากฎการณ์ของโลกของพืชและต้นไม้...Vegetative reproduction ….”เมื่อการเรียนรู้หลุดร่วงลงดินก็จะเติบโตเป็นต้นใหม่ที่เจริญเต็มที่ได้ต่อไปเช่นเดียวกัน....”