ท่านองคมนตรี ศ.นพ.เกษม บอกว่า...เราอย่าไปประกาศว่าเราทำ R2R ก่อนใคร เพราะคนอื่นนั้นเขาทำมานานแล้ว ดั่งเช่นปราชญ์ครูบาสุทธินันท์

รอยยิ้ม...ความสุข และเสียงหัวเราะ ทำให้ในห้องประชุมเต็มไปด้วยพลังแห่งความเบิกบาน มันคือ ปรากฏการณ์ของความปิติสุข เมื่อเรานำสิ่งที่ได้จากการเรียนรู้มาแบ่งปันกันและกัน

 

อารมณ์ดี...ตลอดระยะเวลาแห่งการสุนทรียะ... "เฮฮา+ศาสตร์"...แล้ว ณ วันหนึ่งก็ได้มาทำงานร่วมกันกับพ่อครูบา...

 

ตั้งใจ...

ฟัง...และบันทึกในสิ่งที่พ่อเล่า เพราะนั่นคือ วิถีแห่งความคิด ความงดงาม แห่งความเรียบง่าย

 

อาจารย์วิเชียร...บอกว่าอยากฟังพ่อครูบาพูดนานๆ...และพ่อเองก็บอกว่า อยากฟังอาจารย์วิเชียร และสำหรับข้าพเจ้าแล้ว การได้นั่งฟังทั้งสองท่านนั้น คือ ความตื่นรู้และเบิกบาน เพราะนี่คือ ...ปัญญาที่เกิดจากการปฏิบัติโดยแท้

 

ผลลัพธ์สุดท้าย...

ที่พ่อครูคิดในเรื่องการปลูกน้ำเต้า นี่เป็นเพียงการสะท้อนถึง...หัวใจแห่งปราชญ์ที่ไม่เคยหยุดในเรื่องของการเรียนรู้...

 

ทุกอย่างนี้คือ...ปัญญา

เป็นการทำอย่างเรียบง่ายและงดงาม

 

ทิ้งท้าย...ก่อนลงเวที

...

ภาพแห่งความอบอุ่นและความทรงจำ

...

๑๑ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๕