ณ บ้านฉันเองยามนี้ที่ฟ้าหม่นหมอง ด้วยเหตุหมอกควันไฟป่าจากต่างแดน อินโดฯ ผู้มาเยือนที่ทำให้เมืองทั้งเมืองฟ้าหม่น


หลานหนุงหนิงแซวผ่านfb 

... อันนี้เป็นอิทธิพลของเสรีอาเซียนด้วยป่าวครับ 

...เอ้ !! มัน เกี่ยวกันม่ะค่ะ เนี่ย ... หรืออาจจะใช่ 

...ก็ควันไร้พรมแดนไง :)



หวนให้คิดถึงน้ำค้างบนยอดหญ้าและดอกไม้ยามเช้าที่บ้านสวนถ้ำทะลุ ที่นั่นก็มีหมอกควันเช่นกันแต่ต้นไม้รอบบ้านช่วยได้ เหมือนเป็นเครื่องฟอกอากาศให้บ้าน ...


น้ำค้างยามอรุณ ณ บ้านสวนชวนให้ฉันนั้นหลงไหล เพื่อนบอกฉันนั้นว่างหรือไร ถ่าย(ภาพ)ตั้งแต่เช้าจนย่ำเย็น จริงแล้วก็เป็นเช่นนั้นแหละหนอ ... ไม่ว่างทุกเวลาหรอก แต่มีเวลาเดินเล่นถ่ายภาพได้ เป็นสิ่งที่ทำแล้วสุขใจ ฉันจึงเติมหัวใจปรุงใส่ภาพค่ะ  อย่างปรุงอาหารด้วยเช่นกัน 


น้ำค้าง ที่ค้างกล้องมาจากบ้านสวน ชวนคิดถึงยิ่งนัก ...



•ใบตองแห้ง ... ปลายใบกับหยดน้ำค้าง ดั่งดาวเปล่งประกาย



•ดาวเรืองเหลืองเขียว ... กับเกล็ดน้ำค้างเล็กๆ ดั่งเกล็ดแก้ว ^^



•เยอบีร่าสีแดง ... กลีบสวยเคลือบด้วยน้ำค้างใสๆ 



•ผกากรองดอกเดี่ยว ... เหงาเชียวดอกอื่นร่วงหมดแล้ว ^^



•ดาวเรืองสีส้ม .. กลีบเกสรมีใครแอบซ่อนตัวอยู่ เธอเห็นฉันไหม^^



•ผกากรอง ... เตี่ยฉันเรียกว่า "ดอกขี้ไก่บางกอก" 



•เยอบีร่า ... ต้องน้ำค้าง มองเธอแบบหลัง ยังสดใส ...




สุขกาย สุขใจ หัวใจเปี่ยมสุข สุข แบบพอเพียง อิงแอบ ธรรมชาติ 


สุขสวัสดีนะคะ .... :))) 


....