พ่อ :ชายคนนี้มีอะไรคล้ายคนอื่น      

แต่หยิบยื่นสิ่งดีให้ไม่เหมือนเขา 

มอบความรักเมตตามาให้เรา             

เมื่อทุกข์เศร้าเฝ้าปลอบมอบความดี 

เมื่อตอนเรายังเป็นเด็กตัวเล็กอยู่  

ท่านเอ็นดูอุ้มชูใจไม่หน่ายหนี

เฝ้าถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงอย่างดี      

ถึงตอนมีภัยพาลท่านดูแล

เมื่อผิดพลาดพลั้งไปไม่ถือโกรธ   

ท่านยกโทษอภัยให้ไม่ท้อแท้

เป็นเพื่อนใจพร่ำสอนเมื่ออ่อนแอ       

ไม่เปลี่ยนแปรห่างหายไปจากเรา

ชายคนนี้นี่นะเรียกว่า “พ่อ”         

ผู้เติมต่อปัญญาให้ไม่โง่เขลา

เป็นเทวาสถิตย์อยู่คู่ตัวเรา              

ขอเรียกเขา  ว่าพ่อ  ขอเทิดทูน

แม่ : หญิงคนนี้มีอะไรคล้ายคนอื่น     

แต่หยิบยื่นความเมตตากว่าใครเขา

มอบความรักมอบหัวใจมาให้เรา        

เมื่อทุกข์เศร้าเฝ้าปลอบประโลมใจ

เป็นทุกสิ่งทุกอย่างชี้ทางสุข      

ปลดเปลื้องทุกข์ชี้นำความสดใส

ยามหมองเศร้ามีปัญหาครั้งคราใด       

คอยอยู่ใกล้ได้ปรึกษาปัญหาคลาย

ท่านเอ็นดูรู้ใจให้ทุกสิ่ง          

เป็นผู้หญิงที่แสนดีมีความหมาย

ทุ่มเทใจให้ความรักแสนมากมาย       

ตราบวันตายไม่มีใครได้เหมือนเธอ

หากจะมองหญิงใดให้สูงค่า     

อย่าลืมว่าหญิงคนนี้ดีเสมอ

หมื่นแสนล้านหญิงใดที่ได้เจอ          

เพราะว่าเธอคือ“แม่” ที่แท้จริง

บทประพันธ์ : คุณวิโรจน์  พูลสุข