สามรสสามเรื่อง ติดเครื่องชาว ม.อุบลราชธานี

เพื่อน เรื่องเล่าเร้าพลัง ความรู้ฝังลึกสามรสสามเรื่อง 

  ตัวอย่างเรื่องเล่าเร้าพลัง ที่เล่าให้ชาวมหาวิทยาลัยอุบลราฃธานีได้รับฟัง

 วันนี้(อาทิตย์ที่ ๑๐ กันยายน ๔๙)หลังจากที่ทีมงาน ก.พ ร่วมกับทีมงานศูนย์บริการวิชาการออกเยี่ยมสนามสอบ ภาค ก ตั้งแต่เช้าตรู่จนถึง ๑๑.๓๐ น. เวลาดีประมาณ ๑๕.๒๐ น. ทีมงานศูนย์บริการวิชาการนำทีมโดย JJ ท่านผู้ช่วยพิชัย คุณเอื้องฟ้า และ คุณพิชชา ออกเดินทางไปมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป้าหมายคือการจัดสัมมนาเชิงปฏิบัติการเรื่อง “การจัดการความรู้ขับเคลื่อนยุทธศาสตร์” ในระหว่างวันที่ ๑๑-๑๒ กันยายน ๒๕๔๙

 รถตู้จากมหาวิทยาลัยนำพวกเราเข้าพักที่โรงแรมลายทองซึ่งเป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี หลังจากที่เก็บกระเป๋าเรียบร้อย เสี่ยโตเจ้าของบริษัทศรีอุบลก็นำพวกเราไปที่

 “ร้านอาหารเพื่อน” ซึ่งอยู่ห่างจากโรงแรมไม่ไกลนัก ร้านนี้อาหารที่เป็นจุดเด่น คือ ปลา

 ประเด็นที่พวกเราได้ฟังความรู้ฝังลึกจากท่านเจ้าของร้านหลังจากที่ บักจอนย่าง หมดไปหลายจอก พี่เอื้องฟ้าสอบถามถึงอาหารที่พวกเราสั่งมาทานว่าทำอย่างไร

 จานแรก คือ หอยทรายผัด ทำไมไม่มีทราย? ท่านเจ้าของร้านอกเราว่าต้องนำมาล้างน้ำถึง ๗ น้ำ ทรายจึงจะหมดจด “ล้างจนสะอาด เพราะหากหอยมีทราย เมื่อเข้าปากน้ำลายจะหายหมด”

 จานที่สองคือ ปลาทำไมไม่คาว ท่านเล่าเคล็ดลับให้ฟัง ฟังแล้วไม่ยาก คือ ต้องลวกน้ำทิ้งไปก่อนแล้วค่อยนำไปปรุงอาหาร

 จานที่สามไม่ได้สั่งแต่เรียนถามท่านวิธีทอดปลาส้ม ให้เป็นปลาส้ม ไม่ใช่เหลือแต่ก้าง ท่านเล่าว่าเริ่มต้นต้องล้างเกลือที่ติดมากับหนังปลาแล้วทำให้แห้ง ต่อมาให้ทาแป้งมันบางๆที่ตัวปลา ประการสุดท้ายให้ทอดในน้ำมันที่ร้อนและท่วมตัวปลา เท่านั้นแหละครับ สิ่งสุดท้ายที่ท่านบอกเคล็ดวิชาไม่ได้อยู่ที่ “กระบวนการทั้งหมดที่เล่ามาแค่นั้น” มันยังฝังลึกเข้ากับประสบการณ์ของคนที่เป็นพ่อครัวอีกนา ต้องมีทักษะอีกต่างหาก เป็นอย่างไรครับ

 “ความรู้ฝังลึกติดมากับประสบการณ์ท่านเจ้าของร้านเพื่อน จังหวัดอุบลราชธานี” ได้ผลประการใด “เล่าสู่กันฟัง”ด้วยครับ

JJ